Dzięki stosowaniu technik prozdrowotnego gotowania, jesteśmy w stanie ograniczać ilość spożywanego tłuszczu i kalorii. Dla przykładu, każda łyżeczka (około 14 g) oleju do smażenia zawiera 14 gramów tłuszczu i ponad 100 kalorii.

Patrząc z perspektywy – zdrowo odżywiający się, dorosły człowiek spożywający 1800 kalorii dziennie powinien dostarczać swojemu organizmowi nie więcej niż 70 gram tłuszczu w ciągu doby. Pieczenie potraw pozwala nie tylko ograniczyć ilość stosowanego oleju, ale również skutkuje niższą zawartością tłuszczu w gotowej potrawie.

Dzięki wykorzystaniu metod opisanych poniżej, z łatwością wydobędziemy smak i zachowamy składniki odżywcze w przygotowywanych posiłkach, unikając jednocześnie dodawania zbyt dużych ilości tłuszczu i soli. Korzystajmy z nich często, podczas przygotowywania ulubionych potraw. W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących omawianych metod należy kliknąć na zakładkę znajdującą się po lewej stronie.

Wypiekanie

Oprócz wypiekania chleba i deserów, tą metodę wykorzystać można do przyrządzania owoców morza, drobiu, chudego mięsa, warzyw i owoców. W celu przygotowania posiłku, należy umieścić jedzenie w rondlu lub na talerzu i umieścić je w rozgrzanym i suchym piekarniku. Przygotowywana potrawa może być wypiekana pod przykryciem, lub bez niego. Wypiekanie zazwyczaj nie wymaga dodawania tłuszczu do jedzenia.

Duszenie

Duszenie wymaga wcześniejszego podrumienienia składników na patelni lub w rondlu, a następnie powolnego gotowania pod przykryciem z niewielką ilością cieczy, np. wody lub wywaru. Niektóre przepisy sugerują dalsze gotowanie takiego wywaru w celu przygotowania smacznego, bogatego w składniki odżywcze sosu.

Grillowanie i opiekanie

Zarówno grillowanie, jak i opiekanie, polegają na bezpośrednim i silnym podgrzaniu potrawy. Aby grillować na świeżym powietrzu, należy umieścić potrawę na stojaku do grillowania umocowanym nad żarem z węgla drzewnego lub kamieniami ogrzewanymi gazowo. Jeśli posiadacie grill zewnętrzny, warto zapoznać się z zaleceniami producenta zawartymi w instrukcji obsługi. W przypadku mniejszych składników, takich jak posiekane warzywa, należy posłużyć się folią aluminiową lub szerokim koszem do grillowania, aby nie dopuścić do przedostawania się składników przez otwory w stojaku do grillowania. Opiekanie w pomieszczeniach zamkniętych należy przeprowadzać na grillu umieszczonym nad źródłem ciepła. Obie metody umożliwiają odsączanie się tłuszczu z przygotowywanej potrawy.

Gotowanie we wrzątku

Aby ugotować potrawę należy delikatnie umieścić wszystkie jej składniki w wodzie lub innej, aromatycznej cieczy, np. wywarze, occie lub soku i gotować do momentu, aż zmiękną. Składniki zachowają swój kształt podczas gotowania. Podczas gotowania na kuchence należy posłużyć się odpowiednim garnkiem z pokrywką, który pasuje do rozmiaru i kształtu składników. W ten sposób nie będziemy potrzebowali zbyt dużej ilości wody.

Pieczenie

Pieczenie przypomina wypiekanie, jednak przeprowadzane jest zazwyczaj w wyższych temperaturach. Potrawy możemy piec na papierze do wypieków lub w rondlu. Drób, owoce morza i mięso należy umieszczać na stojaku wewnątrz garnka lub rondla, co umożliwi odsączanie się tłuszczu podczas przyrządzania potrawy. W niektórych przypadkach niezbędne będzie podlewanie potrawy, aby zapobiec jej nadmiernemu wysuszeniu.

Smażenie w niewielkiej ilości tłuszczu

Smażenie w niewielkiej ilości tłuszczu jest odpowiednie do szybkiego przygotowania małych potraw. Jeśli posiadamy dobrą, nieprzywierającą patelnię, możemy w ogóle zrezygnować z dodawania tłuszczu. W zależności od przepisu, zamiast oleju wykorzystujmy wywary o niskiej zawartości sodu, preparaty do smażenia w sprayu lub wodę.

Gotowanie na parze

Jedną z najprostszych technik przygotowywania potraw jest gotowanie ich na parze, w perforowanym naczyniu umieszczonym nad gotującą się cieczą. Jeśli używamy do tego aromatyzowanej cieczy lub doprawiamy gotującą się wodę, potrawa uzyska odpowiedni aromat.

Smażenie na sposób chiński

Tradycyjna, azjatycka metoda smażenia najlepiej nadaje się do szybkiego przygotowania potraw małych, o zbliżonych kształtem składnikach. Smażenie jest bardzo szybkie, stosuje się do niego wok lub dużą, nieprzywierającą patelnię. Dla tej metody, niezbędna jest jedynie niewielka ilość oleju lub preparatu do smażenia w sprayu.

Stosowanie ziół i przypraw

Przygotowywanie potraw z dodatkiem przypraw i ziół jest jednym ze sposobów, by potrawa zyskała pożądany kolor, smak i aromat, bez dodawania soli lub tłuszczu. Wybierajmy świeże, niezwiędnięte zioła. Dodawajmy je pod koniec gotowania. Suszone zioła należy dodawać we wcześniejszych fazach gotowania. Stosując świeże zioła, pamiętajmy, aby dodawać ich mniej więcej jedną trzecią objętości ziół suszonych.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.fitconnect.com/blogs/OldeButGoode/Healthy-Cooking
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Żółta herbata jest charakterystyczną odmianą herbaty, ale jest ściśle spokrewniona z herbatą zieloną. Żółta herbata jest zbierana wcześniej, gdy jej liście są jeszcze pączkami. Oznacza to, że liście herbaty zawierają wszystkie przeciwutleniacze, które zostały wyprodukowane w trakcie całego procesu wzrostu rośliny. Z drugiej strony, podczas produkcji, żółta herbata jest utleniana przez okres dłuższy niż w przypadku zielonej herbaty, a część z jej świeżości jest tracona.

