Każdy zapewne słyszał o Krav madze. Wszyscy również kojarzą ją z walką. Pytanie tylko czy każdy tak naprawdę wie czym jest krav maga i skąd się wzięła? Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych, a zarazem bardzo skutecznych systemów, którego pochodzenie nieodłącznie wiąże się w wojskiem.

Krav maga składa się z dwóch członów: krav oznacza „walkę”, maga oznacza „bliski” lub „kontakt”, co w wolnym tłumaczeniu daje walkę w bliskim kontakcie.

Pochodzenie krav maga

Twórcą systemu był Imi Lichtenfeld, znany też jako Imi Or-Sadeh (urodzony w roku 1910 w Budapeszcie). Lata młodości spędził w Bratysławie (obecnie stolica Słowacji). Jako sportowiec debiutował w klubie „Herkules”, założonym przez jego ojca. Uprawiał różne dyscypliny sportu: został mistrzem Słowacji w zapasach, boksie oraz gimnastyce, znał też jiu-jitsu (i podobno był znanym tancerzem). W latach 30. XX wieku stanął w obliczu realnego zagrożenia ze strony faszystowskich bojówek. Ze względu na swoje umiejętności stał się liderem młodych Żydów, którzy starali się przeciwstawić narastającej fali agresji. W czasach okupacji faszystowskiej zorganizował grupę samoobrony, która strzegła żydowskiej dzielnicy. Dzięki wielu walkom stoczonym z silnymi przeciwnikami, często uzbrojonymi w pałki i noże, zdobył doświadczenie umożliwiające po wielu latach na skonstruowanie własnej odmiany systemu walki wręcz. Oparł się na założeniu, że w walce z silniejszym, często lepiej wyszkolonym przeciwnikiem, głównym atutem jest skuteczność ataku.

W roku 1940, w obawie przed gestapo Imi Lichtenfeld uciekł do Palestyny. Historia krav maga jest ściśle powiązana ze zmianami ustrojowymi Izraela i potrzebami izraelskich sił militarnych związanych z ochroną kraju w jednej z dwóch najbardziej zagrożonych stref na świecie. We wczesnych latach czterdziestych podziemne izraelskie organizacje wyzwoleńcze walczyły o niepodległość państwa Izrael. Do takich grup należała utworzona w 1919 roku organizacja Haganah (po hebrajsku „obrona”).

14 maja 1941 Brytyjczycy uformowali pierwszą jednostkę Izraelskich Sił Specjalnych znaną jako Palmach (lub Pal’mach, skrót od plugot machatz „pluton uderzeniowy”). Jednostka ta ćwiczyła pod brytyjskim nadzorem i miała posiadać ok. 1000 bojowników, lecz Haganah przekroczyła to ograniczenie i wyćwiczyła ok. 3000 ludzi, aby uczynić z niej zalążek przyszłej armii Izraela. Trening komandosów z Palmach nosił nazwę kapap („walka wręcz”, skrót od krav panim l’panim – „walka twarz w twarz”). Kapap nie był jednolitym systemem, lecz programem szkolenia obejmującym rygorystyczne ćwiczenia fizyczne, strzelanie, posługiwanie się materiałami wybuchowymi, radiokomunikację, umiejętność przetrwania w trudnych warunkach, pierwszą pomoc i znajomość języków wroga. Trening walki wręcz był kombinacją zachodnich systemów walki, takich jak boks, zapasy, walka nożem i pałką nauczane w brytyjskiej armii. Nie było wówczas specjalnego określenia na samą walkę wręcz.

W 1942 Imi został rekrutowany przez Isaaca Sadeha, oficera dowodzącego Haganah, gdzie doskonalił swoje umiejętności samoobrony. Dwa lata później zaczął trenować i uczyć kapap jednostki specjalne Haganah, Palmach i Palyam. Japońskie jiu-jitsu i judo były pierwszymi wschodnimi sztukami walki wprowadzonymi do IDF przez instruktorów kapap: Moni Aizika i Imi Lichtenfelda. Podczas tego okresu posiadanie broni palnej przez cywilów było nielegalne i w związku z tym ukrywano ją przed Brytyjczykami.

