Gabinety medycyny estetycznej dzięki nowoczesnym metodom usuwania blizn coraz liczniej goszczą osoby, które przez lata zmagały się z kompleksami tzw. “dziurawej” twarzy po okresie dorastania.

- Osoby młodsze wiedzą, że współczesna medycyna dysponuje metodami skutecznego usuwania blizn i na zabiegi zgłaszają się w najodpowiedniejszym do tego momencie, czyli natychmiast po zakończeniu farmakologicznego leczenia fazy aktywnej trądziku.

Osoby w średnim wieku i starsze latami żyły w przekonaniu, że ze szpecącymi śladami nic nie da się zrobić. Dopiero niedawno dowiedzieli się o nowoczesnych zabiegach. Zgłaszają się więc z długoletnim problemem, który jest dodatkowo obciążeniem dla ich psychiki – mówi dr Dorota Gierasińska-Gawlik, lekarz bielskiego Gabinetu Medycyny Estetycznej Estina.

Dla tych pacjentów usunięcie pozostałości z czasów młodości to nie tylko kwestia pięknego wyglądu, ale przede wszystkim uzyskania komfortu psychicznego, którego szukali od wielu lat. – Dzięki usunięciu młodzieńczych kompleksów nie tylko lepiej postrzegają siebie, ale przede wszystkim nabierają pewności w kontaktach zawodowych i towarzyskich. Jak sami twierdzą – są to „bonusy” wynikające z pozbycia się dręczącego ich nieraz latami, trudnego do ukrycia, estetycznego problemu – dodaje lekarka.

Co lepsze – peeling, igła czy laser?

Istnieje kilka technik usuwania blizn potrądzikowych. Pozornie najtańszą metodą jest peeling. Jednostkowy koszt zabiegu jest rzeczywiście najniższy, jednak trzeba pamiętać o tym, że ma ograniczoną skuteczność – nadaje się tylko do blizn płytkich – i wymaga wielokrotnego powtarzania. Dodatkowo, złuszczanie się naskórka po zabiegu jest dość kłopotliwe dla osób czynnych zawodowo i towarzysko. U niektórych kobiet i mężczyzn, w miejscach złuszczania się naskórka, mogą po zabiegu powstawać przebarwienia. Z tego względu peelingów nie wykonuje się w miesiącach o zwiększonym nasłonecznieniu.

„Needling”, czyli terapia igłowa leczenia blizn, jak sama nazwa wskazuje, polega na wielokrotnym nakłuwaniu miejsc leczonych cienkimi igłami. Jest to technika zabiegowa, której towarzyszą przejściowe, ale nielubiane przez pacjentów drobne siniaczki, obrzęk i zaczerwienienie.

Najbardziej efektywnym i przy tym najbezpieczniejszym sposobem usuwania blizn zdaniem specjalistów jest laseroterapia, wykonywana laserem frakcyjnym nieablacyjnym typu FRAXEL re:store. Metoda ta, uznawana za „złoty standard” w nowoczesnej medycynie estetycznej jest obecnie najpopularniejszą i najczęściej polecaną techniką terapii blizn. Jedyną jej wadą przy większych powierzchniach jest dość wysoki łączny koszt leczenia. Zabiegów tych wykonuje się zdecydowania mniej niż np. peelingów. Co ważne, w przypadku laseroterapii nie ma restrykcyjnych ograniczeń wynikających z pory roku.

- Maksymalna skuteczność laseroterapii uzyskiwana jest poprzez precyzyjnie kontrolowaną głębokość działania energii lasera. Poprawa stanu skóry jest bardzo wyraźna, a efekty widać już po pierwszym zabiegu. Płytsze blizny znikają całkowicie, natomiast głębsze znacznie się spłycają, dzięki czemu są zdecydowanie mniej widoczne. Bardzo istotny jest też efekt „zmiękczenia” i uelastycznienia blizn – nie są one już tak twarde jak przed leczeniem – przekonuje dr Dorota Gierasińska-Gawlik, członek Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti-Aging.

Efekt jak u koleżanki

Skuteczność wszystkich zabiegów medycznych zależy w głównej mierze od indywidualnej reakcji pacjenta i może być w związku z tym zróżnicowana, niezależnie od zastosowanej techniki. To, czy uzyskamy równie spektakularny efekt jak znajoma czy kolega z pracy, zależy również od stylu życia, który prowadzimy. Z doświadczeń lekarzy Gabinetu Medycyny Estetycznej Estina wynika, że lepiej odpowiadają na leczenie osoby młodsze, nie palące, których skóra nie jest zniszczona nadmierną ekspozycją na słońce lub korzystaniem z solarium. Łatwiej też przebiega leczenie u pacjentów, którzy mają już za sobą fazę właściwie leczonego trądziku aktywnego.

- Istotne są również same blizny. Logicznym jest, że najlepsze rezultaty uzyskuje się przy bliznach drobnych, niegłębokich, w miarę świeżych. Jednak efekty, szczególnie przy użyciu lasera frakcyjnego, są zawsze, tylko u niektórych pacjentów mogą być mniej spektakularne. Jedynie pacjenci z bardzo płytkimi bliznami, którym towarzyszą przebarwienia pozapalne powinni decydować się na leczenie serią peelingów. Przy bliznach głębszych doradzamy zwykle laseroterapię ze względu na jej wysoką skuteczność – radzi lekarka.
Dodaje, że w przypadkach blizn bardzo głębokich, typu „ice peak”, proponuje się terapię łączoną, np. sesje laserem na zmianę z needlingiem.

Jak uniknąć blizn po trądziku – co robić, a czego nie? Radzi lek. med. Dorota Gierasińska-Gawlik z bielskiego Gabinetu Medycyny Estetycznej ESTINA:

• Nigdy nie wyciskaj zmian trądzikowych, ani nie pozwalaj na to kosmetyczkom!
• Jak najprędzej udaj się do lekarza celem rozpoczęcia właściwego leczenia. Koniecznie, gdy są nawroty i zaostrzenia choroby, szczególnie zmiany o charakterze cyst i ropni.
• Do codziennej pielęgnacji stosuj linie kosmetyków dedykowane skórze trądzikowej.
• W lecie pamiętaj o stosowaniu kremów i olejków z filtrem 50+ i nie opalaj się!

Informacje dodatkowe:

Ile zabiegów i w jakich odstępach czasowych wymaga każda metoda?
Peelingi – nieraz do kilkunastu zabiegów, odstęp czasowy uzależniony od wygojenia się skóry: od 14 dni aż do miesiąca pomiędzy zabiegami.

Terapia igłowa blizn –kilka, czasem jest to 6-8 zabiegów, zalecany odstęp to 4 tygodnie.
Laser – najskuteczniejszy, poparty badaniami schemat to 4 zabiegi w odstępach minimum 4 tygodniowych. Czasem pacjenci, z uwagi na zadowalające efekty, wykonują tylko 3 zabiegi.

lek. med. Dorota Gierasińska-Gawlik
Specjalista II stopnia anestezjologii i intensywnej terapii, dyplomowany lekarz medycyny estetycznej. Ukończyła Śląską Akademię Medyczną Wydział Lekarski w 1990 r. oraz studia podyplomowe z zakresu medycyny estetycznej i kosmetologii dla lekarzy.
Jest aktywnym członkiem Sekcji Medycyny Estetycznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Mezoterapii, Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti-Aging, IMCAS (Internationa Master Course on Aging Skin).

- Wbrew pozorom nie są to osoby samotne, czyli tzw. single, ale żyjący w związkach, dobrze wykształceni młodzi ludzie, głównie wolnych zawodów. Coraz częściej przychodzą też sami, bez namowy ze strony żon lub partnerek – mówi dr Joanna Wójcik, członek Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti-Aging.

Walka o piękny wygląd już dawno przestała być domeną kobiet. Coraz częściej zabiegom odmładzającym poddają się mężczyźni. Liczba facetów sięgających po zabiegi medycyny estetycznej w przeciągu ostatnich 15 lat wzrosła aż dwukrotnie. Tylko w 2011 w samych Stanach Zjednoczonych do lekarza na botoks zgłosiło się ponad 300 tysięcy panów. Sformułowano nawet specjalny termin, określający zabieg z użyciem toksyny botulinowej wykonywany u mężczyzn – „bro-tox”*. Nazwa wymyślona przez użytkowników staje się coraz bardziej popularna na całym świecie. Klientami gabinetów medycyny estetycznej coraz częściej są również polscy mężczyźni, ale w odróżnieniu od Amerykanów – nie potrzebują zachęty partnerek.

Ból i beton to przeszłość

Z doświadczeń lekarzy Gabinetu Medycyny Estetycznej Estina, mężczyźni w odróżnieniu od kobiet ustalają własny plan walki ze zmarszczkami jeszcze przed pierwszą wizytą. Jeśli już zdecydują się na zabieg, mają to przemyślane i są w swoim postanowieniu konsekwentni. Kobiety natomiast są pełne wątpliwości, których rozwiania oczekują od lekarzy.

- Potrzebują zapewnienia, że profesjonalnie wykonana iniekcja jest w pełni bezpieczna dla zdrowia i bezbolesna, wyłączając ból ukłucia cienką igłą jak przy szczepieniu. Natomiast mężczyźni na ogół pytają, kiedy po zabiegu będą mogli uprawiać sport i po jakim czasie będzie można powtórzyć podanie botoksu. Już po pierwszym zabiegu chcą ustalić harmonogram kolejnych wizyt, żeby utrzymać uzyskany efekt. Nie interesują ich powikłania, a jedyne, czego chcą uniknąć to sztucznego, nienaturalnego wyglądu – przekonuje dr Joanna Wójcik.

Twarz amimiczna po zabiegu, czyli tzw. „beton” to przeszłość, o której najczęściej przypominają aktorki z USA ruszające tylko ustami. Teraz pożądane są efekty naturalne, ale to lekarz omawia z pacjentem przed zabiegiem i indywidualnie dopasowuje dawkę toksyny botulinowej.