Jednak, zarówno zielona herbata jak i żółta, utleniane są w stopniu mniejszym niż 10 procent. Wydaje się uzasadnione by przypuszczać, że młode liście nie tracą więcej niż 10 procent swoich przeciwutleniaczy przez cały proces suszenia i parowania. Ze względu na to, że wiemy, iż herbata biała, która nie jest utleniana w ogóle, zawiera trzy razy więcej przeciwutleniaczy niż zielona herbata, możemy dojść do interesującego wniosku: żółta herbata, która jest zbierana nieco później niż herbata biała, może zawierać więcej przeciwutleniaczy niż zielona herbata.

Na temat żółtej herbaty przeprowadzono mało badań, jednak byłoby błędem przyjmowanie takiego wniosku za absolutny pewnik. Jest to jednak dość ciekawa spekulacja. Jeśli mamy ostrożnie zakładać, że żółta herbata ma mniej więcej tyle samo treści przeciwutleniającej jak zielona herbata, ich korzyści zdrowotne byłby podobne. Na temat zdrowotnych właściwości zielonej herbaty powiedziano już bardzo wiele, jednak nie wszystkie z nich zostały należycie uzasadnione.

Głównym przeciwutleniaczem w zielonej i żółtej herbacie jest katechina znana jako gallusan epigallocatechiny, lub w skrócie EGCG. Będąc substancją chemiczną, jest on bardzo silnym przeciwutleniaczem. Oznacza to, że pochłania i zobojętnia inne substancje znane jako wolne rodniki, które są szkodliwymi produktami metabolizmu w komórkach. EGCG w diecie ludzkiej może pochodzić tylko z herbaty.

Niektóre z zakładanych korzyści zdrowotnych żółtej i zielonej herbaty obejmują:

Zapobieganie nowotworom. Ta korzyść jest dość dobrze potwierdzona, a wśród mocnych dowodów wymienia się między innymi tak zwany Paradoks Azjatycki. Należy również pamiętać, że korzystne i prewencyjne działanie jest ograniczone i przychodzi z czasem. Zielona lub żółta herbata nie jest lekarstwem na raka.

Zapobiega i ułatwia leczenie chorób układu krążenia. Twierdzenie to opiera się na badaniach i poszlakach, ale jest wspólne dla efektów działania wielu przeciwutleniaczy.

Wpływa pozytywnie na długowieczność. Można to powiedzieć o wszystkich środkach spożywczych o wysokiej zawartości składników przeciwutleniających. Wolne rodniki, które zwalczane są przez przeciwutleniacze, są ściśle związane ze zniszczeniami komórek i ich śmiercią, co wydaje się być przyczyną fizycznego starzenia się organizmu człowieka.

Zapobiega cukrzycy. Twierdzenie to opiera się na nieco wątłych podstawach, jednak niektóre badania je potwierdzają.

Wpływa na lotność umysłu. Wydaje się, że to prawda, mimo że skutki są dość ograniczone. Ponownie, dobroczynną rolę odgrywają tutaj przeciwutleniacze.

Podczas gdy zielona i żółta herbata są chwalone za swój dobroczynny wpływ na zdrowie, powinniśmy pamiętać iż niektóre informacje na ich temat są kontrowersyjne i niepotwierdzone. Z drugiej strony, przeciwutleniacze w badaniach laboratoryjnych i przeprowadzanych na dużą skalę wykazują korzystny wpływ na nasze zdrowie. A herbaty są pełne przeciwutleniaczy.

Żółta herbata jest nie lekarstwem na wszystko, lecz powinna być postrzegana jako pyszny napar, który potrafi również wykonać kilka magicznych sztuczek dla poprawy kondycji naszego organizmu.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.yellowtea.net/healthbenefits.html
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Podczas gdy czarna herbata jest zbierana, suszona i poddawana fermentacji zanim jeszcze zostanie pocięta, biała herbata jest jedynie bardzo delikatnie suszona. Dzięki tej staranności, pączki białej herbaty nadal posiadają bardzo wysokie stężenie przeciwutleniaczy, porównywalne do tego w świeżych liściach herbaty.

Biała herbata jest uprawiana głównie w Chinach, przede wszystkim w górskiej i urodzajnej prowincji Fujian, gdzie biała herbata posiada długą tradycję. Krzewy, na których wyrosną liście białej herbaty, to te znajdujące się po najbardziej nasłonecznionej i wilgotnej stronie.

Zbiory

Biała herbata o najlepszej jakości zbierana jest na samym początku. Najlepsze gatunki białej herbaty, często nazywane “Silver Needle”, obejmują wyłącznie pączki liści herbaty. Pączki te są zbierane ręcznie w określone dni wiosny, najczęściej między 15 marca i 10 kwietnia. Do tego czasu, pąki osiągną idealną równowagę pomiędzy wiekiem młodym, a dojrzałością, która pozwala uzyskać najlepszy smak herbaty. Gatunek Silver Needle obejmuje wyłącznie nienaruszone i nieotwarte pączki. Inne gatunki białej herbaty mogą zawierać liście niebędące już pąkami, które są jednak w dalszym ciągu młode i posiadają charakterystyczny biały meszek.

Przetwarzanie

Liście i pąki są warzone przez kilka godzin, a następnie suszone powietrzem. W trakcie procesu produkcji ważna jest zarówno temperatura jak i wilgotność powietrza, a sztuka przygotowania białej herbaty polega na uzyskaniu odpowiedniej równowagi pomiędzy warzeniem na słońcu i warzeniem wewnątrz pomieszczeń. Podobnie jak w przypadku zielonej herbaty, liście białej herbaty nie są w ogóle poddawane fermentacji. Bardzo delikatne i szybkie przetwarzanie oznacza, że charakterystyka pączków i liści jest bardzo zbliżona do ich stanu naturalnego. Pozwala to przeciwutleniaczom zawartym w liściach przetrwać w stanie nienaruszonym, co sprawia iż biała herbata jest najlepszą alternatywą dla miłośników zdrowego i świadomego odżywiania. Biała herbata jest bardzo rzadko spotykana, może być również znacznie droższa niż inne herbaty.

