Fot. sxc.huDostosowanie łazienki do potrzeb niepełnosprawnego ułatwia życie nie tylko chorym, ale i opiekunom, dlatego zachęcamy wszystkich do zmian w łazience.

Ubikacja
Muszla powinna być tak wysoka, żeby choremu było łatwiej siadać i wstawać, ale nie za wysoka, żeby nogi nie wisiały zupełnie w powietrzu, bo przy dłuższym siedzeniu jest to niewygodne. Planując wymianę ubikacji, postarajmy się ją umieścić tak, żeby możliwy był dojazd wózkiem lub fotelem na kółkach i łatwe przesadzanie z pomocą opiekuna; warto o tym pomyśleć, nawet gdy stan chorego jest bardzo dobry.

Ważne jest, aby obok muszli mniej więcej 10 cm pod linią barków, gdy chory siedzi na ubikacji umieścić uchwyt, czyli poręcz, przy pomocy której chory będzie mógł się poprawiać. Dobrym tymczasowym rozwiązaniem dla osób, które nie planują remontu, jest tzw. nadstawka nakładana na muszlę, a tym samym zwiększająca jej wysokość. Dobrze jest, aby chory siedząc na ubikacji miał oparcie czy to o ścianę czy o spłuczkę.

Umywalka

Kiedy chcemy, aby chory zachował jak najdłuższą samodzielność, dobrze jest wymienić umywalkę na taką, która umożliwi wjazd pod nią wózkiem (jest ona bardziej płaska, ale szersza). Do tego dobrze jest zamontować lustro na wysokości takiej, żeby chory siedząc przy umywalce mógł się widzieć.

Prysznic i wanna

Z praktycznych względów najlepszym rozwiązaniem jest zamontowanie kabiny prysznicowej bez brodzika tak, żeby przy wejściu pod prysznic nie było żadnej przeszkody czy progu. Do tego trzeba zamontować krzesełko montowane do ściany lub zakupić krzesełko toaletowe plastikowe. Wskazany jest montaż uchwytów, aby chory czuł się bezpiecznie pod prysznicem.

Wanna jest rozwiązaniem mniej praktycznym, ale za to dającym świetne możliwości rehabilitacyjne, ponieważ nawet zwykłe leżenie w ciepłej wodzie poprawia ukrwienie oraz rozluźnia mięśnie, dodatkowo można stosować różnego rodzaju środki rozpuszczalne w wodzie np. sole mineralne, które mogą być pomocne w fizjoterapii chorego. Oczywistym problemem jest wchodzenie i wychodzenie z wanny a w późniejszym etapie wsadzanie i wyciąganie chorego. Rozwiązaniem może być zakup specjalnego podnośnika, o którym będzie jeszcze mowa w dalszej części tego rozdziału.

Wózki sedesowe

W przypadku obłożnie chorego poza standardowymi metodami takimi jak basen, kaczka czy pieluchy istnieje inna możliwość załatwiania potrzeb fizjologicznych. Wygodniej niż za pomocą przedstawionych wcześniej metod i mniejszym nakładem sił dla opiekunów niż transport chorego do ubikacji, jest wózek sedesowy, który można łatwo przenieść w pobliże łóżka, co tym samym znacznie ułatwi przeniesienie chorego.

Dofinansowanie

Na remont łazienki możemy uzyskać do 80% wartości całego remontu od PCPR w ramach likwidacji barier architektonicznych. Co zrobić, jeśli sprzętu, który chcemy zakupić, nie można „podciągnąć” pod likwidację barier architektonicznych np. gdybyśmy chcieli kupić wózek sedesowy? Jeśli sprzęt, który chcemy zakupić nie refunduje NFZ ani PCPR w ramach likwidacji barier, wtedy istnieje trzecia droga w PCPR, dzięki której możemy odzyskać 60% wartości zakupionego sprzętu. Zatem wykorzystując tę trzecią drogę, możemy uzyskać refundację zakupu na przykład: nadstawki na muszlę, przyssawki sedesowej (poręcze montowane do muszli „tymczasowo”), krzesła prysznicowego, taboretu prysznicowego czy rehabilitacyjnej maty wannowej do masażu.

Podnośniki wannowo-pokojowe

Gdy samodzielność chorego w trakcie choroby staje się coraz bardziej ograniczona, przez co nie może on samodzielnie przemieścić się z łóżka na fotel czy wózek, lub z wózka na ubikację, albo do wanny i z wanny, wtedy doskonałym rozwiązaniem jest podnośnik wannowo-pokojowy (inaczej zwany transportowo-kąpielowym). Umożliwia on łatwe, bezpieczne i nieobciążające opiekunów przenoszenie chorego, sadzanie na ubikacji, wózku, fotelu czy do wanny. Przy zakupie podnośnika powinniśmy się jedynie kierować jego funkcjonalnością w konkretnym mieszkaniu a więc czy rozmiar jest odpowiedni do wymiarów łazienki? Czy da się z niego korzystać przy wyciąganiu chorego z wanny? Najlepiej wszystkie te kwestie rozstrzygnąć w praktyce w czasie wypróbowania sprzętu w mieszkaniu z chorym.

Dofinansowanie

Zakup podnośnika pokojowo-wannowego można zrefundować do 80% jego ceny ze środków PCPR w ramach likwidacji barier technicznych.

Przykład

Wybraliśmy podnośnik za 6.000 zł. Niestety PCPR po rozpatrzeniu naszego wniosku przyznał nam jedynie 60% dofinansowania (każdy przypadek PCPR rozpatruje indywidualnie), dlatego PCPR dofinansuje zakup podnośnika w wysokości 3.600 zł a 2.400 zł będziemy musieli zapłacić sami.

W tym poradniku przyjęliśmy, że pod nazwą SLA kryje się choroba:

wg nazewnictwa amerykańskiego: Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS);

wg klasyfikacji chorób WHO ICD-10: Amyotrophic Lateral Sclerosis zaliczana do grupy G12.2 Motor Neuron Disease;

wg nazewnictwa w książce „Stwardnienie boczne zanikowe” Dariusz Adamek, Barbara Tomik; Wydanie I. Kraków 2005: Stwardnienie Boczne Zanikowe (SBZ);

wg nazewnictwa w książce „Stwardnienie Boczne Zanikowe” pod red. Prof. Huberta Kwiecińkiego: SLA klasyczne.

Powyższy tekst jest fragmentem poradnika „Poradnik dla Chorych na SLA/MND”.
Pełną wersję poradnika można pobrać na stronie: www.mnd.pl

Skomentuj