- Widywana często na twarzach celebrytów „opuchlizna” nie jest związana z podaniem botoksu. Może być efektem zastosowania zbyt dużej ilości preparatu do wypełnień, najczęściej kwasu hialuronowego. Nie da się takiej krzywdy człowiekowi zrobić botoksem, bo on nie „napycha” tkanek miękkich twarzy, tylko osłabia mięśnie – przekonuje dr Joanna Wójcik z bielskiej Estiny.

Mefisto look, czyli być jak Jack Nicholson

Zaskakujące jest to, że czasami nawet tzw. powikłania są przez pacjentów płci męskiej lubiane i pożądane. Tak bywa np. w sytuacjach, gdy wskutek specyficznej anatomii mięśni czoła po podaniu botoksu uniesieniu ulega boczna część brwi, a pacjent upodabnia się do Jacka Nicholsona. Na szczęście cokolwiek się nie wydarzy i tak mija samo, gdyż toksyna nie działa wiecznie.

- W zależności od pożądanego kształtu i pozycji brwi u mężczyzn i kobiet, preparat wstrzykuje się w nieco inne punkty twarzy. U obu płci za to efekt utrzymuje się podobnie długo: od czterech miesięcy w okolicach oczu, do sześciu w przypadku czoła, w zależności od miejsca podania i wysokości dawki – mówi lekarka.

Bez względu na płeć wszyscy korzystający z dobroczynnego działania toksyny botulinowej chcą wyglądać nie tylko na młodszych, ale też na bardziej wypoczętych i zrelaksowanych. Mężczyznom zaś szczególnie zależy na uzyskaniu mniej posępnego i srogiego wyglądu, a wygładzenie głębokiej bruzdy pomiędzy oczami daje właśnie taki efekt.

Gruboskórni „marszczą się” później, ale bardziej

Skóra mężczyzn, w odróżnieniu od kobiecej, jest grubsza i bardziej odporna na działanie czynników zewnętrznych. Dzięki temu niechciane bruzdy wokół oczu i na czole pojawiają u nich dużo później niż u kobiet. Dodatkowo odporność męskiej skóry na czynniki fizyczne i chemiczne poprawia zwiększone wydzielanie łoju, wynikające z działania testosteronu. Jednakże ten męski hormon ma też swoje niekorzystne aspekty.

- Przede wszystkim panowie, w związku ze zwiększoną czynnością gruczołów łojowych, częściej mają problem z trądzikiem, szczególnie z najcięższymi jego postaciami prowadzącymi do szpecących blizn. Większa niż u kobiet zawartość elastyny i kolagenu, odpowiedzialnych za jędrność i elastyczność skóry, powoduje, że skóra mężczyzn starzeje się wolniej. Pierwsze zmarszczki pojawiają się u nich zwykle około 40. roku życia, ale za to są dość głębokie i bardzo widoczne – wyjaśnia dr Wójcik z Estiny.

„Płeć brzydka” ma też zwykle ciemniejszą barwę skóry. Wynika to z różnic hormonalnych, powodujących występowanie u kobiet mniejszej ilości barwnika odpowiedzialnego za jej zabarwienie. Jednakże bez względu na rodzaj skóry, toksyna botulinowa działa podobnie u obu płci. Z tą różnicą, że mężczyźni mają większą masę mięśniową i aby uzyskać takie same efekty trzeba zastosować większą dawkę, nawet dwukrotnie.

„Pierwszy raz” z botoksem

Oryginalne preparaty toksyny botulinowej, dopuszczone do użytku, podawane zgodnie z zaleceniami nie szkodzą i są stosowane w medycynie od dawna, m.in. u dzieci z porażeniem mózgowym do leczenia przykurczy, do leczenia nadpotliwości, kurczu powiek. W Polsce nie jest jeszcze rozpowszechnione stosowanie profilaktyczne w medycynie estetycznej. Jednak, jeśli pacjentowi zależy, to pierwszy zabieg „prasowania” zmarszczek można rozpocząć przy silnej mimice już po 20. roku życia. Odstępy pomiędzy kolejnymi zabiegami powinny być rzadsze, a preparat podawany w małych dawkach. Zabiegi usuwania zmarszczek z wykorzystaniem botoksu nie są zalecane osobom po 70-tce, chyba że mają skórę w bardzo dobrym stanie jak na swój wiek, wtedy można ostrożnie go podawać.

- Najlepiej zacząć kuracje, kiedy zmarszczki nie są jeszcze utrwalone i mają charakter dynamiczny. Świadczy o tym brak wyraźnych pozostających zagięć skóry po zupełnym rozluźnieniu mięśni mimicznych. Kiedy zmarszczki są już widoczne w stanie spoczynku, to nawet po podaniu botoksu całkiem nie znikną, choć ulegną spłyceniu. Nie będą się za to nasilać – twierdzi dr Wójcik.

Dodaje, że wówczas można zastosować dodatkowo do wypełnienia pozostających zmarszczek wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego. Jednak jest to już zupełnie inny zabieg.

Jakie są przeciwwskazania i kto powinien zrezygnować z zabiegów z użyciem botoksu?
Radzi dr n. med. Joanna Wójcik z bielskiego Gabinetu Medycyny Estetycznej Estina:

• choroby nerwowo-mięśniowe,
• choroby z autoimmunoagresji,
• kuracje antybiotykami z grupy aminoglikozydów, lekami immunosupresyjnymi oraz przeciwmalarycznymi,
• miejscowe infekcje i obrzęki skórne w miejscach wkłuć,
• równoczesne znieczulenie ogólne lub miejscowe,
• nadwrażliwość na składniki preparatu,
• ciąża i okres karmienia piersią,
• ogólny zły stan skóry

*Bro-tox (za Urban Dictionary):
Brotox to rodzaj botoxu, który jest stosowany przez heteroseksualnych mężczyźni, którzy nie chcą, by inni wiedzieli o przebytym zabiegu. Stosują go, by zapobiec lub usunąć zmarszczki oraz poprawić swoją niewzruszoną „pokerową twarz”.

lek. med. Joanna Wójcik

Absolwentka Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, specjalistka II stopnia Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Ukończyła także Studia Podyplomowe z zakresu Medycyny Estetycznej i Kosmetologii Lekarskiej.

W latach 2007-2008 doskonaliła swoje umiejętności, pracując w Royale Hayat Hospital w Kuwejcie w Klinice Medycyny Estetycznej i Chirurgii Plastycznej, gdzie zapoznawała się m.in. z innowacyjną terapią laserami frakcyjnymi FRAXEL.

Od wielu lat konsekwentnie inwestuje w swoje wykształcenie, uczestnicząc w konferencjach, kongresach i kursach w kraju i za granicą. Podnosi swoje kwalifikacje zawodowe i technikę zabiegową, biorąc udział w szkoleniach IMCAS (International Master Course on Aging Skin).

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Mezoterapii, Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti-Aging, Sekcji Medycyny Estetycznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii.

Polacy już od dawna chcą świecić przykładem inaczej niż dzięki złotym czy srebrnym zębom. U dentysty dążą do osiągnięcia maksymalnie estetycznych rezultatów idealnie dopasowanych do pozostałych zębów. Stosunek pacjentów do tych metali uzależniony jest od panującej mody i uwarunkowań kulturowych, a złote mosty i korony nadal chętnie zakładane są na Wschodzie. – Kiedyś mieliśmy pacjentkę ze Wschodu, która miała złoty ząb. Ze względu na to, że ząb ten był zakwalifikowany do usunięcia, owa Pani poprosiła, by w miejsce usuniętego wstawić złoty ząb do protezy – mówi lek. dent. Piotr Ogniewski. Dodaje, że w Polsce zakładanie w pełni złotych zębów zdarza się dużo rzadziej niż jeszcze 20 lat temu. Do czego wykorzystuje się obecnie w stomatologii złoto i srebro?

Przede wszystkim estetyka

Choć wciąż jest możliwe wykonanie w pełni złotego czy srebrnego zęba, w Polsce robi się to wyłącznie na wyraźne życzenie pacjenta. Obecnie standardowo wykonuje się korony i mosty porcelanowe na podbudowie ze złota. – Jest to tzw. czapeczka złota. Złoto nie jest widoczne z zewnątrz, co zapewnia odpowiedni wygląd uzupełnienia. Jego zastosowanie pozwala zapobiegać rozwojowi bakterii pod koroną. Złoto wykazuje silne właściwości bakteriobójcze, stąd uzupełnienia na nim są trwalsze – mówi Piotr Ogniewski z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka w Katowicach. Widzi on różnicę w podejściu do tych metali ze względu na płeć. – Kobiety traktują swoje zęby jak ozdobę, więc unikają zakładania złotych czy srebrnych wypełnień i uzupełnień, chcą mieć estetyczne białe naturalne zęby. Mężczyźni z kolei są skłonni kosztem estetyki zgodzić się na bardziej trwałe złote wypełnienia – mówi, dodając, że chodzi o złote nakłady stosowane w odcinku bocznym. Są one dużo trwalsze od tradycyjnych plomb, mogą przetrwać dłużej niż 15 lat i poleca się je do wypełnień dużych ubytków. Nakłady uważa się za uzupełnienia wybierane najchętniej przez dentystów podczas leczenia ich własnych zębów. – Nie są wypełnieniami estetycznymi, jednak w odcinkach bocznych, niewidocznych, są jak najbardziej wskazane, ponieważ ze względu na wykonanie ze złota wykazują one właściwości bakteriostatyczne – mówi lek. dent. Krzysztof Maćkowiak.

Współczesna alchemia działa cuda

Standardowym rozwiązaniem wykorzystywanym w katowickiej klinice, które pozwala przedłużyć trwałość leczenia i uzyskać zadowalający efekt, jest zastosowanie błogosławieństw nanotechnologii. – Można powiedzieć, że to współczesna alchemia – twierdzi dr Roman Borczyk. – Pewne cząstki, w tym złoto i srebro, po dużym rozdrobnieniu mają inne właściwości fizyczne i chemiczne niż wtedy, gdy nie są rozdrobnione – dodaje. Srebro nanocząsteczkowe, zgoła inne od znanego i źle kojarzonego amalgamatowego, a także nanozłoto dają trwałe właściwości bakteriobójcze i nie reagują chemicznie.