Właściwie zaparzona biała herbata posiada blady, lekko złoty kolor, nieco inny niż białe wino. Zapach jest lekki i świeży, a w smaku biała herbata jest łagodna i subtelna, słodka w posmaku. “Trawiasty” posmak zielonej herbaty jest niemal nieobecny w przypadku herbaty białej, którą można z powodzeniem pić aż do całkowitego jej wystudzenia, bez zauważalnego pogorszenia smaku oraz jakości.

Korzyści zdrowotne wynikające z picia białej herbaty

Głównym powodem dla którego biała i zielona herbata stały się popularne są korzyści zdrowotne płynące ze spożywania tych dwóch produktów krzewu herbacianego Camellia sinensis.

Od samego początku, gdy odkryto herbatę i ją rozpowszechniono, była ceniona za korzyści jakie może przynieść osobom ją spożywającym. Herbata była wykorzystywana jako lekarstwo przeciwko wielu dolegliwościom.

Oczywiście starożytni Chińczycy nie wiedzieli, że przyczyną tego, iż niektóre rodzaje herbaty mają bardzo wiele zdrowotnych właściwości, są zawarte w nich duże ilości przeciwutleniaczy.

Czym są przeciwutleniacze?

Przeciwutleniacze są naturalnie występującymi substancjami chemicznymi, które pochłaniają i niszczą inne związki, znane jako wolne rodniki. Wolne rodniki rozbijają komórki organizmu i są jednym z głównych źródeł wielu poważnych chorób i dolegliwości, w tym chorób serca i nowotworów. Z aktywnością wolnych wodników wiązany jest również przyspieszony proces starzenia się. Substancje te nagromadzają się w organizmie, są nieuniknioną konsekwencją procesów metabolicznych zachodzących w komórkach.

Wolne rodniki

Wolne rodniki powstają, gdy komórki przetwarzają składniki pokarmowe w energię. Wytwarzane są również na skórze wystawionej na działanie promieni słonecznych. Głównymi źródłami wolnych rodników są również dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia znajdujące się w powietrzu. Nie da się uniknąć wolnych rodników całkowicie, jednak ich negatywne działanie na organizm człowieka może być ograniczone.

Przeciwutleniacze pochłaniają, osłabiają i neutralizują wolne rodniki w sposób ciągły. Utrzymywanie stałych dostaw silnych przeciwutleniaczy jest bardzo dużym krokiem w kierunku utrzymania dobrej kondycji zdrowotnej oraz pomaga spowolnić lub zapobiegać procesom starzenia się.

W zachodniej części świata, codzienna dieta nie zaspokaja wymaganych potrzeb organizmu na przeciwutleniacze. Licznie występujące choroby serca oraz nowotwory są w dużej mierze spowodowane działaniem wolnych rodników, które w sposób niekontrolowany rozwijają się w ciele człowieka. Ludzkie ciało jest w stanie wyprodukować jedynie niewielką ilość własnych przeciwutleniaczy.

Pomocne rośliny

Rośliny nie mają tego problemu. Aby roślina mogła przeżyć, musi poradzić sobie z dużą ilością wolnych rodników powstających w skutek bezpośredniego działania promieni słonecznych, pochłanianych przez tą roślinę. Dlatego też rośliny produkują własne przeciwutleniacze – i to bardzo duże ich ilości. Gdyby nie to, żadna roślina nie przetrwała by dłużej niż kilku minut na słońcu, bardzo szybko wyschłaby i obumarła.

Wiele owoców i warzyw zawiera przeciwutleniacze, ale w różnych stężeniach. Roślina herbaty jest organizmem posiadającym wyjątkowo duże stężenie przeciwutleniaczy, przede wszystkim w liściach. To właśnie z tych liści produkowana jest herbata, którą pijemy. Biały herbata jest najmniej przetworzoną odmianą herbaty, a jej liście zbierane są gdy roślina jest jeszcze bardzo młoda. Stężenie przeciwutleniaczy w młodych pąkach i liściach jest praktycznie identyczne do stężenia występującego w świeżych liściach herbaty rosnących na krzewie.

W rzeczywistości, nie ma herbaty o większym stężeniu przeciwutleniaczy niż herbata biała.

Istnieje wiele rodzajów przeciwutleniaczy, a te zawarte w białej herbacie nazywane są katechinami. Około 25 do 30 procent suchej masy liścia herbaty wynika z zawartości katechin, zwanych również często polifenolami. Obecne są one w wielu roślinach i środkach spożywczych, takich jak warzywa, czerwone wino, czekolada i kawa. Najlepszym źródłem katechin w diecie człowieka jest herbata i kawa.

Ze względu na to, że tak wielu ludzi lubi pić kawę, która również zawiera niektóre katechiny, jest ona prawdopodobnie najlepszym źródłem przeciwutleniaczy w wielu społecznościach. Nie oznacza to, że jest ona najsilniejszym źródłem, ponieważ wiele rodzajów herbaty zawiera o wiele więcej przeciwutleniaczy w filiżance napoju niż kawa.

Korzyści zdrowotne

Katechiny zostały nazwane super-przeciwutleniaczami. Neutralizują one szkodliwe tłuszcze i oleje, co pozwala zmniejszyć poziom cholesterolu oraz ciśnienie krwi. Blokują również mechanizmy odpowiedzialne za rozwój nowotworów, hamują namnażanie się bakterii i wirusów, poprawiają trawienie i chronią przed wrzodami żołądka, udarami oraz cukrzycą. Korzyści dla zdrowia wynikające z katechin zostały gruntownie przestudiowane.

Hamowanie rozwoju chorób

Liczne badania koncentrowały się na sposobie w jakim katechiny wydają się ograniczać i zapobiegać rozwojowi komórek rakowych. Wiele z tych badań zostało przeprowadzonych na zielonej herbacie, a ze względu na to, że biała herbata zawiera o wiele więcej przeciwutleniaczy niż zielona, herbata biała wydaje się jeszcze bardziej skuteczna.

Niektóre badania sugerują, że herbata przyspiesza tempo metabolizmu, co oznacza że kalorie spalane są szybciej.

