Fot. sxc.huWykonując ćwiczenia zhan zhuang, pomocniczo wykorzystywać można różne wyobrażenia, które ułatwiają osiągnięcie odpowiedniego stanu relaksu, odczucia wygody i elastycznej siły. Nie musisz się ich uczyć i starać opanować. Są one po prostu środkiem pomocniczym. Wykorzystuje się je odpowiednio do potrzeb.

W przypadku różnych osób różne wyobrażenia mogą być mniej lub bardziej przydatne. Każdy zna siebie w pewnym stopniu i wie, co w jego przypadku ułatwia relaks, odprężenie. Odpowiednio do tego można dostosować wykorzystywane wyobrażenia, sugestie myślowe.

Jeśli na przykład łatwo jest Tobie osiągnąć stan relaksu, odprężenia, gdy słuchasz określonego utworu muzycznego, możesz to wykorzystać, by łatwiej osiągnąć relaks. Pomyśl tylko, że słyszysz ten utwór i przypomnij sobie stan odprężenia, który zwykle temu towarzyszy. Nie musisz i nie powinieneś cały czas myśleć o tym. Pamiętaj, że to tylko pomocnicze narzędzie.

Jeśli kiedyś w jakimś miejscu, w jakiejś sytuacji poczułeś się przyjemnie zrelaksowany, wystarczy, że na chwilę przywołasz to wspomnienie. Gdy poczujesz odprężenie, nie musisz cały czas myśleć o tym miejscu, czy sytuacji. Po prostu skup się na odczuciu tego stanu.

Pomyśl o czymś miłym

Nie myśl o tym, że musisz wykonać ćwiczenie. Zhan zhuang to trening podczas odpoczynku, odpoczynek podczas treningu. Pomyśl na przykład, że spacerujesz w parku, przyjemnie odprężony, w dobrym nastroju. Oglądasz piękne widoki, cieszy cię śpiew ptaków i woń kwiatów. W trakcie spaceru przyjmujesz pewną pozycję, ponieważ masz na to ochotę, ponieważ jest ona wygodna. Stojąc odczuwasz relaks i masz poczucie sprężystej jedności całego ciała. Delikatny powiew wiatru rozwiewa Twoje włosy, powiewa Twoim ubraniem. Czujesz się tak odprężony, że wiatr jakby przenika przez ciało, przez pory w skórze.

Możesz wyobrazić sobie, że stoisz pod prysznicem. Krople wody opadają na Twoje ciało i powoli spływając po nim masują je delikatnie. Pomyśl, że Twoje ciało staje się tak zrelaksowane, że aż przenikliwe dla wody, która nie tylko spływa po jego powierzchni, ale także przenika przez nie, jak przez gąbkę, rozpuszczając wszelkie napięcia wewnątrz.

Albo wyobraź sobie, że Twoje ciało jakby unosi się w wodzie, a Ty nie musisz w to wkładać żadnego wysiłku. Woda lekko faluje, delikatnie masując Twe ciało i kołysząc nim, a Ty się temu poddajesz. Oddech cały czas przepływa swobodnie i naturalnie. Możesz wyobrazić sobie, że Twoje ciało jest jak gąbka, woda zaczyna w nie wsiąkać, przepływać przez nie, rozpuszczając napięcia, które się w nim pojawią.

Są to tylko pewne przykłady wyobrażeń, sugestii myślowych, które możesz wykorzystać. Pamiętaj, że nie są to wizualizacje w dosłownym sensie. Próba usilnego wizualizowania opisanych sytuacji może przyczynić się do wzmożenia napięcia i wywołać zmęczenie.
Najbardziej podstawowe wyobrażenia powinny być traktowane raczej jako delikatne sugestie, swego rodzaju przypomnienie stanów, które każdy w jakimś stopniu zna. Następuje więc pewne przywołanie doświadczonych stanów relaksu, odprężenia, poprzez skojarzenie z sytuacją taką samą lub podobną do tej, gdy tych stanów doświadczaliśmy.

Przykład:
Pamiętasz jak cudownie odprężony czułeś się nad wodospadem w górach podczas wakacji? Możesz przywołać to wspomnienie lub wyobrazić sobie podobną sytuację.

