Dlaczego najskuteczniejszym rozwiązaniem jest ograniczenie produkcji zwierzęcejOgraniczenie rozmiaru gospodarki hodowlanej w krajach rozwiniętych jest najprostszą, najszybszą i prawdopodobnie jedyną skuteczną metodą obniżenia emisji GHG powodowanych przez produkcję zwierzęcą, o ile konieczne jest zapobieżenie nasileniu globalnego ocieplenia w przyszłości. Istnieją już dane z terenu Europy wskazujące, że redukcja spożycia mięsa i pogłowia zwierząt zmniejsza emisje GHG. Projekt czwartego raportu IPCC o środkach zaradczych w rolnictwie stwierdza, że Europa Zachodnia jest jedynym regionem na świecie, gdzie emisje spadają i przewiduje się, że do roku 2020 będą nadal malały.

Zmniejszenie to miało miejsce w dużym stopniu dzięki redukcji rozmiarów branży produkcji zwierzęcej w UE, częściowo w wyniku wdrożenia przepisów ochrony środowiska nastawionych na ograniczenie zanieczyszczeń. Ekspertyza Federalnego Biura do Spraw Nauki, Techniki i Kultury z roku 2001 na temat emisji GHG pochodzących z produkcji mięsa w Belgii zawierała konkluzję, że ograniczenie spożycia mięsa „miałoby poważny wpływ na globalne emisje GHG”. Według autorów raportu, wszystkie badania pokazują, że redukcja liczebności żywego inwentarza zawsze jest najskuteczniejszym sposobem na ograniczenie emisji GHG. Autorzy opracowania obliczyli, że redukcja liczebności żywego inwentarza w tym kraju o 10% zmniejszyłaby roczne emisje GHG o 0,242 miliona ton równoważnika CO2.

Badania przeprowadzone niedawno przez wydziały zdrowia publicznego Australijskiego Uniwersytetu Narodowego, Uniwersytetu w Cambridge, Londyńskiej Szkoły Higieny i Uniwersytetu Chilijskiego potwierdziły istotną rolę redukcji spożycia mięsa w krajach wysoko rozwiniętych o wysokim dochodzie w dążeniu do zmniejszenia emisji GHG. Tylko po to, żeby zapobiec dalszemu wzrostowi ilości GHG pochodzących z sektora hodowlanego, wymagane jest, jak obliczają naukowcy, ogólne zmniejszenie globalnego spożycia mięsa o 10%, czyli jego ograniczenie do 90 g dziennie na osobę.

Cel w postaci spożycia na osobę w wysokości 90 g dziennie oznaczałby w krajach bogatych zmniejszenie przeciętnej konsumpcji mięsa o od 55 do 64%. W krajach biedniejszych i rozwijających się, gdzie przeciętne spożycie mięsa na osobę stanowi zaledwie jedną dziesiątą spożycia w krajach rozwiniętych, powyższy cel dopuszczałby dalszy wzrost spożycia. Autorzy badań, specjaliści w zakresie zdrowia publicznego uważają, że ten poziom zmniejszenia spożycia mięsa oferowałby „istotne korzyści zdrowotne” osobom, które obecnie spożywają więcej niż 90 g na dzień. Do tych korzyści należałoby prawdopodobne zmniejszenie ryzyka nowotworów jelita grubego, raka piersi i chorób serca, jak również ryzyka nadwagi i otyłości. Prawdopodobne zmniejszenie występowania chorób serca miałoby związek głównie z obniżeniem konsumpcji zawartych w mięsie tłuszczów nasyconych.

Oddziaływania hodowli przemysłowej na środowisko

  • Wylesienia pod uprawy paszowe
  • Niezrównoważona ekologicznie presja na grunty pod wysokobiałkowe i wysokokaloryczne uprawy paszowe
  • Produkcja i stosowanie pestycydów, herbicydów i nawozów do produkcji pasz
  • Niezrównoważone ekologicznie zużycie wody w uprawach paszowych, w tym wydobycie wód podziemnych
  • Zanieczyszczenia gleby, wody i powietrza azotem i fosforem z nawozów stosowanych w uprawach paszowych oraz z nawozu zwierzęcego
  • Degradacja ziemi (spadek żyzności, zbijanie gleby, wzrost zasolenia, pustynnienie)
  • Zanik bioróżnorodności wskutek eutroi zacji, zakwaszenia, stosowania pestycydów i herbicydów
  • Zmniejszenie światowej różnorodności genetycznej zwierząt hodowlanych i zanik tradycyjnych odmian
  • Zagłada gatunków na skutek niszczenia siedlisk związanego z gospodarką hodowlaną (zwł. poprzez uprawy paszowe

Oddziaływania hodowli przemysłowej na dobrostan zwierząt

  • Systemy ciasno ograniczające przestrzeń (klatki, kojce) lub zamknięcie przez całe życie w pomieszczeniach
  • Dyskomfort i urazy powodowane przez nieodpowiednie podłoże oraz warunki chowu
  • Ograniczanie możliwości lub uniemożliwianie zwierzętom normalnego ruchu i większości naturalnych zachowań (zdobywanie pożywienia, eksploracja)
  • Ograniczanie możliwości lub uniemożliwianie matkom naturalnego gnieżdżenia się
  • Brak światła dziennego lub świeżego powietrza i niska jakość powietrza w pomieszczeniach hodowlanych
  • Stres społeczny i urazy powodowane nadmiernym stłoczeniem
  • Problemy zdrowotne powodowane skrajnie wybiórczym krzyżowaniem oraz nastawieniem na szybki wzrost i wysoką wydajność
  • Spadek długości życia zwierząt zarodowych (krów
    mlecznych, macior zarodowych)
  • Szybkie rozprzestrzenianie się infekcji wskutek stłoczenia i stresu w warunkach intensywnej hodowli

Jak widać, jest obi tość dowodów na to, że zmniejszenie produkcji i spożycia mięsa w krajach rozwiniętych o wysokim dochodzie niesie liczne korzyści dla społeczeństwa, poza podstawowym celem ograniczenia globalnego ocieplenia w przyszłości. Korzyści tych jest cała gama, w tym:

  • Redukcja niekorzystnych oddziaływań intensywnej hodowli na środowisko
  • Redukcja niekorzystnych oddziaływań intensywnej hodowli na dobrostan zwierząt
  • Zapewnienie zbytu dla mięsa, mleka i jaj z hodowli o wyższym standardzie dobrostanu
  • Poprawa stanu zdrowia publicznego i ograniczenie kosztów medycznych dzięki zmianom dietetycznym
  • Ochrona bioróżnorodności i krajobrazu
  • Redukcja kosztów ekonomicznych chorób zwierzęcych (pryszczycy, ptasiej grypy

Powyższy tekst pochodzi z publikacji „Globalne ostrzeżenie: zmiany klimatyczne a dobrostan zwierząt hodowlanych”
www.klubgaja.pl

Skomentuj