Zarówno zielona jak i biała herbata mają właściwości przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Zaobserwowano również, że oba rodzaje herbaty mogą zapobiegać próchnicy zębów i chorobom dziąseł. Mogą one również posiadać właściwości przeciwzapalne.

Azjatycki paradoks

Ciekawym efektem spożywania herbaty jest obserwacja, iż ludność Azji Wschodniej pali dużo tytoniu i stosuje dietę bardzo bogatą w kalorie, a jednocześnie liczba chorób serca i wielu rodzajów nowotworów jest o wiele niższa niż w przypadku zachodnich państw.

Efekt został przypisany do dużej konsumpcji zielonej herbaty, która jest w tamtym regionie bardzo popularna. W istocie, choć poza Azją jest ona pita w bardzo niewielkich ilościach, zielona herbata jest drugim najbardziej popularnym napojem na świecie, rywalizację przegrywa tylko z wodą.

Zjawisko to jest tak oczywiste i wyraźne, że często określa się je mianem Azjatyckiego Paradoksu.

Opóźnianie starzenia się organizmu

Wolne rodniki są głównie wiązane ze starzeniem się organizmu. Teoria mówi o tym, że wolne rodniki atakują komórki, a szczególnie ich jądro zawierające kod DNA organizmu. W przypadku, gdy DNA jest uszkodzone, komórka popełnia samobójstwo lub może stać się podatna na rozwój nowotworu. Jeśli umrze jedna komórka, konsekwencje dla organizmu nie są bardzo poważne. Jeżeli w ciągu pewnego okresu ginie tysiące komórek z tej samej części ciała, na przykład ze skóry, rezultaty stają się o wiele bardziej widoczne, na przykład w postaci zmarszczek.

Gdy wiemy, że każda komórka w organizmie jest atakowana przez wolne rodniki tysiące razy dziennie, istotność zapewnienia organizmowi wystarczającej ilości zbawiennych przeciwutleniaczy staje się oczywista.

Wiele z badań dotyczących korzyści płynących z picia herbaty wykonano na podstawie herbaty zielonej, nie białej. Jednak ze względu na fakt, iż biała herbata zawiera więcej przeciwutleniaczy niż herbata zielona, a także jest bliższa naturalnej postaci herbaty, możemy bezpiecznie założyć, iż korzystne dla zdrowia efekty picia białej herbaty są silniejsze.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdujących się pod adresem:
http://www.whiteteacentral.com/articles.html
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

W przypadku osób będących na diecie, przeżywających trudne chwile związane z dietetycznymi wyrzeczeniami, czerwona herbata jest napojem kojącym i niedodającym zbędnych kalorii. Ze względu na niską zawartość taniny, czerwona herbata jest mniej gorzka niż zwykła herbata i można ją pić bez cukru.

Czerwona herbata jest wykorzystywana nie tylko do sporządzania napojów. Może być również stosowana do wypieków i gotowania. Czerwoną herbatę można dodać do każdego przepisu – wystarczy tylko zastąpić płyny wymagane w przepisie wywarem z czerwonej herbaty. Może być ona używana jako podstawowy składnik dla zup, sosów i marynat. Czerwona herbata jest również naturalnym środkiem do zmiękczania mięsa.

Czerwona herbata dla matek i niemowląt

Wiele zdesperowanych matek uznało, że czerwona herbata łagodzi kolkę i skurcze żołądka u niemowląt, gdy podawana jest razem z normalnymi posiłkami. Niektóre matki wierzą również, że ten rodzaj herbaty może łagodzić zmiany skórne spowodowane źle dopasowanymi pieluchami. Po nałożeniu okładu z czerwonej herbaty na podrażnione miejsce uzyskać można efekt ulgi i wygładzenia naskórka. Inni uważają, że jest ona pomocna w leczeniu niektórych podrażnień i wyprysków skórnych. Wiele matek twierdzi również, że ten zdrowy napój łagodzi występujące u noworodków i niemowląt objawy alergii, wysoką gorączkę i astmę.

Japońskie badania nad czerwoną herbatą

Być może najbardziej precyzyjne informacje na temat zdrowotnych korzyści płynących z picia tego czystego i naturalnego napoju pochodzi z Japonii, czyli od społeczeństwa znanego z wielowiekowej tradycji parzenia herbaty. W tym kraju, czerwona herbata jest promowana jako zdrowa alternatywa dla innych ciepłych i zimnych napojów.

Japoński naukowiec Matatoshi Nakano odkrył, że skutki działania wolnych rodników (produktu przemiany materii powstającego w komórkach) dotyczące procesu starzenia i pogarszania się odporności człowieka są ograniczane przez przeciwutleniacze znajdujące się w czerwonej herbacie. Jeżeli produkt parzony/gotowany jest przez okres dłuższy niż 10 minut, przeciwutleniająca moc tej herbaty staję się znacznie wyższa.

Japończycy odkryli również, że czerwona herbata ma korzystny wpływ na zmniejszanie wysokiego ciśnienia krwi, walkę z cukrzycą, choroby serca, alergię, choroby dermatologiczne i wątroby oraz kataraktę.

Korzyści zdrowotne

Ogromny potencjał zdrowotny czerwonej herbaty staje się coraz bardziej oczywisty dzięki przeprowadzanym przez Uniwersytet Medyczny AICHI badaniom. Japończycy nazywają ją “herbatą długiego życia”. Badania wykazują, że czerwona herbata zawiera naturalne przeciwutleniacze, minerały, witaminę C, kwas alfa-hydroksylowy, nie zawiera kofeiny, kwasu szczawiowego i charakteryzuje się bardzo niską zawartością taniny. Właściwości lecznicze i zdrowotne tej herbaty są również wiązane z niską zawartością taniny oraz bogatym ilościom rozmaitych minerałów.