– Pod wypełnieniami zawsze powstają szczeliny, zastosowanie preparatu z nanocząsteczkami złota i srebra powoduje, że bakterie nie mogą wzrastać w takich szczelinach. Preparat Nanocare Plus Silver Gold daje możliwość opanowania skutków wynikających z niedoskonałości leczenia – twierdzi dr Roman Borczyk. Specyfik stosowany jako podkład chroni także przed próchnicą. Zastosowanie preparatu nie wydłuża czasu zabiegów, dlatego stosuje się go w katowickiej klinice w walce z różnymi dolegliwościami. – Używamy go w leczeniu protetycznym oraz implantologicznym, przepłukując wnętrze implantu, by zapobiec rozwojowi bakterii w mikroszczelinach między nim a elementami protetycznymi – mówi Piotr Ogniewski. Zaznacza również, że ważnym polem wykorzystania nanocząstek złota i srebra jest leczeniem kanałowe.

Złoto trafia do kanałów

Kiedyś srebro w postaci srebrnych ćwieków wykorzystywano do wypełnień kanałów. Korodowało ono jednak i przestawało być aktywne. – Obecnie w endodoncji [leczeniu kanałowym – red.] wykorzystuje się dobroczynne właściwości srebra i złota w trochę inny sposób, a mianowicie przed założeniem ostatecznego wypełnienia kanału przepłukuje się go płynem Nanocare z nanocząsteczkami złota i srebra – mówi Krzysztof Maćkowiak z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka. – Nanocząstki mają rozbudowaną powierzchnię aktywną, dzięki czemu ich potencjał przeciwdrobnoustrojowy jest dużo większy niż tradycyjnych ćwieków srebrnych – dodaje. Tworząc powłokę na powierzchni leczonego kanału, nanocząstki trwale chronią go przed rozwojem zakażeń wtórnych. W katowickiej klinice wykorzystuje się także złote wkłady, czyli elementy zakładane do kanałów zniszczonych zębów celem ich wzmocnienia i umocowania koron porcelanowych.

Nanocząsteczkowe złoto i srebro trafia do kliniki dr. Borczyka w gotowej formie preparatu od jego producenta, Dental Nanotechnology SA, a metale do tworzenia uzupełnień protetycznych kupowane są przez laboratorium protetyczne w postaci stomatologicznych stopów złota. Klinika otrzymuje z laboratorium gotową pracę, wykonaną na podstawie precyzyjnych wycisków uzębienia pacjenta.

Amalgamaty niesłusznie znienawidzone?

Co stało się ze znienawidzonymi przez wielu pacjentów amalgamatami, czyli stopami metali i rtęci, których wygląd i toksyczność mogły zniechęcać? Od czasu zastosowania ich po raz pierwszy w 1819 roku w Anglii przeszły sporą metamorfozę. – Obecnie amalgamaty mają dużo niższą zawartość toksycznej rtęci niż amalgamaty stosowane dawniej, tak więc uzupełnienia takie są bezpieczne, co więcej, odznaczają się trwałością przewyższającą stosowane na szeroką skalę kompozyty – uważa Piotr Ogniewski. Wskazuje, że pacjenci niechętnie podchodzą jednak do wypełnień amalgamatowych o metalicznym srebrzystym kolorze. W Klinice Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka rzetelna komunikacja z pacjentami to jeden z priorytetów. – Zawsze staramy się jak najdokładniej poinformować pacjenta o zaletach i wadach uzupełnień tak, by mógł świadomie podjąć decyzję o rodzaju zastosowanego materiału – czy woli bardziej trwałe, ale mniej estetyczne rozwiązanie, czy zależy mu jednak bardziej na wyglądzie uzupełnienia – zaznacza Krzysztof Maćkowiak.

Nie tylko dla Midasa

Złoto w uzębieniu może być mile widziane na Wschodzie, ale także Zachód lubi umiarkowanie ozłocić swój uśmiech. – W Niemczech metal ten również, jak w Polsce, jest wykorzystywany w sposób niewidoczny. Na przykład Niemcy mają często złote korony teleskopowe, na których osadzane są protezy, złoto jest wtedy ukryte – mówi Piotr Ogniewski. – Niemcy są do złota na tyle przyzwyczajeni, że gdy zaproponuje się im wykonanie nakładu złotego w odcinku bocznym, to bez problemu się na niego decydują, bo wiedzą, że jest to lepsze i trwalsze rozwiązanie niż plomba kompozytowa – dodaje. Uważa, że nasi zachodni sąsiedzi są w stanie szybciej pójść na kompromis, jeśli chodzi o estetykę, i bardziej od niej cenią trwałość. Z doświadczenia lekarzy kliniki dr. Borczyka wynika, że polscy pacjenci stawiają raczej na estetykę i niewielu decyduje się na złote wypełnienia.

Choć złoto może być w uzębieniu widoczne mniej albo tak, jakby zębów dotknął król Midas, nie ulega wątpliwości, że jego obecne wykorzystanie może pomóc wielu pacjentom. – W tak małych ilościach, które są stosowane w stomatologii, złoto i srebro nie wykazują negatywnego wpływu na zdrowie i nie mają działań niepożądanych – zaznacza lek. dent. Krzysztof Maćkowiak z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka.

Higiena osobista dziecka

W okresie niemowlęcym odporność organizmu jest słaba, dbanie o higienę maluszka powinno być wykonywane jak najdokładniej. Podstawową czynnością, o którą musimy zadbać jest codzienna kąpiel noworodka. Najlepiej jest kąpać dziecko wieczorem, na pół godziny przed ostatnim karmieniem. Pierwszy etap kąpieli powinien rozpocząć się na stoliku do przewijania. Zaczynamy od mycia twarzy dziecka. Mycie oczu jest wymagającą precyzji czynnością. Powinno się je myć osobnymi, przygotowanymi zawczasu wacikami. Zawsze przesuwajmy waciki od boku główki do noska. Uszka dziecka należy myć również bardzo uważnie. Uważajmy na na to, by nie myć uszu zbyt głęboko. Myjemy je skręconymi uprzednio knotkami waty dla niemowląt. Kiedy już twarz noworodka jest umyta, namydlamy całe ciało mydłem dla niemowląt, po czym delikatnie zanurzamy w wodzie. Musimy cały czas trzymać główkę dziecka, które musi być uniesiona ponad wodą. Wykapane dziecko wycieramy delikatnym ręcznikiem, najlepiej z miękkiej frotki lub bawełny. Po wysuszeniu smarujemy oliwką, oraz pudrujemy miejsca intymne naszego maluszka, by zapobiec podrażnieniom. Pamiętajmy o umyciu całego sprzętu do kąpieli.

Higiena wieku szkolnego

Wiadomą sprawą jest fakt, że im dziecko starsze, tym bardziej komplikuje się pojęcie higieny osobistej. Dziecko w wieku szkolnym większość czynności higienicznych wykonuje samo. My jedynie możemy bacznie dozorować i kontrolować, czy nasze dziecko jest czyste. Dziecko należy przygotowywać do regularnego dbania o higienę osobistą od najmłodszych lat. Dziecko w wieku szkolnym powinno znać podstawowe zasady dotyczące dbania o higienę, a więc:

• myjemy ręce po wyjściu z ubikacji
• myjemy ręce przed spożywaniem posiłku
• głowę myjemy systematycznie, dokładnie spłukując szampon
• włosy dokładnie rozczesujemy
• dbajmy o codzienny prysznic całego ciała
• dbajmy o uszy
• dbajmy o paznokcie
• regularnie odwiedzajmy fryzjera
• myjmy zęby trzy razy dziennie, po posiłku

Kiedy nasze dziecko wkracza w wiek dojrzewania, higiena powinna zostać zachowana ze szczególną dbałością. Nastolatek potrzebuje wtedy nie tylko mydła i szamponu, ale również:

• przyborów do golenia
• często preparatów do cery trądzikowej
• skutecznego antyperspirantu
• dezodorantu lub zasypki do stóp

Dbanie o włosy

Włosy stanowią duża powierzchnię, dlatego często przylegają do nich: brud, kurz i inne zanieczyszczenia. Włosy z łatwością wchłaniają również wszelkie zapachy, dzięki ich fizycznym właściwościom. Z tych właśnie względów, nasze włosy wymagają właściwego mycia i pielęgnacji. Głównym narzędziem do pielęgnacji naszych włosów jest niewątpliwie grzebień. Panie często używają różnego rodzaju szczotek. Do mycia włosów najczęściej stosujemy szamponów, a do ich wzmocnienia odżywek. Jak często myć włosy? Wszystko zależy od tego, jaki typ włosów posiadamy. Włosy tłuste myjemy codziennie. Najważniejszą rzeczą jest taki dobór szamponu, by odpowiadał on właściwościom włosów.

Jak myć głowę?

Na wstępie moczy się włosy w ciepłej wodzie. Następnie nalewamy na dłoń niewielką ilość szamponu i rozprowadzamy go na mokrych włosach, starając się końcami palców sięgać skóry głowy. Kiedy nasze włosy są solidnie namydlone, z lekka je spłukujemy, po czym kolejną porcją szamponu powtarzamy czynność, i solidnie spłukujemy. W zależności od potrzeb, nakładamy odżywkę.

Dbanie o ciało

Nasze ciało poza myciem potrzebuje czasem innych zabiegów pielęgnacyjnych. W tym celu warto zadbać o regularne stosowanie balsamów, lub kremów do ciała. Warto również zadbać o peelingi do ciała, który wykonuje się raz w tygodniu. Gruntowne złuszczanie przyspiesza proces odnowy naskórka, dlatego warto o nie zadbać.

Zadbane paznokcie

Nasze paznokcie nie muszą być modnie pomalowane, by były piękne. Nasze paznokcie powinny być przede wszystkim zadbane i zdrowe. Kiedy mamy skłonność do niszczenia paznokci, warto o nie szczególnie zadbać. W tym celu używajmy specjalnej emulsji lub żelu do mycia rąk, które zawierają odżywcze składniki natłuszczające. Składniki takie zapobiegają wysuszeniu skórek wokół paznokci. Po umyciu dłoni, zawsze wcierajmy w nie krem do rąk. Nie obcinajmy paznokci zbyt krótko, gdyż ułatwia to wnikanie bakterii pod płytkę paznokciową. Do zabiegów pielęgnacyjnych używajmy papierowych lub mineralnych pilniczków oraz drewnianych patyczków do odsuwania skórek.