W 1948, gdy powstało Państwo Izrael i został utworzony IDF (Israeli Defence Forces, w języku hebrajskim Tzava Haganah Le’Yisrael), Imi został Naczelnym Instruktorem Rozwoju Fizycznego i Walki Wręcz w czymś określanym narodową szkołą walk (IDF School of Combat Fitness). Służył w IDF-ie przez około 20 lat, podczas których rozwijał i szlifował swoje wyjątkowe metody samoobronny i walki wręcz. Jego zadaniem było nadzorowanie, by oddziały wojskowe IDF-u były perfekcyjnie wyszkolone w walce wręcz.

W IDF, siły specjalne miały monopol na trening sztuk walki i w latach 70. XX wieku kapap stał się znany jako lochama zehira („walka w małej skali”). Oprócz walki wręcz system obejmował rozmaite umiejętności bojowe. Jednakże, regularne siły Izraela, będącego w stanie wojny z sąsiedztwem arabskim lub innym z nieustępującymi atakami terrorystów, potrzebowały jakiegoś systemu walki wręcz. Dlatego też znani instruktorzy sił specjalnych: Dennis Hanover i Chaim Peer wraz z Lichtenfeldem położyli fundamenty pod to, co jest dzisiejszą krav maga.

Ze względu na swoją skuteczność, system był początkowo używany na całym świecie przez służby mundurowe (wojsko, jednostki specjalne, policja). Po pewnym czasie został zaadaptowany do wersji cywilnej. W roku 1972 w Wingate Institute of Sport and Physical Education w Netanya odbył się pierwszy kurs cywilny dla instruktorów. W latach 70. i 80. XX wieku, walka wręcz została wprowadzona do cywilnego sektora przez Imiego Lichtenfelda. Powstały dwa ośrodki: w Tel Awiwie oraz w Natanja.

Przed wstąpieniem do sił specjalnych w IDF, rekruci muszą wpierw odsłużyć w jednostce macierzystej dwa lata. Jedynie po starannej ocenie i przejściu rygorystycznych testów mogą wstąpić do sił specjalnych (osiągnięcie cieszące się wielkim szacunkiem w społeczeństwie izraelskim, podobnie jak pilot myśliwca). Aby przygotować żołnierzy do tej służby, IDF utworzyło w latach 70. XX wieku system walki wręcz zwany krav maga. Z drugiej strony jednak, izraelskie siły specjalne nadal nazywają swoją odmianę technik walki kapap lub lochama zehira. Krav magę traktują jako sztukę dla początkujących.

Imi wraz ze swymi uczniami pracował nad kształtowaniem się krav maga, jako kompletnego systemu. Wraz z odkrywaniem nowych problemów Lichtenfield z pomocą innych instruktorów szukał ciągłych rozwiązań i ulepszeń. Kluczem miała być prostota i efektywność – spośród wielu rozległych możliwości o podobnej i bardzo dużej skuteczności wybierano jedynie najprostsze rozwiązania. Na przykład, w latach 80. XX wieku francuski imigrant wyznania mojżeszowego André Zeitun wprowadził do szkolenia wojskowego boks tajski, przez co wpłynął na kopnięcia używane dziś w systemie. Podstawowe założenia krav maga Imi Lichtenfeld i Eyal Yanilov (jeden z kontynuatorów pracy Lichtenfelda po jego śmierci) ujęli w książce „Jak obronić się przed uzbrojonym napastnikiem”.

W późnych latach 80. XX wieku krav maga zaczęto uczyć społeczeństwo izraelskie. Ponieważ niemal każdy w tym społeczeństwie służy w wojsku, większość miała do czynienia z rozmaitymi formami krav maga. Obecnie nauka krav maga jest obowiązkowa w izraelskich szkołach publicznych. Termin „krav maga” stał się tak popularny, że używano go równie swobodnie, jak w USA „karate” w odniesieniu do różnych azjatyckich sztuk walki. Pojawiły się również odmiany i style krav maga.