Badania naukowe

Uważa się, że przeciwutleniacze mogą odgrywać rolę w zapobieganiu nowotworom i chorobom układu sercowo-naczyniowego. Przykładem dobrze znanych przeciwutleniaczy są witaminy C i E. Czerwona herbata jest bogata we flawonoidy, które są bardzo silnymi przeciwutleniaczami. Głównym flawonoidem czerwonej herbaty jest aspalatyna, która występują wyłącznie w tej odmianie herbaty. Zioła zawierające flawonoidy były od wielu dziesięcioleci stosowane w leczeniu schorzeń kapilarnych. Jak wiadomo, flawonoidy obniżają przepuszczalność i kruchość żył oraz naczyń limfatycznych. W rezultacie, są one stosowane w leczeniu zmęczenia nóg, skurczów i różnych schorzeń skóry oraz w problemach z krążeniem. Flawonoidy mają często działanie przeciwzapalne i anty-alergiczne, co może wyjaśniać korzyści płynące z czerwonej herbaty stosowanej w produktach kosmetycznych i balsamach. Niektóre flawonoidy chronią wątrobę, zmniejszają poziom cholesterolu we krwi lub działają jako środek moczopędny, antybakteryjny i przeciwwirusowy. Inne są znane ze zbawiennego wpływu na poprawę pamięci i równoważenie stanów lękowych. Badania prowadzone przez japońskich naukowców wykazały korzystne działanie dotyczące łagodzenia zaparć, dysfunkcji wątroby, wysokiego poziomu cukru we krwi, chorób skóry, depresji i stanów lękowych.

Badania przeprowadzone w ostatnim czasie udowodniły, że czerwona herbata posiada przeciwutleniającą moc wynikającą z zawartych w niej substancji mimetycznych (tak zwanych substancji SOD) oraz może pozytywnie wpływać na choroby dermatologiczne, takie jak Choroba Behçeta, czy zespół Sweeta. Poprzednie testy mające na celu ustalić składniki czerwonej herbaty wykazały obecność flawonolu, kwercetyny i flawonu, luteoliny charakteryzującej się anty-spazmatycznymi właściwościami, oraz pięciu innych flawonoidów.

Entuzjaści sportu

Kobiety i mężczyźni uprawiający sport często piją czerwoną herbatę, ponieważ uzupełnia ona tak podstawowe minerały jak żelazo, potas, cynk i sód. Kwas alfa-hydroksylowy oraz cynk zawarty w czerwonej herbacie działają korzystnie na skórę.

Dzieci

Czerwona herbata jest korzystna dla bardzo aktywnych dzieci, działa zbawiennie na bezsenność, ponieważ nie zawiera kofeiny. Jest również bogatym źródłem witamin oraz minerałów. Może być wykorzystana jako naturalny suplement diety, gdyż zawiera wapń, magnez i fluorek, które mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju mocnych zębów i kości. Minerały te przyczyniają się do powstawania silnych i zdrowych naczyń krwionośnych, wspomagają trawienie oraz zapobiegają próchnicy zębów. Czerwona herbata jest również znakomita dla dzieci chcących skutecznie ugasić pragnienie, może być spożywana przez cały dzień.

Niemowlęta

Dzieci uwielbiają naturalny słodki smak czerwonej herbaty. Czerwona herbata jest często podawana niemowlętom, które podatne są na kolkę i skurcze żołądka, ponieważ uważa się iż posiada ona znaczne właściwości anty-spazmatyczne. Jej anty-alergiczne właściwości pomagają przynieść ulgę podrażnionej skórze oraz likwidować wypryski. W okresie ciąży i karmienia piersią poważnym problemem jest anemia. Czerwona herbata zawiera niewielkie ilości taniny – składnika innych herbat, który ogranicza stopień wchłaniania żelaza przez organizm. Dlatego też, czerwona herbata zwiększa przyswajalność żelaza, a dodatkowo sama w sobie zawiera żelazo, potas i miedź – wszystkie te składniki są istotne dla prawidłowej przemiany materii.

Czerwona herbata pomaga opóźniać proces starzenia! Starzenie naszych organizmów powodowane jest toksycznymi związkami – wolnymi rodnikami, które są wytwarzane jako produkt uboczny normalnego funkcjonowania każdej komórki. Wolne rodniki atakują zdrowe komórki człowieka. Z biegiem naszego życia, uszkodzenia zdrowych komórek postępują, co przyczynia się do starzenia i osłabienia naszego układu odpornościowego.

Czerwona herbata pomaga usuwać wrzody żołądka, eliminować nudności, zaparcia i zgagę. Przed położeniem się spać warto wypić filiżankę czerwonej herbaty – zapewni to przyjemny i zdrowy sen! Czerwona herbata może pomagać osobom cierpiącym na bezsenność, bóle głowy oraz zaburzenia snu. Nie zawiera ona kofeiny i wpływa odprężająco na centralny układ nerwowy. Czerwona herbata przyczynia się do wzmacniania kości i zębów ze względu na zawartość wapnia, manganu i fluorku.

Czerwona herbata pomaga łagodzić kolkę, skurcze żołądka i problemy ze snem u niemowląt. Wystarczy po prostu wymieszać czerwoną herbatę z mlekiem matki lub specjalną mieszanką dla niemowląt. Jest ona w 100% naturalna, nie zawiera barwników ani środków konserwujących. To prawdziwa pomoc dla każdej matki.

Czerwone herbata zawiera kwas alfa-hydroksylowy oraz cynk, które wygładzają skórę i czynią ją zdrową. Ta cudowna herbata jest szczególnie przydatna w leczeniu podrażnień skórnych, takich jak swędzenie, wypryski, oparzenia słoneczne, trądzik i podrażnienia spowodowane noszeniem pieluch.

Czerwona herbata zawiera magnez, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Czerwona herbata zwiększa zdolność wchłaniania żelaza przez organizm. Czerwona herbata zawiera potas i minerały miedzi, konieczne dla prawidłowego funkcjonowania przemiany materii. Czerwona herbata jest często polecana w celu ukojenia napięć nerwowych i łagodnych depresji, ponieważ ma działanie odprężające. Czerwona herbata nie zawiera kwasu szczawiowego i dlatego też może być spożywana przez osoby cierpiące na kamienie nerkowe. Czerwona herbata pomaga kontrolować apetyt, dlatego może być pomocna dla osób próbujących ograniczyć masę ciała. Czerwona herbata jest doskonałym składnikiem napojów gaszących pragnienie, doceniana jest także przez sportowców.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.tonkatinkers.com/redteabenefitstk5.html
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Warto jednak pamiętać, że ryby mogą również zawierać rtęć i inne niebezpieczne substancje mogące stanowić ryzyko dla naszego zdrowia. Wydanie czasopisma JAMA, przygotowywanego przez amerykańską organizację medyczną, z dnia 18 października 2006 zawiera artykuł opisujący korzyści i zagrożenia wynikające ze spożywania ryb.

