Niedobór selenu w organizmie może być przyczyną zaburzenia wzrostu, uszkodzenia naczyń krwionośnych, zaćmy ocznej, wypadania włosów, zwyrodnienia mięśni, uszkodzenia trzustki, wątroby i mięśnia sercowego. Na obszarach ubogich w ten biopierwiastek np. w Chinach i na Syberii występuje schorzenie serca (miokardiopatia) nazywane chorobą Keshana.
Selen posiada właściwości stymulujące układ odpornościowy człowieka oraz zapobiega zatruciom metalami ciężkimi takimi jak kadm, bismut, rtęć. Tworzy on z nimi nietoksyczne połączenia, łatwo wydalane z organizmu.
Brak selenu w organizmie występuje nie tylko u chorych na nowotwory ale także w marskości wątroby i schorzeniach jelit oraz u dzieci żywionych sztucznymi odżywkami oraz alkoholików. Zawał serca, miażdżyca czy choroba wieńcowa to kolejne schorzenia którym może towarzyszyć zmniejszenie się rezerw selenu w ustroju.
Współczesna cywilizacja systematycznie zubaża organizm człowieka w selen. Jego podstawowym źródłem są bowiem ziarna zbóż i rośliny pastewne. Tymczasem coraz większy niedobór selenu w glebie, na skutek kwaśnych deszczów i skażenia metalami ciężkimi, wpływa na niską jego zawartość w płodach rolnych.
Dobrym źródłem selenu są produkty morskie a więc ryby, kraby i krewetki oraz nerki wołowe, wieprzowe i cielęce. Jako produkty bogatoselenowe polecane są kiełki pszenicy, otręby pszenne, ziarna kukurydzy, pomidory, grzyby, czosnek. Systematyczna konsumpcja pieczywa z pełnego ziarna (pieczywo razowe) pokrywa zapotrzebowanie organizmu na selen. Bogate w selen są drożdże zarówno piekarskie jak i piwne. Selen jest lepiej wykorzystywany w organizmie jeżeli jest podawany łącznie w witaminą E.
Moszczyński Paulin
Artykuły powiązane tematycznie:
- Co selen może „zrobić” dla Ciebie?
- Cynk
- Dieta dobra dla jelita grubego
- Witaminy
- Mikroelementy- składniki mineralne