Higiena osobista jamy ustnej

Codzienna pielęgnacja zębów i jamy ustnej, powinna być dla każdego oczywistością i przychodzić samoczynnie. Jeżeli pozwoli się osadzić bakteriom, w postaci płytki nazębnej, może to odbić się na kondycji zarówno dziąseł, jak i zębów. W skrajnych przypadkach, może dojść do stanów zapalnych dziąseł, co skutkuje, cofaniem się dziąseł i paradontozą.

Podstawową czynnością, w higienie jamy ustnej, jest mycie zębów, przynajmniej dwa razy dziennie. Choć optymalnie by było, gdyby każdy z nas mył zęby, po każdym posiłku.

Warto w higienie jamy ustnej, wspomagać się nicią dentystyczną, oraz płynem do płukania jamy ustnej.

Istotną rzeczą, jest też codzienna dieta. Warto przy tym ograniczyć spożywanie cukrów, a po każdym posiłku, wypić szklankę wody. Dobry wpływ na stan naszej jamy ustnej, ma także żucie gumy do żucia, najlepiej bez cukrowej.

Do mycia zębów, powinniśmy używać, szczoteczki, o średniej twardości, oraz dobrze leżącej w dłoni rączkę.

Zęby z przodu, należy myć w ten sposób, tak jakby „wymiatając” brud na zewnątrz. Ciągniemy szczoteczkę, od dziąsła w dół – jeżeli czyścimy zęby górne, a od dziąsła w górę – jeżeli czyścimy zęby dolne. Powierzchnię żującą zębów, myjemy ruchami okrężnymi, starając się dotrzeć do każdych zakamarków, oraz do wszystkich zagłębień i nierówności. Nie należy też zapominać o zewnętrznej i wewnętrznej stronie tylnych zębów. Je również należy myć, kolistymi ruchami. Po umyciu zębów, jamę ustna należy dokładnie wypłukać, wodą z kubka.

Innym, przydatnym narzędziem, do utrzymania właściwej higieny jamy ustnej, jest nić dentystyczna. Jej zadaniem, jest oczyszczenie przerw między zębami, gdzie mogą znajdować się resztki jedzenia, oraz osadza się płytka nazębna.

Nitką owijamy kilkukrotnie środkowe palce, obu rąk i delikatnie, tak aby nie doprowadzić do podrażnień dziąseł, wprowadzamy nitkę między zęby. Po czyszczeniu, ponownie płuczemy jamę ustną wodą z kubeczka.

Higiena miejsc intymnych

Właściwa higiena osobista, miejsc intymnych, pozwala zachować zdrowie i dobre samopoczucie. Zwłaszcza dla kobiet, duże znaczenie ma ten rodzaj higieny. Wiąże się to ze specyficzną budową narządów płciowych. Z tego powodu, kobiety są bardziej narażone na różnego rodzaju infekcje dróg moczowych i dróg rodnych.

Aby zapobiec infekcjom, każda kobieta powinna myć okolice intymne, dwa razy dziennie, specjalnymi preparatami, przeznaczonymi do tego celu. Nie powinno się do tego celu używać zwykłego mydła, ani środków higienicznych, które są mocno perfumowane.

Ponadto, kobieta powinna nosić bawełnianą bieliznę. Sztuczne materiały, oraz mocno wycięte stringi, lepiej jest zostawić na „specjalną okazję”.

Podczas miesiączki, kobieta powinna wymieniać, co kilka godzin tampony. Optymalną rzeczą jest, aby tampony były tak dobrane, aby miały najmniejszy poziom chłonności, ale jednocześnie by był on wystarczający. Jeżeli kobieta stosuje, zamiast tamponów – podpaski, powinna je równie często wymieniać.

Prawidłowa higiena miejsc intymnych kobiety opiera się przede wszystkim na ochronie przed drobnoustrojami oraz odpowiednim dozowaniu preparatów pielęgnacyjnych Zbyt częsta irygacja pochwy, lub stosowanie kosmetyków, w których składzie wstępują barwniki, lub alkohol może prowadzić bowiem do trwałej zmiany odczynu pH. Jeżeli już dojdzie do obniżenia poziomu pH, to kobieta powinna stosować preparaty, o niższym odczynie, niż to które są zawarte w kosmetykach do codziennej pielęgnacji. Wybierając kosmetyki do higieny intymnej, warto kierować się nie tylko ich właściwościami fizycznymi, ale przede wszystkim ich składem chemicznym. Dobrze by było, by zawierały kwas mlekowy.

Do higieny intymnej nie powinno się używać myjek, ani gąbek. Każda kobieta i każdy mężczyzna powinni też posiadać osobne ręczniki, przeznaczone do wycierania miejsc intymnych.

Tematem zupełnie pomijanym jest higiena intymna naszych panów. Każdy mężczyzna w równym stopniu powinien zadbać o higienę intymną. Dotyczy to już najmłodszych chłopców, którzy wkraczają w wiek dojrzewania. Aby zapobiec różnego rodzaju podrażnieniom oraz stanom zapalnym miejsc intymnych, warto stosować do mycia specjalnych preparatów, przeznaczonych właśnie do miejsc intymnych dla panów.

Opracowała
A. Nachtigal

Nie ulega wątpliwości, że chirurgia plastyczna pozwala na zredukowanie rozmiarów blizny, a tym samym poprawienie jej wyglądu. To wszystko ogromnie wpływa na nasze życie. Zabiegi usuwania blizn zazwyczaj przeprowadzane w znieczuleniu miejscowym. Decydując się na zabieg usunięcia blizny, trzeba skonsultować się z chirurgiem plastykiem i określić realne możliwości skorygowania blizny. Jest to daleka droga, ale warta zachodu.

Blizna

Jest jest tkanką łączną, która powstaje w procesie gojenia. Zastępuje ona tkankę uszkodzoną przez uraz lub chorobę, tak więc tworzenie blizny jest częścią normalnego procesu gojenia się rany. Ze względu na wygląd, blizny możemy podzielić na:

• przerosłe
• prawidłowe
• bliznowce
• zanikowe

Blizna prawidłowa jest wynikiem przedłużonego gojenia. Występują zazwyczaj w wyniku ran pooperacyjnych i pourazowych.

Blizna przerosła jest blizną, która rozrasta się tylko w obrębie uszkodzonej wcześniej skóry, gdy gojenie urazu zostało zaburzone.

Blizna zanikowa jest małą, okrągłą blizną. Umiejscowiona jest poniżej poziomu otaczającej ją skóry. Powstają, gdy proces gojenia rany jest zakłócony poprzez niewystarczającą produkcję włókien tkanki łącznej.

Bliznowce są nieregularnymi skupiskami tkanki bliznowej, które rozszerzają się poza obszar rany pierwotnej. Są to blizny grube i często uniesione.

Ze względu na przyczynę powstania, blizny dzielimy je jeszcze na:

• pourazowe
• poszczepienne
• pozapalne

Usuwanie blizn

Blizna dla większości osób jest sporym problemem estetycznym, zdrowotnym oraz psychicznym. Niejednokrotnie wywołuje spory dyskomfort. Wielokrotnie jest tak, że blizna nie dość, że szpeci, to na dodatek powoduje przykurcze, swędzi, a nawet może wywoływać ból. Jeśli zastanawiamy się nad usunięciem naszej blizny, powinniśmy zapoznać się z tym tematem dokładniej. Powinniśmy poznać wszystkie metody, za pomocą których usuwa się blizny.

Metody usuwania blizn dzielimy na:

• farmakologiczne
• zabiegi laserowe
• masaże
• zabiegi z pogranicza medycyny estetycznej
• zabiegi z pogranicza chirurgii plastycznej

Farmakologiczna metoda usuwania blizn stosowana jest zazwyczaj w bliznach płaskich. Polega na przyjmowaniu sterydów. W miejsce blizny wciera się specjalistyczne kosmetyki i preparaty, stworzone specjalne do usuwania blizn. Niestety ta metoda daje efekt, w przypadku płaskich i niezbyt dużych blizn.

Laserowa metoda usuwania blizn polega na podgrzewaniu tkanek, w taki sposób, że laser i albo je przecina, albo odparowuje. W ten sposób usuwa się stary, zniszczony naskórek, a głębsze pokłady zdrowej skóry pozostają nienaruszone. Takie usuwania blizn przeprowadzane są w znieczuleniu miejscowym i często wymagają powtórzenia, by przynieść oczekiwane efekty. Bezpośrednio po zabiegu przez kilka godziny pacjent odczuwa dyskomfort podobny do reakcji po intensywnym opalaniu, a w obszarach objętych zabiegiem lekkie pieczenie i swędzenie, które mijają zazwyczaj w przeciągu pierwszej doby.

Medycyna estetyczna idąc naprzeciw oczekiwaniom pacjentów z bliznami stosuje następujące metody usuwania blizn:

• jonoforeza
• dermabrazja i mikrodermabrazja
• peelingi chemiczne
• kwas hialuronowy
• mezoterapię bezigłową

Jonoforeza polega na wprowadzeniu do tkanek przez skórę lub śluzówkę leku przy pomocy prądu stałego. Działanie to ma na celu między innymi rozmiękczanie blizn. Ponadto ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, odczulające oraz bakteriostatyczne.

Dermabrazja jest metodą polegającą na ręcznym ścieraniu skóry. W wyniku tego działania usuwa się blizny. Dotyczy to głównie blizn potrądzikowych, zmarszczek, przebarwień. Najczęściej jest stosowana na obszarach ust, oraz całej twarzy. Z kolei mikrodermabrazja jest połączeniem procesu złuszczania z intensywną pielęgnacją skóry. Dotyczy również blizn potrądzikowych.

Peeling chemiczny polega na usunięcie złuszczającej się warstwy naskórka.