Istota Krav maga

Krav maga jest systemem łączącym dwa bardzo istotne elementy przeciwdziałania sytuacjom zagrożenia. Samoobrona, rozumiana, jako przeciwdziałanie atakom, których się nie spodziewamy. Walka w krótkim dystansie, gdzie przeciwnicy świadomi są swoich zamiarów. Dzięki połączeniu tych elementów mamy do czynienia z systemem, który idealnie przygotowuje do obron w sytuacji zagrożenia i jednoczesnego ataku na przeciwnika, dzięki czemu kontratak z jego strony jest mało prawdopodobny.

Krav maga cechuje wiele elementów świadczących o jej efektywności:

Prostota – techniki stosowane w krav maga są łatwe i szybkie do nauki. Pozwala to na szybkie przyswojenie i stosowanie podstawowych technik.

Instynktowna natura – krav maga bazuje na naturalnych instynktach i odruchach. W starciu z przeciwnikiem każda chwila zawahania może mieć opłakane skutki. Dlatego też krav maga przygotowuje adeptów do natychmiastowego reagowania na każde zagrożenie co wykształca u niech naturalne mechanizmy obronne.

Przydatność – w arsenale krav maga znajdują się techniki, które można zastosować odpierając różnego rodzaju ataki. Pozwala to na szybką reakcję, możliwość skupienia się na kolejnych celach ataku oraz oddziaływanie na najwrażliwsze punkty ciała przecinaki.

Możliwość adaptacji przedmiotów codziennego użytku w charakterze broni – krav maga uczy użycia wielu przedmiotów codziennego użytku, takich jak noże, klucze, telefony, długopisy, przedmioty mogące spełniać rolę pałki itd. Zwiększa to nasze szanse w starciu i umożliwia przeciwdziałanie kilku przeciwnikom.

Uniwersalność – z uwagi na jej zastosowanie, krav maga pozbawiona została reguł dotyczących walki. W czasie walki o swoje bezpieczeństwo (a nierzadko życie) nie istnieją żadne zasady. Dlatego też kopnięcie w krocze czy wydłubanie oka pozwala na przejęcie inicjatywy i obezwładnienie przeciwnika.

Skuteczność – techniki krav maga sprawdzają się w niemal wszystkich sytuacjach, a wyszkolenie pozwala na szybką i zdecydowana reakcję na każdy atak przeciwnika.

Tych 6 elementów stanowi kwintesencje Krav maga i doskonale oddaje charakter tego systemu.

Szkolenie krav maga

Każdy adept krav maga biorąc udział w szkoleniu przechodzi przez szereg szczebli, w których rezultacie staje się tzw. Kravistą. Przejście do kolejnego szczebla wiąże się nieodzownie z zaliczeniem egzaminu. Wszystkie szczeble oznaczone są pasami bądź naszywkami, które dzielą się na stopnie uczniowskie i mistrzowskie.

Stopnie uczniowskie

1. żółte naszywki z czarnymi paskami – stopnie początkujący od P1 (1 pasek) do P5 (5 pasków).

2. niebieskie naszywki z czarnymi paskami – stopnie zaawansowany od G1 (Graduate 1 – 1 czarny pasek) do G5 (5 czarnych pasków).

Stopnie instruktorskie

1. naszywki instruktorów z uprawnieniami izraelskimi i międzynarodowymi są czerwonego koloru. Owalna naszywka KRAV MAGA oraz napis INSTRUKTOR.

2. krajowy szef wyszkolenia posiada poziom expert oraz uprawnienia izraelskie i międzynarodowe. Naszywka owalna KRAV MAGA kolor żółty oraz żółty napis INSTRUKTOR.

Szkolenie krav maga opiera się o 6 głównych zasadach

Równoczesna obrona i atak – Tradycyjna walka wręcz składa się zarówno z obrony, jak i z ataku. System krav maga stosuje te dwa elementy jednocześnie. Dobrze wyszkolony kravista stosując techniki defensywne płynnie i natychmiastowo przechodzi do ofensywy. Rezultatem takiego działania jest pozbawienie przeciwnika możliwości kontrataku. Przykładem takiego działania jest próba duszenia, gdzie oprócz uwolnienia się z uścisku należy natychmiastowo zaatakować oczy, krtań i krocze. Pozbawi to napastnika możliwości ataku inną techniką, a zarazem przejęcia przez atakowanego inicjatywy w starciu.