Korzyści wynikające ze spożycia ryb

Ryby – głównie łosoś, sardynki i śledzie – zawierają kwasy tłuszczowe omega-3. Kwasy te pomagają zmniejszać ciśnienie krwi oraz tętno, niwelują inne czynniki sprzyjające powstawaniu problemów związanych z układem sercowo-naczyniowym.

Spożywanie ryb obniża ryzyko śmierci spowodowanej chorobami serca, które są główną przyczyną zgonów zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet. Spożywanie ryb łączone jest również ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia udaru, depresji oraz ograniczoną utratą pamięci postępującą z wiekiem.

W przypadku kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz tych w wieku macierzyńskim, spożycie ryb jest istotne ze względu na występujące w nich kwasy DHA, specyficzną odmianę kwasów tłuszczowych omega-3, odpowiedzialną za prawidłowy rozwój mózgu u niemowląt.

Przypuszczalne zagrożenia wynikające ze spożycia ryb

Niektóre ryby zawierają rtęć. Nie wiadomo dokładnie, czy zawartość rtęci w spożywanych rybach ma jakiekolwiek negatywne skutki dla zdrowia mężczyzn i kobiet, nie będących w wieku macierzyńskim. Z drugiej strony, spożywanie ryb wiąże się ze znacznymi korzyściami oraz ograniczaniem ryzyka zgonu spowodowanego chorobą serca, głównej przyczyny śmierci. Dlatego też, rtęć zawarta w spożywanych rybach nie powinna być powodem obaw wśród mężczyzn i kobiet nie będących w wieku macierzyńskim. Korzyści płynące z jedzenia ryb mogą być zwielokrotnione dzięki konsumpcji różnych odmian ryb i owoców morza.

Rtęć może wywierać niewielki wpływ na rozwój układu nerwowego u niemowląt. Stąd, kobiety ciężarne, te dopiero spodziewające się ciąży, karmiące piersią oraz bardzo młode dzieci powinny unikać 4 typów ryb o największej zawartości rtęci: rekina, miecznika, makreli królewskiej i złotego okonia. Inne gatunki ryb powinny być spożywane, aby dostarczyć odpowiednią ilość kwasów DHA, niezbędnych do prawidłowego rozwoju mózgu. Tuńczyk o niskiej zawartości tłuszczu charakteryzuje się względnie niskimi poziomami rtęci, a pozostałe ryby – takie jak łosoś i krewetka – zawierają bardzo niewielkie ilości rtęci.

W jedzeniu, także w rybach, mogą gromadzić się substancje chemiczne takie jak dioksyny i bifenyle polichlorowane. Poziomy tych substancji występujące w rybach, w tym w rybach hodowlanych, są bardzo niskie i zbliżone do poziomów właściwych dla mięsa i nabiału. W porównaniu do korzyści płynących ze spożycia ryb, zagrożenia związane z występowaniem tych substancji są niewielkie i nie powinny wpływać na decyzje dotyczące spożywania ryb. Ryby zakupione w sklepie, porównując je do świeżych ryb złowionych w miejscowym zbiorniku wodnym, mogą charakteryzować się niższymi poziomami wspomnianych substancji, dlatego przed spożyciem ryb złowionych samodzielnie należy zasięgnąć porady specjalisty.

Podsumowując, korzyści dla zdrowia wynikające ze spożywania ryb znacznie przewyższają potencjalne zagrożenia – korzyści te są tym większe, im większą wagę przywiązujemy do zaleceń dotyczących jedzenia ryb, ograniczających niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia wspomnianych zagrożeń.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://jama.ama-assn.org/content/296/15/1926.full.pdf

Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

To wszystko spowodowane jest w większej mierze nieprawidłowym odżywianiem. Spożywamy za wiele tłuszczów zwierzęcych, cukrów oraz białego pieczywa. Nadużywamy alkoholu oraz innych używek, które są trucizną dla naszego organizmu. Nikogo już nie dziwi kilkuletnie dziecko, które po zadaniu pytania o ulubione danie obiadowe, odpowiada, że to hamburger i cola.

Powrót do pierwotnych norm pożywienia

Czy w obecnych czasach, powrót do pierwotnych norm żywienia jest możliwy? Czy w obecnych czasach można spowodować, że ludzie zaczną spożywać razowy chleb, jarzyny, owoce, mleko oraz inne naturalne, a zarazem zdrowe produkty spożywcze? Złe nawyki żywieniowe powstałe wskutek rozwoju przemysłu i chemii, są dodatkowym czynnikiem, który wyzwala procesy chorobowe. Według danych statystycznych prawie połowa młodzieży szkolnej wymaga opieki lekarskiej. Jest to niepokojące, zwłaszcza, że w dużej mierze ma to związek z niewłaściwym odżywianiem.

Zdrowa żywność

Zaspokojenie potrzeb żywieniowych wymaga odpowiedniej wiedzy i umiejętności z naszej strony. Nie jest sprawą łatwą ustalenie prawidłowej racji pokarmowej, ułożenie odpowiedniej struktury produktów. Należy to zrobić w taki sposób, by zawierały one w odpowiednich proporcjach niezbędne składniki pokarmowe, jak białka, węglowodany, witaminy, składniki mineralne oraz tłuszcze. Wyróżniamy produkty jednostronne pod względem zawartości składników pokarmowych, takie jak cukier, tłuszcze, słodycze. Warzywa i owoce posiadają ogromną ilość węglowodanów, składników mineralnych, oraz niewielką ilość białka oraz tłuszczu. Z kolei w mięsie, drobiu, jajach, serach, występuje przewaga białka i tłuszczu. Nasiona roślin strączkowych oraz produkty zbożowe zawierają największe urozmaicenie składników pokarmowych. Najmniej urozmaicone pod względem składników pokarmowych jest mleko. Taka wiedza jest nam niewątpliwie potrzebna dla skomponowania odpowiedniej racji pokarmowej.

Ja planować dzienną rację pokarmową?