Mezoterapia bezigłowa polega na użyciu specjalnej fali elektromagnetycznej występującej w postaci impulsów.

Dzięki zabiegom medycyny estetycznej ubytki w skórze zostają wypełnione oraz następuje wzmożona produkcja kolagenu i elastyny.

Chirurgia plastyczna

Korekcje blizn za pomocą operacji plastycznej musi być poprzedzona dokładną oceną rozmiarów i kształtu deformacji, analizie towarzyszących zaburzeń czynnościowych i ostatecznym zaplanowaniu leczenia odtwórczego. W ambicji każdego chirurga plastycznego, który wykonuje zabieg usunięcia blizny, musi być pozostawienie jak najmniejszego śladu w postaci blizny pooperacyjnej. Dlatego zanim podejmiemy jakiekolwiek kroki, należy zastanowić się nad wyborem tej najwłaściwszej metody operacji plastycznej. Najczęściej stosuje się:

• zastosowanie ekspandera tkankowego
• korekcje blizn poprzez wykonanie plastyki miejscowej
• przeszczep skóry

W metodzie przy wykorzystaniu ekspandera tkankowego stosuje się tzw. „rozprężanie tkanek” przy pomocy wszczepianego pod skórą urządzenia zwanego „ekspanderem”. Metodę tą stoujemy zazwyczaj w miejscu po mastektomii, gdzie ekspander służy do stopniowego rozciągania tkanek Korekcje blizn poprzez wykonanie plastyki miejscowej są kolejną metodą operacyjną. Najczęściej stosujemy ją w różnego rodzaju korektach np. małżowiny uszne.

Przeszczep skóry

Przeszczep skóry polega na pokrywaniu martwej tkanki przeszczepami, które stanowią ochronę przed infekcjami i przejmują funkcję uszkodzonej tkanki skórnej. Stosuje się to często po usunięciu pooparzeniowych, martwych tkanek Najlepszym sposobem na tego typu zabieg jet tzw. przeszczep autogenny, z własnej skóry, przeniesionej z innych miejsc ciała. Często stosuje się również tzw. alloprzeszczepy, czyli pochodzące od drugiego człowieka. Aby przeprowadzić taki właśnie przeszczep muszą zostać spełnione określone warunki:

• dawcami nie mogą być chorzy na nowotwory
• dawcami nie mogą być chorzy na AIDS
• dawcami nie mogą być chorzy na choroby zakaźne

Coraz większą popularnością cieszą się tzw. metoda hodowli naskórka. Jest to metoda znana na całym świecie od kilkudziesięciu lat. W naszym kraju otrzymuje się jedynie niewielkie powierzchnie, wielkości dłoni.

Życie z blizną

Zdaniem psychologów, wiele osób potrafi zaakceptować swoje blizny. Natomiast znaczny odsetek tych osób nigdy o nich nie zapomina, zwłaszcza jeśli umiejscowione są w widocznym obszarze naszego ciała. Osoby te niejednokrotnie tracą poczucie własnej wartości. Wszelkie zabiegi mające na celu zmniejszenie widoczności blizny mogą pomóc w odbudowaniu poczucia własnej wartości, oraz lepszego komfortu życia, dlatego nie bójmy się usuwania blizn, zwłaszcza że medycyna jest szeroko rozwinięta w tej dziedzinie.

Opracowała
A.Nachtigal

• utrzymanie stałej temperatury ciała
• zapobieganie nadmiernej utracie substancji mineralnych
• odpowiednik za bodźce: ciepło, zimno, ból, przyjemność i ucisk
• ochrona przed uszkodzeniami fizycznymi, chemicznymi, cieplnymi, biologicznymi oraz elektrycznymi
• udział w procesie wydalania potu
• wydzielanie sebum
• metabolizm i gromadzenie tłuszczu

Stan naszej skóry wpływa na naszą samoocenę oraz na to, jak inni nas postrzegają, dlatego warto dbać o skórę od najmłodszych lat.

Swędzenie skóry

Przyczyn swędzenia skóry może być wiele. Może to być podrażnienie lub stan zapalny. Może to być np. reakcja na składniki kosmetyków, czy też jad owadów. Jeśli swędzenie utrzymuje się długo, warto wybrać się do dermatologa oraz wykonać stosowne badania, by wykluczyć poważniejsze choroby, których jedną z wielu cech charakterystycznych jest właśnie swędzenie skóry.

Grzybica

Jeśli na naszych stopach, narządach płciowych czy nawet paznokciach pojawiają się czerwone, łuszczące się lub pokryte drobnymi łuseczkami swędzące plamy najwyraźniej dopadła nas grzybica. Należy wtedy kupić dostępny bez recepty preparat na grzybicę i podjąć leczenie. Jeśli po dwóch tygodniach nie zauważymy wyraźnej poprawy, powinniśmy udać się do dermatologa.

Świąd

Ta dolegliwość może mieć różne podłoże. Najczęściej swędzenie skóry kojarzymy ze świądem, który jest dolegliwością bardziej dokuczliwą, niż ból. Do schorzeń wywołujących świąd skóry możemy zaliczyć infekcje bakteryjne i grzybicze, łuszczycę, nadmierne wysuszanie skóry, atopowe zapalenie skóry, alergię, miejscowe podrażnienia zakończeń nerwowych oraz wiele schorzeń ogólnoustrojowych przebiegających ze świądem oraz jako skutek uboczny chemioterapii.

Świerzb

Ta choroba również objawia się silnym swędzeniem skóry, zwłaszcza w nocy. W fałdach skóry, między palcami, na nadgarstkach, łokciach, piersiach, pośladkach i w pasie pojawia się czerwona, chropowata wysypka. Pomocny w tego typu swędzeniu jest środek przeciwhistaminowy, który złagodzi swędzenie, i krem lub szampon do zwalczania świerzbowca. Uwaga, świerzb jest chorobą zakaźną, dlatego po postawieniu diagnozy lekarskiej musimy dopilnować, by wszyscy domownicy i osoby blisko kontaktujące się z nami w tym samym czasie poddały się kuracji.

Skutek niedoczynności tarczycy

Skutkiem niedoczynności tarczycy jest zazwyczaj swędzenie skóry i wypadanie włosów. Dotyka to zazwyczaj osoby, które ukończyły 65 rok życia i u których występuje zbyt mała produkcja hormonów. Zanim udamy się do lekarza warto zaopatrzyć się w nieperfumowane mydło i kremy nawilżające naszą skórę.

Zapalenie skóry

Zapalenie skóry objawia się zazwyczaj występowaniem czerwonych lub wyraźnie różowych swędzących plam, które zmieniają się w rozległe, swędzące pęcherze. Warto wtedy sięgnąć po wapno lub dostępny bez recepty środek przeciwuczuleniowy. Bolące miejsca smarujmy kremem lub maścią z hydrokortyzolem. Jeśli objawy utrzymują się kilka dni, należy udać się do lekarza.

Sposoby na swędzenie skóry

Swędzenie skóry, niezależnie od przyczyny jest uciążliwą dolegliwością, dlatego należy zadbać o łagodzenie objawów.

Jeżeli mamy skłonność do swędzenia skóry musimy zadbać o właściwą profilaktykę.

Kąpiel w mleku
Aby nasza skóra nie była podatna na wysuszenie i stany zapalne, którym często towarzyszy swędzenie warto przygotować sobie kilka razy w tygodniu kąpiel w mleku. Kwas mlekowy pomaga usuwać martwe komórki naskórka, zatrzymując w skórze wilgoć.

Ochrona skóry rąk zimą
Zimą, z racji tego że mamy suche powietrze w naszym mieszkaniu, musimy szczególnie dbać o nasze dłonie, których skóra staje się sucha, podrażniona, swędzi i pęka. W tym celu smarujmy nasze dłonie kremem do rąk. Na wysuszoną skórę doskonale działa żel lub krem z aloesu. Zawiera on kwasy, które rozpuszczają martwe komórki, dzięki czemu skóra szybciej się złuszcza

Zmień mydło
Często winowajcą swędzenia skóry są alergeny. Warto zadbać o posiadanie mydła, które zawiera krem nawilżający. Nie stosujmy mydeł dezodoryzujących, które wysuszają skórę, a wchodzące w ich skład perfumy często podrażniają naszą skórę.

Krótka kąpiel
Zbyt długie namaczanie się powoduje zmywanie ze skóry ochronnej warstwy, która naturalnych olejków. Dlatego nasza kąpiel nie powinna przekraczać 15 minut. Używajmy ciepłej, nie gorącej wody.

Zachowujmy dobrą wilgotność powietrza
Szczególnie zimą, kiedy w naszych mieszkaniach jest sucho i duszno warto zadbać o odpowiednie nawilżanie mieszkania. Warto więc zawiesić na grzejnikach naczynie z wodą, lub kupić specjalny nawilżacz powietrza o łagodzącym zapachu.

Nawilżmy naszą skórę odpowiednią dietą
Osoby mające skłonność do swędzenia skóry powinny pić dużo wody. Warto spożywać również sardynki, makrele, łososia czy śledzia, które są bogate w kwasy tłuszczowe moega-3 odpowiedzialne za prawidłowy stan błon komórkowych naszej skóry.

Witaminki
Dla zdrowia naszej skóry niezbędne są witaminy z grupy B i witamina C oraz sole mineralne.

Witaminy z grupy B – Doskonałym źródłem pokarmowym są: chuda wołowina, mięso kurczaka, żółtko, jaja, wątroba, pełne ziarna, migdały, nasiona słonecznika, produkty sojowe, warzywa o zielonych liściach, świeże kiełki melasa, fasola.

Witamina C – owoce cytrusowe, dzika róża, pomidory, jagody, ananas, brokuły, papryka, ziemniaki.

Nasza rada

Każde niepokojące i utrzymujące się długo swędzenie skóry może być objawem poważniejszych chorób, które muszą być leczone, dlatego konsultacja lekarska jest wskazana.

Oto klika cennych uwag na temat najważniejszych wrogów naszej skóry.

