Po przebyciu większości chorób wątroba ma fenomanalną zdolność regeneracji, a człowiek może normalnie funkcjonować nawet po fizycznej utracie 50% jej wielkości. Istnieją jednak sytuacje, kiedy pomimo regeneracji wątroba ulega nieodwracalnemu uszkodzeniu. Dochodzi do jej przebudowy, bliznowacenia oraz upośledzenia funkcji. Wątroba po prostu przestaje pracować.
Występuje to u chorych na zaawansowaną marskość wątroby. W jej przebiegu mogą występować powikłania w postaci zagrażających życiu krwawień z przewodu pokarmowego, wodobrzusza i encefalopatii (zaburzeń psychicznych). W takim przypadku jedynym sposobem ratowania życia ludzkiego jest przeszczep wątroby. Proces chorobowy wątroby może przebiegać bardzo wolno, przez wiele lat, co jest typowe dla przewlekłych chorób etiologii HCV i choroby alkoholowej. W innych chorobach wątroby do jej niewydolności dojść może w ciągu kilku miesięcy, a nawet dni.
Pierwszy przeszczep wątroby
Wątrobę po raz pierwszy przeszczepiono w 1963 r. Ten niezwykle trudny zabieg podejmuje się, gdy długość życia pacjenta ocenia się na mniej niż rok lub gdy pacjent nie toleruje jakości życia w chorobie.
Niewskazany jest przeszczep wątroby w przypadku ciężkiego alkoholizmu, pierwotnego lub przerzutowego raka wątroby, AIDS, aktywnego zakażenia WZW typu B oraz głębokiej choroby psychicznej.
Przyczyną uszkodzenia wątroby mogą być m.in.:
choroby miąższu wątroby (przewlekłe zapalenia wirusowe wątroby, marskość wątroby, autoimmunologiczne zapalenia wątroby, ostra martwica wątroby w przebiegu zakażeń wirusowych i zatruć),
nowotwory wątroby i dróg żółciowych,
choroby dróg żółciowych (wrodzone zaburzenia rozwoju, stwardniające zapalenie
dróg żółciowych, marskość żółciowa pierwotna),
niektóre wrodzone choroby przebiegające z nieprawidłową przemianą materii i wytwarzaniem substancji uszkadzających wątrobę (tyrozynemia, niedobór alfa-1- antytrypsyny, hemochromatoza, choroba Wilsona, cholestaza rodzinna, glikogenozy).
Kontrowersje
Zawsze brakuje dawców organów, dlatego też transplantacja u pacjentów z alkoholowym uszkodzeniem wątroby pozostaje sprawą kontrowersyjną. Ma to głównie związek z faktem, że przeszczepiona wątroba może zostać zmarnowana, jeśli pacjent będzie miał nawroty picia i zniszczy również nowo otrzymaną wątrobę. Warto jednak zaznaczyć, że odsetek nawrotów u pacjentów po transplantacji jest niższy niż u pacjentów na leczeniu, a poważne nawroty, które niekorzystnie wpływają na przeszczepioną wątrobę, są niezwykle rzadkie.
Natomiast pacjenci po przeszczepie wykonanym z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C o wiele częściej mają nawroty choroby i w ich przypadku większe jest prawdopodobieństwo utraty przeszczepionej wątroby z powodu nawrotu infekcji.
Powyższy tekst jest fragmentem poradnika pt.
“Jak dbać o zdrowie wątroby i pęcherzyka żółciowego?”
www.watroba-woreczek.pl