Aby ułożyć dzienną porcję żywności konieczna jest jest znajomość zawartości poszczególnych składników pokarmowych w produktach żywnościowych. Należy również wiedzieć, jakie produkty da się zastąpić, i czym.

Do podstawowych produktów żywieniowych należą:

• produkty zbożowe – najlepiej pełnoziarniste
• mleko
• sery
• ziemniaki w ograniczonej ilości
• warzywa i owoce

Te właśnie produkty spożyte w ilości zgodnej z normami żywności pokrywają w większości zapotrzebowanie na białko, witaminy oraz ważniejsze składniki mineralne.

Z kolei mięso, drób, ryby oraz jaja spożywajmy w mniejszych ilościach, gdyż pokrywają one jedynie zapotrzebowanie w większości na białko.

Przyprawy

Ogromne zagrożenie dla naszego zdrowia stanowi sól. Jest zagrożeniem dla naszego układu krwionośnego. Zakłóca naszą gospodarkę wodną, powoduje obrzęki, problemy z nerkami oraz ciśnienie tętniczym krwi. Mając to na uwadze ograniczajmy różnego rodzaju przyprawy w proszku, które zawierają ogromne ilości soli. Nie ulega wątpliwości, że również różnego rodzaju dodatki do żywności są szkodliwe dla naszego zdrowia. Unikajmy więc barwników, konserwantów, stabilizatorów. Unikajmy również słodzików, zastąpmy je miodem.

Konserwy

Tych produktów należy niestety unikać. Dlaczego? Konserwy nie zawierają tyle wartościowych składników odżywczych i witamin, co produkty świeże. Produkty konserwowe są przeważnie słone i posiadają wiele barwników i konserwantów. Według badan żywnościowych, co trzecia konserwa posiada gorszy skład, niż ten podany na etykiecie.

Omówiliśmy podstawowe zasady doboru produktów do racji żywieniowych.

Co należy redukować, a czym wzbogacić nasz jadłospis?

Są to produkty takie jak; mąka, masło,mięso. Te właśnie produkty powinny być spożywane w najmniejszych ilościach, aczkolwiek całkowite ich wyeliminowanie jest niesłuszne.

Przykładem może być mąka, która jest produktem dającym jedynie energię. Zalecane jest więc spożywanie dan produkowanych z pełnoziarnistych, nieoczyszczonych mąk. Dlaczego? W otoczce ziaren zbóż znajdziemy bogactwo soli mineralnych, błonnika i witamin. Jeśli chodzi o mleko, to powinno być spożywane jedynie przez dzieci. Dlaczego? Jako dorośli ludzie nie wytwarzamy enzymów potrzebnych do trawienia laktozy i kazeiny. Dlatego też mleko jest dla nas produktem ciężkostrawnym. Z kolei produkty mleczne, te fermentowane takie jak: jogurt, kefir, sery, zawierają florę bakteryjną, która jest korzystna dla naszego układu pokarmowego i odpornościowego.

Masło jest produktem, który należy zredukować. Zawiera osiemdziesiąt dwa procent tłuszczu. W większości są to szkodliwe tłuszcze nasycone. Jest produktem wysoko kalorycznym, co daje wzrost złego cholesterolu LDL. Masło jest zalecane jednak dla dzieci i młodzieży.

Kolejnym produktem, jaki należy zredukować jest cukier i produkty nim słodzone. Cukier jest wysoko kaloryczny, co powoduje, że szybko przybieramy na wadze. Dosyć spornym produktem jest niewątpliwie mięso, które jest bogate w białko, żelazo, witaminy z grupy B. Niestety posiada duże ilości przyswajalnego białka, co powoduje obciążenie dla naszych nerek.

Wśród używek warto zrezygnować z nadużywania alkoholu oraz kawy. Należy zaprzestać częstego picia czystego alkoholu w postaci wódki czy tez spirytusu. Szkodzimy w znacznym stopniu naszej wątrobie i całemu układowi pokarmowemu. Można sobie pozwolić od czasu na czerwone wino i piwo niepasteryzowane. Wypicie od czasu jasnego piwa jest również wskazane dla naszych nerek.

Jak zaplanować zdrowe odżywianie?

Oto kilka cennych zasad dotyczących planowania jadłospisu.

Należy rozdzielić dzienną porcję pokarmową na posiłki z zachowaniem odpowiedniej proporcji miedzy objętością pożywienia a wartością odżywczą. W każdym posiłku powinny się znaleźć wszystkie składniki pokarmowe. Zachowanie równowagi kwasowo- zasadowej jest kolejną zasadą planowania zdrowego jedzenia. Produkty zasadotwórcze to: ziemniaki, sery, mleko, warzywa i owoce. Natomiast produkty kwasotwórcze to: ryby, mięso, jaja, herbata, kawa, drób, czekolada, kakao. Ważnym krokiem w planowaniu zdrowego odżywiania jest zaopatrzenie się w tabelę kaloryczną, która pozwoli nam na obliczanie dziennych norm energii i składników pokarmowych.

Poniżej podajemy ciekawy a zarazem smaczny przepis warzywny.

Warzywa duszone

Składniki:

• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 2 łodygi selera
• 2 posiekane cebule
• 2 posiekane marchewki
• 1 łyżka octu
• 2 wyciśnięte ząbki czosnku
• 800 gram dyni
• 300 gram pokrojonej zielonej fasolki
• 3 szklanki wywaru z kurczaka
• pół łyżeczki otartej szałwii
• szklanka grzybów shiitake
• 1 łyżka musztardy
• 1 łyżka miodu
• 1 posiekana czerwona papryka

Sposób wykonania:

Oliwę rozgrzewamy w dużym rondlu na średnim ogniu. Wrzucamy seler i cebulę i rumienimy prze kilka minut. Następnie dodajemy marchew i czosnek, i smażymy kilka minut. Wlewamy ocet i mieszamy przez minutę, zdrapując z dna, to co przywarło. Dodajemy dynię, fasolkę, wywar z kurczaka oraz szałwię. Dusimy około kwadransa, aż dynia zmięknie. Dodajemy grzyby i paprykę.

Dusimy na małym ogniu przez kwadrans. Następnie w małej misce ucieramy musztardę z miodem. Dodajemy to do warzyw i mieszamy. Jest to danie wystarczające dla pięć osób, dlatego śmiało może być nasza smaczną, a zarazem zdrową kolacją. Jedna porcja posiada około 180 kcal.