Nasza skóra nie lubi:

• suchego powietrza
• chudnięcia i tycia
• zanieczyszczenia
• palenia tytoniu
• picia alkoholu
• nadmiernego nacisku na głowę
• zbyt intensywnego oczyszczania
• lekarstw
• zaparć
• promieniowania słonecznego

Jak zachować nasza skórę w należytym porządku?

• Odwiedzajmy raz do roku kosmetyczkę, która zadba o stan naszej skóry.
• Pijmy dużo wody
• Stosujmy przeciwsłoneczny krem ochronny – codziennie
• Stosujmy zdrową dietę
• Zwalczajmy stres

• Oczyszczajmy, wzmacniajmy oraz nawilżajmy naszą skórę dwa razy dziennie produktami specjalnie dobranymi do naszego typu skóry i wieku.

Opracowała
A. Nachtigal

Oto przykład:

Paznokcie obgryzione, połamane, często świadczą o nerwowości danej osoby. Są odzwierciedleniem zmniejszonej potrzeby wywierania dobrego wrażenia, a tym samym brakiem szacunku do innych.

Budowa paznokcia

Paznokcie zbudowane są, podobnie jak włosy i skóra z keratyny. Keratyna zawiera siarkę, która jest pierwiastkiem nadającym paznokciom twardość i sztywność. Paznokieć zbudowany jest z obumarłych komórek, co sprawia, że podczas ich obcinania nie czujemy bólu. Paznokieć zbudowany jest z kilku części: płytki paznokciowej, skórki, półksiężyca, łożyska oraz kości. Paznokcie rosną do pięciu milimetrów na miesiąc, dlatego całkowita odbudowa paznokcia trwa około miesiąca.

Rozwój paznokci według etapów życiowych

Przez całe nasze życie ulega zmianie cykl odnowy paznokci oraz ich stan zdrowia. Oto przykładowe zmiany, które zachodzą wraz z wiekiem w naszych paznokciach:

Wiek niemowlęcy – paznokcie zaczynają wyrastać około dwunastego tygodnia rozwoju płodu.

Wiek dziecięcy – paznokcie u dziecka szybko rosną, dzięki czemu nie dają szans żadnym bakteriom itp. Jedynym, zauważalnym problemem, związanym z paznokciami u dzieci jest ich obgryzanie.

Wiek dojrzewania – na wskutek burzy hormonów, wiele dojrzewających dziewczyn stosuje diety odchudzające, co powoduje łamliwość i kruchość paznokci. Jednakże, okres dojrzewania zasadniczo nie ma wpływu na paznokcie.

Wiek reprodukcyjny – w wieku pomiędzy 20 – 40, wydłuża się cykl odnowy paznokci. Paznokcie stają się grubsze i mniej gładkie.

Po pięćdziesiątce – powstaje tzw. zjawisko analogiczne, związane z paznokciami. Powstają na nich bruzdy i przebarwienia.

Najpopularniejsze schorzenia paznokci
Do najczęściej występujących dolegliwości związanych z paznokciami zaliczamy:

• łamliwość paznokci
• zadry
• kolbowate paznokcie
• bruzdy
• przebarwienia
• białe lub ciemne plamki
• wrastający paznokieć
• grzybica paznokci

Nie ulega wątpliwości, że o paznokcie należy dbać całe życie. Każda niepokojąca zmiana na paznokciach powinna zostać skonsultowana z dermatologiem.

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że większość problemów z paznokciami ma związek z naszą autoingerencją. Przykładem może być źle wykonany manikiur. Chcąc, by nasze paznokcie wyglądały ładnie, często osiągamy odwracalny efekt. Warto w takiej sytuacji, po prostu udać się do dobrej manikiurzystki.

Odpowiedni manikiur

Manikiur powinniśmy wykonywać nie częściej niż raz w tygodniu. Zbyt często nakładanie i usuwanie kosmetyków na paznokcie powoduje wysuszenie, łamliwość oraz zwiększa ryzyko podrażnienia okolicznej skóry. Aby zadbać o higieniczny manikiur warto zadbać o swoje, osobisty przyrządy do tej czynności, chyba że narzędzia były odpowiednio wysterylizowane. Każda, dbająca o paznokcie osoba powinna posiadać w domu odpowiedni zestaw do manikiur, w skład którego wchodzą:

• cążki i nożyczki, które wykorzystujemy do przycinania paznokci
• kamień do paznokci, który wykonany jest ze substancji przypominającej pumeks. Kamyki te służą do łagodnego odpychania skórek
• pilniki, najlepiej te papierowe, które służą do piłowania i modelowania paznokci

Osoby, którym nie zależy na malowaniu paznokci powinny kupić sobie szczoteczki, które służą do polerowania paznokci. Najlepsze szczoteczki to te pokryte irchą lub zamszem.

Podany wyżej zestaw, z pewnością pozwoli nam na zachowanie naszych paznokci w czystości.

Salony kosmetyczne

Decydując się na salony kosmetyczne, w których poddamy się manikiur, warto wybrać te, które posiadają atesty Państwowego Zakładu Higieny lub innego organu sanitarnego. Warto zapytać o sposób sterylizacji narzędzi potrzebnych do wykonywania manikiur. Najlepszą metodą sterylizacji jest wysoka temperatura oraz wycieranie alkoholem. Ponadto przed wykonaniem manikiur należy:

• upewnić się, czy manikiurzystka myje ręce
• czy podała nam świeżo uprany ręcznik, lub użyła jednorazowego

Usługi związane z paznokciami

Do usług salonu, w którym wykonują manikiur należą przeważnie:

• manikiur naturalny
• pedikiur naturalny
• manikiur z malowaniem
• pedikiur z malowaniem
• przedłużanie paznokci
• żelki
• żele french zdobione
• akryle
• akryle french zdobione
• parafina na dłonie
• żel na naturalną płytkę
• tipsy

Zdobienie paznokci

Najbardziej popularnym w naszych czasach zabiegiem kosmetycznym na paznokcie jest ich zdobienie za pomocą akrylu kolorowego. Za jego pomocą możemy stworzyć wyjątkowe paznokcie. Dzięki akrylowi możemy tworzyć na naszych paznokciach niepowtarzalne wzory i kompozycje.

Przykładem może być kwiatek, który tworzymy w taki sposób:

Na powierzchni płytki naszego paznokcia, na oczyszczony pędzelek zebrać musimy troszkę akrylu i uformować kropeczkę. Następnie kropeczkę tą kładziemy na paznokieć, delikatnie wklepujemy i za pomocą szpica pędzelka formujemy z niej łezkę. Później robimy płatki, pamiętając o wcześniejszym zaplanowaniu wzoru kwiatka. Bardziej skomplikowany jest wzór osadzony głęboko, do którego wykonania potrzeba precyzji. Element wzoru należy umiejscowić na płytce paznokcia, wtapiając go w kroplę przeźroczystego akrylu. Jak widać, zdobienie paznokci jest czynnością wymagającą zdolności manualnych i opanowania.

Tipsy

Tipsy są płytkami wykonanymi ze sztucznego tworzywa. Należy je bardzo precyzyjnie przykleić na stałe do wolnego brzegu paznokci. Przed modelowaniem musimy ustalić długość i kształt tipsów. Powoli to na optymalne nałożenie materiału utwardzającego np.: akrylu, żelu, fiberglassu.

Tipsy cechują się różnorodnymi względami. Mogą to być np.:

• paznokieć przeźroczysty, nazywany krystalicznym lub szklanym
• tips z frenchem czyli z zatopioną na stałe białą końcówką
• akrylowa końcówka pokryta żelem
• imitujące naturalne paznokcie np. kolor naturalny
• szczególnie zdobione, np. brokat, czy też inne zdobienia permanentne

Pamiętajmy, aby tipsy regularnie, co 3 tygodnie uzupełniać.

Dbajmy o paznokcie

Kolor paznokci zmienia się w zależności od sezonu. Metody zdobienia, przedłużania, również. To, co się nie zmienia w modzie kosmetycznej to sztuka dbania o paznokcie, dlatego warto się jej nauczyć, by móc cieszyć się zdrowymi paznokciami i uchodzić za ludzi zadbanych.

W niektórych przypadkach można nawet uniknąć leczenia ortodontycznego. – Licówki to cienkie, porcelanowe nakładki, które mocowane są do powierzchni przygotowanych do tego zębów. Warunkiem zastosowanie tej metody jest brak dużych wypełnień w zębach. Cała procedura jest rozłożona na 3 – 4 zabiegi i jest zupełnie bezbolesna – mówi lek. stom. Piotr Ogniewski zajmujący się stomatologią estetyczną w Klinice Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka w Katowicach.

Piękny uśmiech w 30 minut

Do załatania mniejszych przerw w uzębieniu, czy też nadania złamanym lub zniekształconym zębom ładnego wyglądu stosuje się czasem materiał kompozytowy. Zwykle światłoutwardzalne kompozyty stosowane są do wypełnień ubytków próchnicowych. Jednak w niektórych przypadkach materiał ten można zastosować do estetycznej odbudowy zęba. – W gabinecie dentystycznym dostępne są różne odcienie kompozytów, dzięki czemu upiększony ząb nie wyróżnia się od pozostałych – dodaje Piotr Ogniewski. Zabieg jest krótki, trwa ok. 30 minut i zwykle nie trzeba go powtarzać. Nie można go jednak przeprowadzić u osoby z mocno zniszczonymi lub osłabionymi zębami. Wtedy zalecane jest wykonanie koron porcelanowych.

Chcesz mieć biały uśmiech – unikaj czerwonego wina

Piękniejszy i zdrowszy uśmiech można również uzyskać dzięki zastosowaniu żelu wybielającego. W gabinecie stomatologicznym aplikuje się go na oczyszczone zęby. Bardzo często efekt takiego zabiegu widoczny jest już po pierwszej wizycie. Nieco dłużej na śnieżnobiały uśmiech mogą czekać osoby, których zęby mają odcień szarości. Metoda ta jest zupełnie bezpieczna i w żadnym stopniu nie wpływa na strukturę zęba. – Składniki żelu wnikają w głąb kanalików zębowych. Gdy dostaną się do wnętrza zęba utleniają związki, które powodują przebarwienia – mówi Joanna Gruszka, higienistka stomatologiczna z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej dr. Romana Borczyka.