Nie wizualizuj usilnie, a zwróć uwagę na to, czy taka sugestia myślowa ułatwia Tobie przywołanie stanu odprężenia. Jeśli nie doświadczyłeś takiego stanu w podobnej sytuacji, nie upieraj się przy wykorzystaniu tego wyobrażenia.

W przypadku bardziej zaawansowanych wyobrażeń skojarzenia mogą być dalsze, nie odwołując się bezpośrednio do osobistego doświadczenia, ale do zjawisk, obrazów, które znasz, lub masz o nich pewne wyobrażenie.

Przykład:
Gdy myślisz o tym, że stoisz pod prysznicem, a krople wody spływają nie tylko po powierzchni ciała, ale i przenikają przez nie, jak przez gąbkę – łączysz odczucie stanu relaksu, który znasz, z obrazem wnikania wody w gąbkę, co ułatwi Tobie rozciągnięcie odczucia i stanu relaksu w głąb ciała.

Wykonując ćwiczenia relaksujące w pozycji stojącej, możesz umieścić nadgarstki obydwu dłoni w okolicy bioder lub pośladków po obydwu stronach tułowia. Łatwo będzie wówczas rozluźnić barki i ramiona. Łokcie są cały czas skierowane na zewnątrz. Taka pozycja jest bardziej korzystna od tej z ramionami swobodnie opuszczonymi, zwłaszcza gdy ćwiczenie trwa dłużej, unika się bowiem niepotrzebnego nacisku na żebra.

(Zdjęcia z książki „Zhan Zhuang QIGONG”, Andrzej Kalisz)

Pozycja ta określana jest jako odpoczynkowa. Możesz ją wykorzystywać, gdy poczujesz się zbyt zmęczony, by kontynuować bardziej wymagające ćwiczenia. Po pewnym czasie odpoczynku w ten sposób, wrócisz do właściwych ćwiczeń.

Jeśli utrzymanie pozycji stojącej przez dłuższy czas sprawia Tobie trudność, wykorzystaj wariant w pozycji siedzącej. Możesz usiąść na krawędzi krzesła, lub głębiej, wykorzystując oparcie, jeśli tak będzie Tobie wygodnie. Cała pozycja stanowi prostą modyfikację wariantu stojącego pozycji odpoczynkowej. Stopy w dalszym ciągu rozstawione są na szerokość barków, lekko rozchylone. Tułów naturalnie wyprostowany. W ciele odczuwany powinien być taki sam stan wygodnego relaksu. Możesz wykorzystać wyobrażenia, które ułatwią Tobie osiągnięcie tego stanu.

(Zdjęcia z książki „Zhan Zhuang QIGONG”, Andrzej Kalisz)

Jeśli jesteś bardzo zmęczony, możesz po prostu położyć się na łóżku, na podłodze, czy na trawie, i wykonać ćwiczenia w pozycji leżącej. Nogi są naturalnie wyprostowane, stopy rozstawione na szerokość barków. By szyjna część kręgosłupa znajdowała się w naturalnej pozycji, zwykle potrzebne jest podłożenie czegoś pod głowę. Ramiona i dłonie połóż na podłożu po obydwu stronach ciała. Jeśli okaże się to niewygodne, możesz podłożyć coś pod ramiona. Tutaj możliwe jest rozluźnienie ciała większe niż w jakiejkolwiek innej pozycji. Dzięki doświadczeniu tego odczucia łatwiej będzie uniknąć nadmiernego napięcia w innych ćwiczeniach.

W ćwiczeniu tym często wykorzystuje się wyobrażenie, że Twoje ciało spoczywa nie na łóżku, czy innym podłożu, ale jakby unosiło się w powietrzu, lub w wodzie (tylko twarz wystaje ponad powierzchnię, dzięki czemu możesz swobodnie oddychać).

Powyższy tekst jest fragmentem darmowej książki „Zhan Zhuang QIGONG” autorstwa Andrzeja Kalisza.
Kliknij tutaj, by pobrac całą książkę

Skomentuj