Słowa kluczowe: zgryz neuromuskularny, analiza wibracyjna stawu, elektromiogram, trójwymiarowa analiza toru żuchwy, chirodoncja.

Streszczenie
W artykule przedstawiono stosowane obecnie urządzenia służące do pomiaru i oceny elementów współdecydujących o czynnościowym zgryzie neuromuskularnym: stanu stawu skroniowo-żuchwowego, funkcji mięśni i trójwymiarowego śledzenia toru żuchwy, a także opisano prostą metodę ustalania czynnościowego zgryzu nerwowo-mięśniowego.

Wśród dentystów na całym świecie panuje powszechna opinia, że żyjemy w złotej erze stomatologii. W dziedzinie kosmetyki osiągamy standardy, które jeszcze 10-15 lat temu uważane były za mrzonki. Implantologia, endodoncja, ortodoncja – w każdej z tych dziedzin odbywa się niesamowity postęp dotyczący zarówno materiałów, narzędzi, jak i technik. Nie inaczej dzieje się w dziedzinie mającej kardynalne znaczenie dla zdrowia ogólnego pacjenta, jego prawidłowej lub zaburzonej postawy, stanu stawu skroniowo-żuchwowego, drożności dróg oddechowych i wreszcie dla stanu zębów i przyzębia – czyli okluzji. (więcej…)

Rodzice pragną by ich dzieci leczyć natychmiast po stwierdzeniu schorzenia. Nie aprobują oczekiwania do momentu, gdy wyrżną się wszystkie zęby stałe, tym bardziej, że koszty leczenia mogą wówczas znacząco wzrastać.

Idealnym okresem leczenia jest wiek 7-8 lat, kiedy u dziecka można już rozpoznać takie zaburzenia, jak wąskie szczęki, ssanie kciuka, oddychanie przez usta lub niewłaściwie uformowane szczęki.Rozwój twarzy w 90% dokonuje się do 12 roku życia. Dlatego też leczenie wad należy podjąć możliwie wcześnie – aby korygować skutecznie wzrost naszych młodych pacjentów. Jeśli leczenie zostanie odłożone do momentu, gdy pojawią się już wszystkie zęby stałe, częściej dochodzi do ich usuwania. Wiadomo jednak z naszego doświadczenia, że większość rodziców woli leczenie bez ekstrakcji. (więcej…)

Angielskie przysłowie mówi – jeśli jedynym twoim narzędziem jest młotek, to wszystko czego się tkniesz będzie wyglądało jak gwóźdź. To przysłowie przyszło mi na myśl, gdy uzmysłowiłem sobie jak jeszcze kilka lat temu postrzegałem, diagnozowałem i leczyłem swoich pacjentów kilka lat temu, a jak to robię obecnie. Dla przeciętnego dentysty ogólnego stwierdzenie u pacjenta wady zgryzu nie stanowi żadnego problemu. Na ogół, jeśli pacjent lub jego rodzice wyraża zainteresowanie wyprostowaniem skrzywionych zębów, dentysta wypisuje skierowanie do ortodonty i uważa sprawę za załatwiona. Tak na ogół odbywa się wizyta i tak sobie ja wyobraża przeciętny Kowalski.

Wyobraźcie sobie zdziwienie pacjentów, gdy nagle dentysta ogólny zaczyna wypytywać pacjenta o bóle głowy, karku, pleców, oczu, uszu, zawroty głowy. Wypytuje go o chrapanie, zgrzytanie zębami. Nie dość tego, dentysta zaczyna obserwować go pod katem skrzywienia kręgosłupa, bada palpacyjnie mięśnie głowy, szyi i pleców. A zdziwienie pacjenta sięga szczytu, gdy dentysta mówi, ze ból głowy, skrzywienie kręgosłupa, problemy z uszami i klikanie żuchwy są z sobą ściśle powiązane. (więcej…)

Budowanie czegokolwiek trzeba rozpocząć od solidnych fundamentów, postaram się zatem przekazać w poniższym artykule zasady, którymi warto się kierować podczas przystępowania do leczenia ortodontycznego. Bez zrozumienia i przyswojenia ich bardzo trudno przeprowadzić przewidywalne, zakończone sukcesem leczenie. W ortodoncji, tak jak w każdej innej dziedzinie medycyny, leczenie powinno być nakierowane głównie na usunięcie przyczyn zaburzenia, tak by nie “przykrywać” prawdziwego problemu poprzez np. dopasowywanie ilości zębów do nieprawidłowo ukształtowanych i umiejscowionych względem siebie kości.

Na ogół przyczyną wady zgryzu jest jakieś zaburzenie czynnościowe, takie jak zaburzenia oddychania przerośnięte środkowe lub podniebienne migdałki, alergiczny obrzęk śluzówki nosa, polipy uniemożliwiające oddychanie przez nos, co zwęża górny łuk i otwiera zgryz. Przerośnięte migdałki podniebienne mogą wspomagać i utrwalać połykanie z wypychaniem języka do przodu, co z kolei może prowadzić do protruzji siekaczy lub przodożuchwia. Dlatego skuteczne leczenie ortodontyczne musi odbywać się w następującej kolejności: (więcej…)

W trakcie licznych rozmów ze stomatologami ogólnymi wysłuchiwałem opinii, według których “prawdziwie nowoczesne” leczenie ortodontyczne dokonuje się wyłącznie za pomocą aparatów stałych. Owa opinia może mieć dwa źródła zasmucająco niski poziom wiedzy na temat celów i metod leczenia ortodontycznego wśród stomatologów ogólnych i panującą wiarę, że za pomocą aparatów stałych można, zwłaszcza u dorosłych, wyleczyć olbrzymią większość schorzeń ortodontycznych (oczywiście, jak zwykle pomijam tu fachowców w tej dziedzinie specjalistów ortodoncji, ale wszak nie do nich ten artykuł jest skierowany). A przecież jest to opinia ze wszech miar mylna.

Szalenie często u osób, u których zakończył się rozwój kostny, czynnościowe aparaty ortopedyczne stanowią nieodłączny element składowy procesu leczenia. Według filozofii mego (i tysięcy innych dentystów ogólnych na świecie) nauczyciela ortodoncji doktora Brocka Rondeau, leczenie wad ortodontycznych powinno następować w następującej kolejności: (więcej…)

Banalnym byłoby stwierdzenie, że wczesne leczenie czynnościowymi aparatami ortopedycznymi jest szalenie korzystne dla rozwoju dziecka. Ukierunkowanie rozwoju czaszki, wyeliminowanie zaburzeń kręgosłupa, udrożnienie dróg oddechowych (wyciągnięcie języka z gardła) umożliwiaj ące dostarczanie właściwej ilości tlenu do organizmu, ustawienie głów wyrostka kłykciowego żuchwy, mięśni w taki sposób, by wreszcie było możliwe wejście w fazę snu głębokiego, w którym nasz organizm ma zdolność do regeneracji sił to korzyści, o które warto się bić…

Te właśnie korzyści daje wynaleziony przez szkockiego ortodontę, doktora Williama Clarka, czynnościowy aparat ortopedyczny – Twin Block. (więcej…)