Przebarwienia najczęściej są wynikiem niedostatecznej higieny jamy ustnej oraz palenia tytoniu, picia kawy, herbaty, czerwonego wina oraz spożywania pokarmów zawierających duże ilości barwników, takich jak wiśnie i borówki amerykańskie. Należy trzymać się od nich z daleka przez kilka dni po zabiegu.

Wybielanie podczas snu

Żel wybielający, choć o niższym stężeniu aktywnych substancji, można zastosować również w warunkach domowych. Wcześniej jednak konieczna jest wizyta u stomatologa, u którego wykonuje się indywidualnie dopasowane nakładki na zęby. W domu pacjent aplikuje do nich żel i zakłada je na całą noc. – Cały proces wybielania trwa około 8-10 nocy, a pierwsze efekty są zauważalne już pierwszego poranka. Stabilizacja koloru trwa kolejne 2 tygodnie. Jeśli osoba nie pali, będzie mogła cieszyć się białym uśmiechem nawet przez 5 lat – wyjaśnia Joanna Gruszka.

Wybielające pasty do zębów nie dają takich skutecznych efektów. Usuwają jedynie osad nazębny z kawy czy z papierosów dając wrażenie rozjaśnienia zębów. Nie powinno się ich używać przez długi okres, ponieważ zawarte w nich drobiny ścierne mogą naruszyć szkliwo. Osad i kamień nazębny powinny być regularnie usuwane w gabinecie higienistki stomatologicznej, która dysponuje specjalistycznym sprzętem, m.in. ultradźwiękami, oraz preparatami pozwalającymi dokładnie oczyścić powierzchnie zębów. Zaleca się, by udać się na wizytę do higienistki stomatologicznej przynajmniej raz na 6 miesięcy. Takie wizyty nie tylko poprawiają estetykę zębów, ale również chronią przed chorobami dziąseł, które z czasem mogą prowadzić do utraty zębów.

Polacy dbają o uśmiech

Jak dowodzą badania osoby z ładnym uśmiechem mają 50% większe szanse na sukces zawodowy. Wynika to z tego, że dzięki prostym i białym zębom czujemy się bardziej pewni siebie, mamy lepszą samoocenę i łatwiej przychodzi nam nawiązywanie kontaktów z innymi ludźmi. Polacy coraz częściej to dostrzegają i decydują się na zabiegi poprawiające estetykę uzębienia. Według Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej, która za cel stawia sobie dbanie o piękny uśmiech Polaków, coraz częstszymi pacjentami są osoby młode, które chcą, by ich uśmiechem zajęli się profesjonaliści.

Jest to zgodne z trendem, który można zaobserwować w całej Europie. – Wynika to ze wzrostu świadomości społeczeństwa. Poza tym metody poprawy estetyki uśmiechu są obecnie powszechnie dostępne dla każdego – kończy Joanna Gruszka.

Nadmierne owłosienie kobiet, zwłaszcza okolic twarzy może być efektem ubocznym przyjmowania niektórych leków, objawem zaburzeń ze strony układu gruczołów dokrewnych, które wiąże się z rozregulowaniem równowagi hormonalnej ustroju. Przykładem może być podwyższony poziom androgenów. W takich przypadkach ważne jest leczenie tych dolegliwości, gdyż sama depilacja nie pomoże.

Gabinety kosmetyczne oferują różne zabiegi depilacji, w zakresie dowolnej powierzchni ciała. Depilacja w salonie kosmetycznym, mimo iż jest droższa od tej wykonywanej w warunkach domowych, przynosi lepsze efekty. Dokonując wyboru sposobu depilacji najlepiej depilować bardziej wrażliwe okolice kremem, a te bardziej widoczne, woskiem.

Oto podstawowe metody depilacji:

Golenie

Jest najczęściej wybieraną metodą depilacji przez kobiety. Polega na goleniu maszynką do golenia miejsc intymnych (okolice bikini), owłosienia pod pachami i nóg. Z uwagi na popularność tej metody, często można spotkać w sklepach, specjalne maszynki, przeznaczone właśnie dla pań.

Zabieg golenia, trzeba często powtarzać, gdyż włosy szybko odrastają. Przed depilacją nóg należy skórę nawilżyć i zastosować specjalną piankę, która ułatwia zabieg. Jest lepsza od zwykłego mydła. Po depilacji należy zastosować odpowiedni balsam nawilżający.

Coraz częściej do usuwania zbędnego owłosienia stosuje się też specjalne depilatory. Efekt takiego zabiegu, jest dłuższy niż zwykłego golenia.

Środki chemiczne, np. pianki i kremy

Jest to metoda, która kobieta sama może wykonać w domu. Rozpuszczają, one łodygę włosa, a więc część wystającą ponad powierzchnię skóry. Niestety kosmetyki takie mogą powodować uczulenia, więc należy wcześniej przeprowadzić próbę uczuleniową. Tą metodę należy często przeprowadzać, gdyż włosy szybko odrastają.

Depilacja woskiem

Metoda stosowana w gabinecie kosmetycznym. Polega na usuwaniu zbędnego owłosienia, przy pomocy ciepłego, lub zimnego wosku. W przypadku skóry wrażliwej, mającej problemy naczyniowe stosuje się zimny wosk. Włosy po takim zabiegu wyrastają słabsze i wolniej odrastają. W salonach oferowane jest woskowanie nóg, podbrzusza, pleców, pach, ramion, przedramion, wąsika czy brwi.

Elektroliza

Jest to metoda stosowana również w gabinecie kosmetycznym. Dzięki temu zabiegowi dochodzi do całkowitego lub znacznego zniszczenia meszka włosowego. Wykorzystuje się tu działanie prądu elektrycznego. Każdorazowe wkłucie igły pozwala na zniszczenie jednego włosa. Zabieg taki może wykonać tylko przeszkolona kosmetyczka. Przeciwwskazania do stosowania tej metody:

• ciąża
• rozrusznik serca
• choroby tarczycy

Depilacja laserowa

Jest metoda bardzo skuteczną. Energia promienia laserowego zostaje zamieniona na ciepło, powodując całkowite zniszczenie struktury włosa, który już potem nie odrasta. Nie wszystkie włosy ulegają od razu zniszczeniu. Dlatego zabieg należy powtórzyć. Ważny jest też kolor włosów. Im ciemniejsze, tym lepiej. Jest to metoda kosztowna. Skutki uboczne jej stosowania to zazwyczaj:

• oparzenia
• zaczerwienienia
• obrzęk

Przeciwwskazaniem do depilacji laserowej są:

• białaczka
• padaczka
• bielactwo
• ciąża

Ultradźwięki

Ta metoda jest jedną z najnowszych metod usuwania owłosienia. Wibracje mechaniczne na skórze, wzmacniają działanie substancji aktywnej, opartej np. na enzymach, niszcząc zbędne owłosienie. Zabieg ultradźwiękiem poprzedzić należy depilują woskiem. Następnie za pomocą ultradźwięków wprowadza w głąb skóry enzymy, uszkadzając komórki macierzy odpowiedzialne za wytwarzanie włosów.

Fotoepilacja

W tego typu depilacji wykorzystuje się nową generację urządzeń, opartych na technologii LHE , które w łagodniejszy i szybszy od tradycyjnego lasera sposób, usuwają owłosienie.

Mówiąc bardziej zrozumiale, metoda ta polega na usuwaniu zbędnego owłosienia, za pomocą impulsów świetlnych, wytwarzanych przez specjalne końcówki. Metoda ta daje efekt termicznego, trwałego uszkodzenia cebulek włosowych.

Jak widać, sposobów depilacji jest wiele. Wybierzmy zatem tą najwłaściwszą naszym zdaniem.

Opracowała
Ania Nachtigal

Korzystanie z solarium sprawia, że nasza skóra zostaje wstępnie przygotowana do kontaktu z promieniowaniem słonecznym – co jest szczególnie ważne zwłaszcza przed okresem wakacji.

Sami wiemy, jak wiele jest oparzeń skóry, kiedy wyjedziemy na urlop i zachłannie korzystamy ze słońca. A te oparzenia słoneczne są najbardziej niebezpieczne i mogą być przyczyną różnych chorób skóry. Tak więc zadbajmy jak najlepiej, aby przygotować naszą skórę do opalania na słońcu.

Po trzecie wreszcie, opalanie w solariumzapewnia relaks i dobry nastrój, poprawia samopoczucie, pozwala uniknąć depresji, a dodatkowo daje piękny kolor skóry.

Zatem jak bezpiecznie korzystać z solarium? Warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

• Jak zawsze w życiu najważniejszy jest umiar. Dotyczy to opalania na słońcu i w solarium.

Czas opalania powinien być odpowiednio dobrany przez personel solarium. Zależy on od typu i rodzaju lamp oraz naszego fototypu i stopnia zbrązowienia skóry.

• Minimalny odstęp czasu pomiędzy seansami opalania w solarium powinien wynosić 48 godzin. W czasie roku maksymalna liczba seansów opalania w solarium nie powinna przekraczać 60, z uwzględnieniem przerwy pomiędzy następnymi sesjami.
• Opalając się w solarium i na słońcu, zawsze musimy chronić nasze oczy i zakładać okulary ochronne – ich brak może prowadzić do uszkodzenia soczewki i rogówki oka.
• Niewskazane jest korzystanie z solarium w momencie, gdy tego samego dnia wystawialiśmy naszą skórę na ekspozycję słoneczną.
• Przed opalaniem musimy zadbać, aby nasza skóra była czysta, pozbawiona kosmetyków – kremów, perfum, dezodorantów, należy również zmyć makijaż, gdyż niektóre z nich mogą zawierać składniki uczulające. Kosmetyki – również podczas opalania na słońcu – mogą zwiększać wrażliwość skóry na światło i stać się przyczyną uczuleń i przebarwień.
• W solarium nie używamy kosmetyków z filtrami UV, należy stosować profesjonalne kosmetyki solaryjne.