Ciągłość ruchu – W krav maga łączenie na przemian ataku i obrony stanowi fundamentalną zasadę tego systemu. Każdy kravista płynnie i intuicyjnie łączy techniki ataku i obrony wykonując je jednocześnie. Ciągłość ruchu w odróżnieniu od serii kontaktów polega na poruszaniu ciałem walce w sposób instynktowny, bez planowania kolejnych ruchów. Element ten pozwala na wykorzystanie w chwili niebezpieczeństwa treningu fizycznego i psychicznego, czego rezultatem jest automatyczne wykonywanie serii technik pozwalających na unieszkodliwienie przeciwnika.

Zdecydowane działanie – Reakcja na atak przeciwnika musi być szybka i zdecydowana. Należy również wyzbyć się strachu czy innych oporów przed wyrządzeniem krzywdy.
Niektóre techniki mogą prowadzić do czasowego unieruchomienia, jak również kalectwa przeciwnika. W momencie napaści najistotniejszą sprawą dla atakowanego jest wola przeżycia. Dzięki odpowiedniemu nastawieniu, poprzedzonemu treningiem psychofizycznym wyszkolony kravista jest w stanie błyskawicznie ocenić sytuacje i podjąć właściwą decyzję dotyczącą podjętych środków.

Atak na wrażliwe miejsca i punkty witalne – większość technik stosowanych w krav maga skierowana jest na punkty witalne. Pozwala to na szybkie obezwładnienie przeciwnika. Poza tym atak na takie punkty powoduje dezorientacje, czasowe unieruchomienie, jak również kalectwo. Na ciele człowieka znajduje się 24 takie miejsca.

Najczęściej atakowanymi punktami w krav maga jest: krocze, krtań i oczy.

Techniki zdobywania przewagi nad przeciwnikiem – krav maga zawiera różne techniki zdobywania przewagi nad przeciwnikiem. Wiąże się to z wymuszaniem na przeciwniku zachowań. Techniki te, to zazwyczaj różnego rodzaju chwyty lub dźwignie na kończyny. Używając tych metod łatwo można przejąć kontrole nad przeciwnikiem.

Stopniowa metoda nauki – w krav maga poznaje się najpierw technikę podstawową, by potem dołączyć do niej kolejne. Zaczyna się od najprostszych technik obronnych, tzw. obrony 360 stopni, aby rozwinąć widzenie obwodowe i uchronić się przed atakiem z zewnątrz. Kolejnym etapem jest nauka i opanowanie uderzeń zarówno rękoma jak i nogami.
Uderzenia pięściami, dłońmi, kolanami i stopami. Następnie uczy się obrony przed ciosami, duszeniami, obchwytami i innymi technikami. Następnym etapie system szkoli adeptów w technikach rozbrajania i używania różnego rodzaju broni.

Krav maga w Polsce

W Polsce krav maga pojawiła się w połowie lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Pionierem systemu jest Tomasz Adamczyk, założyciel Instytutu Krav Maga Polska, zrzeszonego w IKMF oraz Richard Duieb. W trakcie cyklicznych szkoleń w 1. Pułku Specjalnym w Lublińcu instruktorem IKMP zostaje ppor. lek. Krzysztof Sawicki (obecnie w randze kapitana). Oprócz K. Sawickiego w Poznaniu tytuł instruktorski uzyskują kpt. Włodzimierz Kopeć i mjr Piotr Tarnawski (oficerowie odpowiedzialni za wychowanie fizyczne w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu), którzy w 1997 roku opuszczają Instytut i zakładają Stowarzyszenie Krav Maga. W 2008 roku z Instytutu odchodzą m.in. Jarosław Rogowski, Jędrzej Przeniosło oraz Jacek Moryl tworząc Global Krav Maga Academy.

Autor: Kropk
Powyższy artykuł pochodzi z darmowego magazynu Ring

www.sportywalki.pl/magazyn_ring.html

Skomentuj