Oczywiście są też przeciwwskazania do opalania w solarium. Opalać się nie powinny osoby z fototypem I – a więc o bardzo jasnej karnacji, chorujące na nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, choroby tarczycy, posiadające bardzo liczne znamiona barwnikowe, skłonność do przebarwień skóry. Przeciw, wskazaniem do opalania jest również alergia na promieniowanie UV, trądzik różowaty oraz skłonność do rozszerzonych naczynek. Osoby, które przyjmują niektóre leki, w tym hormonalne, nasercowe, sulfonamidy, antybiotyki, przeciwbólowe, również nie powinny się opalać (także na słońcu).Warto przypomnieć też, że niektóre zioła, np. herbatka z dziurawca, są silnie fototoksyczne i nie powinno się ich używać, mając w planach sesję opalającą. Kobiety w ciąży mogą się opalać jedynie po konsultacji z lekarzem.

Warto pamiętać o tych zaleceniach, przychodząc do solarium. Przede wszystkim zaś zawsze trzeba się skonsultować z profesjonalistami w salonie, którzy dobiorą odpowiedni do fototypu skóry czas opalania, doradzą, jakie kosmetyki będą najbardziej odpowiednie dla naszej skóry. Dzięki temu skóra będzie nie tylko miała piękny kolor, ale zostanie też utrzymana w doskonałej kondycji.

Światło słoneczne odgrywało zawsze ogromną rolę w życiu człowieka. Biopozytywne oddziaływanie promieni UV znane i stosowane jest od setek lat. Nawet kolor naszej skóry dopasowany jest do strefy klimatycznej, w której żyjemy. Już starożytni Rzymianie wysyłali swoich chorych do miejscowości z dużym nasłonecznieniem. Leczniczą rolę promieni UV odkrył duński lekarz Nils Finsen, za co otrzymał Nagrodę Nobla. Na początku lat dwudziestych ubiegłego stulecia bardzo popularne były terapie słoneczne przepisywane na różne dolegliwości, począwszy od przemęczenia aż do gruźlicy. Jako pierwsza opalanie zaczęła popularyzować Coco Chanel, która całe życie cieszyła się dobrym zdrowiem i dożyła 88 lat.

Nie pozbawiajmy się życiodajnych promieni UV – kiedy brak słońca naturalnego, opalajmy się w solarium, ale oczywiście odpowiednio je dawkując. Nie dajmy sobą manipulować i ulegać naciskom firm kosmetycznych, że tylko zabezpieczona wysokim filtrem z chemicznymi składnikami skóra jest bezpieczna. I nic w tym dziwnego, bo przecież każdy z nas wie, że to właśnie latem nie chorujemy, organizm doskonale się broni. A ten sam efekt uzyskują osoby, które w okresach o mniejszym działaniu słońca korzystają z solarium, mniej zapadają na różne infekcje i choroby.

Nasze działania prozdrowotne winny iść wielokierunkowo, a dbanie o właściwy poziom wit. D3 powinno być nadrzędne. Badania wykazują, że ponad 50 proc. społeczeństwa cierpi na niedobór Vit. D3. W naszej szerokości geograficznej właściwy poziom jej wytwarzania przez organizm można uzyskać od marca do września, pod warunkiem że jest słoneczna pogoda, a my mamy czas, żeby skorzystać ze słońca. I tu z pomocą przychodzi solarium, z którego możemy korzystać w dowolnym momencie i ściśle dozować ilość promieniowania, bez względu na aurę za oknem.Witamina D3, tak jak potwierdzają to badania naukowe, ma olbrzymią rolę w przyswajaniu wapnia i fosforu z jelita grubego, co wzmacnia nasz układ kostny i zęby. I nieprawdą jest, że wystarczy tylko spożywać nabiał, by układ kostny uległ wzmocnieniu. Bez wit. D3 wapń z jelita nie zostanie wchłonięty przez organizm.

A sama wit. D3 jest niezbędna dla ogólnej sprawności organizmu, korzystnie wpływa na układ nerwowy, łagodzi bóle mięśniowe, reguluje bardzo istotne funkcje działania organizmu, a co najważniejsze wzmacnia naszą odporność.

Korzystając z dobrodziejstw opalania, na starość zachowamy lepszą sprawność umysłową. Takie badania przeprowadził na Uniwersytecie w Manchesterze Dawid Lee i porównał populację 3000 Europejczyków w wieku pomiędzy 49. a 70. rokiem życia, i okazało się, że osoby o niskim poziomie wit. D3 miały znacząco gorsze wyniki w teście pamięciowym. Badania wykazały również, że stężenie wit. D poniżej 20 mg/ml ma wpływ na związek z zachorowaniami na wiele nowotworów, między innymi jelita grubego, prostaty, układu limfatycznego. Zapobiega ona również zachorowaniom na cukrzycę, stwardnienie rozsiane czy chorobę Cohna.

W trakcie opalania w solarium mamy możliwość tak dozować promieniowanie, aby uzyskać optymalną ilość bezpieczną dla zdrowia, bez rumienia i oparzeń, które prawie zawsze pojawiają się podczas opalania na słońcu, zwłaszcza kiedy korzystamy z niego bez umiaru. Korzystajmy z dobrodziejstw kąpieli słonecznych, ale wybierajmy profesjonalne solaria i zawsze bezwzględnie stosujmy się do rad personelu.

Najnowsze badania dowodzą, że rozsądne (we właściwych dawkach) korzystanie z promieniowania UV jest o wiele bardziej pożądane dla zdrowia, niż wcześniej przypuszczano oraz że coraz poważniejszym zagrożeniem dla zdrowia jest brak słońca niż jego nadmiar.

Każdy rozsądny człowiek nieszukający tanich sensacji wie, że wypicie lampki wina czy drinka nie uczyni z niego alkoholika. Podobnie poprawiając sobie wygląd oraz samopoczucie złotawobrązową opalenizną, nie stajemy się od razu tanorektykami.

Fakty mówią same za siebie!

Rolfdieter Krause z Berlina w 2001 roku otrzymał Nagrodę im. Arnolda Rikliego za badania nad pozytywnym wpływem promieniowania ultrafioletowego na krążenie krwi. Po raz pierwszy ten poważny, uznany naukowiec i lekarz włączył promieniowanie emitowane przez łóżko solaryjne do medycyny naturalnej. Na podstawie zebranych danych Krause stwierdził, że latem mamy niższe ciśnienie krwi niż zimą. Ponadto zauważył, że ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe 2-3 razy w tygodniu przez okres 2-3 miesięcy spowalnia tętno oraz obniża wysokie ciśnienie krwi (zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe). Jednocześnie rozszerzeniu ulegają naczynia krwionośne, co wpływa relaksacyjnie na organizm.

Do podobnych wniosków doszli polscy badacze zajmujący się m.in. oddziaływaniem witaminy D3 na choroby układu sercowo-naczyniowego. Z kolei William Grant (USA) szacuje, że co roku 15 000 białych i 5000 ciemnoskórych Amerykanów umiera na nowotwory powstałe w wyniku niedoboru słonecznej witaminy. Promieniowanie słoneczne i w solarium sprawia bowiem, że w naszym organizmie powstaje witamina D3, która zapobiega wielu chorobom. Jej niedobór natomiast może być przyczyną niektórych nowotworów (rak okrężnicy, rak sutka, rak prostaty), a także stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, osteoporozy, cukrzycy.

Jak wykorzystać dobrodziejstwa płynące z witaminy D3, a przy okazji uzyskać piękną opaleniznę? Stopniowe przyzwyczajanie skóry do promieniowania UV to podstawa właściwego opalania. Aby uzyskać opaleniznę w solarium, musimy przyjść 4-6 razy w odstępach 2-3-dniowych, zaczynając od krótszych czasów i stopniowo zwiększać czas opalania (w zależności od typu karnacji i stopnia opalenizny). Powoli przyzwyczajamy skórę, pamiętając o 2-3-dniowych przerwach – zarówno po pierwszej wizycie w solarium, jak i na naturalnym słońcu. Ta sama zasada obowiązuje po dłuższej przerwie – opalanie rozpoczynamy od początku. Poza brązową skórą opalanie niesie wiele korzyści dla zdrowia, niebezpieczne są jedynie poparzenia słoneczne, zwłaszcza te z okresu dzieciństwa.

Biorąc pod uwagę wyniki badań oraz fakt istnienia prawdziwie profesjonalnych salonów solaryjnych możemy wyciągnąć wniosek, że solaria są jedyną zdrową i naturalną alternatywą dla słońca. Są one również nowoczesnym rozwiązaniem dla osób żyjących w pośpiechu, dbających o zdrowie i dobre samopoczucie oraz ładny wygląd. A także dla tych wszystkich, którzy chcą skórę właściwie przygotować do urlopu oraz dla tych, których zimą nie stać na wakacje w słonecznych tropikach. Co zrobić, by odnieść jak najwięcej korzyści z opalania w solarium? Wybierzmy profesjonalne studio w swoim mieście, najlepiej polecone przez kogoś i każdorazowo stosujmy się do porad personelu. Nie szukajmy najmocniejszych „super, hiper, turbo” urządzeń. To personel powinien doradzić nam czas opalania oraz wybór urządzenia, dopasowany do naszej karnacji i stopnia zaawansowania opalenizny. Nie oczekujmy też, że wyjdziemy po jednej wizycie czekoladowi – wszak na urlop też nie jedziemy na jeden dzień. Podobnie jest z solarium, głębokie naturalne brązowienie skóry potrzebuje czasu. Uzbrójmy się więc w cierpliwość i opalajmy rozsądnie.

Korzystając z solarium, pamiętajmy o każdorazowym założeniu okularów ochronnych oraz stosowaniu profesjonalnych kosmetyków solaryjnych, które doskonale nawilżają i pielęgnują skórę, posiadają składniki przyspieszające brązowienie skóry: tyrozynę, melaninę, witaminy oraz substancje zwalczające wolne rodniki.

Badania wykazały jednoznacznie: chcesz być zdrowy, korzystaj rozsądnie ze zbawiennych naświetleń!

Powyższy artykuł ukazał się w kilku częściach na łamach Super Expressu w 2010 r.
http://www.pzs.net.pl/