Smacznego.

Rodzaje owoców morza

• skorupiaki – homary, langusty, kraby, krewetki
• mięczaki – małże, ostrygi, ślimaki,
• głowonogi – mątwy, kałamarnice, ośmiornice

Wartości odżywcze owoców morza

Owoce morza, mają wiele wysokowartościowego białka, oraz są źródłem wielu witamin, między innymi tych z grupy B. Są doskonałym źródłem minerałów takich jak, wapń, jod, selen, oraz fluor. Zawierają ponadto dosyć spore ilości żelaza, cynku i magnezu. Duża zawartość cynku, w owocach morza sprawia, że są one uznawane za afrodyzjak.

Niestety, jako produkt pochodzenia zwierzęcego, mają jedną z najpotężniejszych wad, a mianowicie, zawierają sporą ilość cholesterolu, który jest niekorzystny dla organizmu ludzkiego. Nie są także zalecane dla osób cierpiących na dnę moczanową, ze względu na zawartą w nich proporcję biopierwiastków i witamin.

Charakterystyka poszczególnych owoców morza

Jest wiele owoców morza, które możemy spotkać jako gotowe już potrawy w restauracjach, albo jako mrożone produkty, do przyrządzenia i spożycia w domu. Wśród nich najbardziej popularne są:

• homary – które należą do rodziny skorupiaków, są doskonałym źródłem mięsa, wyławianym ze względu na swój niepowtarzalny smak, na dużą skalę. Stanowią podstawę kuchni oferującej owoce morza. Wśród homarów możemy wyróżnić następujące rodzaje: homar amerykański, homar europejski, homarzec
• langusty – to inny z przedstawicieli owoców morza. Najczęściej jest nazywana langusta czerwoną lub europejską. Osiągają, masę ciał nawet ośmiu kilogramów. Jest powszechnie wyławiana na skalę gospodarczą, ze względu na smak swojego mięsa
• kraby – są innym z organizmów żywych, zaliczanych do owoców morza. Co ciekawe, kraby występują również w naszym, polskim Bałtyku, gdzie możemy spotkać, aż trzy gatunki tego przedstawiciela skorupiaków. Są to: krab brzegowy, krab wełnistoszczypcy, oraz krabik amerykański.

Wśród mięczaków, należących do owoców morza, najbardziej popularne są:

• ślimaki – tu możemy wyróżnić, na przykład słuchotki, będące ślimakami morskimi. Bytują przytwierdzone do skalistego podłoża, z pomocą silnej nogi. Jest ona cenionym i poszukiwanym przysmakiem kulinarnym. Słuchotki, czyli inaczej nazywając uchotki, są w kuchni nazywane abalonami, i jako takie są rozchwytywane jako droga i bardzo wykwintna potrawa, serwowana dla tych najzamożniejszych klientów.

Innym rodzajem owoców morza są głowonogi, wśród których najpopularniejszymi przedstawicielami są: mątwy, kałamarnice, i ośmiornice.

• mątwy – są drapieżnymi przedstawicielami głowonogów, które w przypadku zagrożenia wyrzuca ze swojego ciała ciemnobrązową substancję, zwaną sepią, która tworzy wokół niej ciemną osłonę, która zabezpiecza ja przed napastnikiem. Substancja ta jednocześnie dezorientuje agresora i jednocześnie go zniechęca, do dalszego ataku. Mątwy mają też dodatkową zdolność zabezpieczającą je przed niepożądanym atakiem – potrafią zmieniać kolor swojego ciała, dostosowując się do otoczenia. Mątwy, ze względu, na swój niepowtarzalny smak, są masowo odławiane w celach konsumpcyjnych.
• ośmiornice – jako jeden z głównych owoców morza, są często poławiane w celach konsumpcyjnych, zwłaszcza w krajach mieszczących się nad Pacyfikiem. Podobnie jak mątwy, w stanie zagrożenia wyrzucają z siebie ciemny barwnik, nazywany sepią, który jest wykorzystywany do produkcji farb stosowanych przez malarzy
• kałamarnice – częściej znane w kuchni jako kalmary. Często są stosowane, jako podstawowy składnik kuchni chińskiej. Jednak jako, ze są one jednym z owoców morza, które z kolei są częścią kuchni śródziemnomorskiej, to często możemy je spotkać w kuchni francuskiej, włoskiej, chorwackiej, a także hiszpańskiej.

Owoce morza w naszym kraju

Jeszcze do niedawna trudno było dostać owoce morza w naszym kraju. Śmiało można rzec, że stanowiły one prawdziwy rarytas. Obecne czasy pozwalają nam na kosztowanie potraw pochodzących z różnych stron świata. Tak więc również owoce morza stały się niezwykle popularne i powszechnie dostępne. Widać je nie tylko w restauracjach, ale coraz częściej w dobrych sklepach, a co za tym idzie na naszych stołach. Chcąc poszerzyć nasze zdolności kulinarne, zadbajmy o to, by mieć wypróbowanych kilka przepisów z zastosowaniem owoców morza.

Owoce morza – przepisy:

Kremowy koktajl z krewetkami

Potrzebujemy: 20 dag konserwowych krewetek, 5 łyżek majonezu, 3 łyżki keczupu, 2 łyżki winiaku, kilka kropel sosu Worcester, szczypta soli.

Na początek krewetki należy odsączyć z zalewy i pokroić, na mniejsze kawałki. Następnie, należy dodać do nich majonez, keczup, winiak i sos Worcester. Całość dokładnie mieszamy i doprawiamy do smaku solą. Powstały koktajl przelać do szklanek i schłodzić w lodówce.

Krewetki z awokado

Potrzebujemy: 2 sztuki awokado, 100 ml wywaru mięsnego, 1 łyżeczkę żelatyny, 80 ml śmietanki kremowej, sok z 1 sztuki cytryny, 4 duże krewetki, sól i pieprz do smaku.

Na początku obieramy awokado i skrapiamy je sokiem z cytryny i polewamy śmietanką. Doprawiamy solą i pieprzem, a następnie dokładnie miksujemy. W następnej kolejności, rozpuszczamy w wywarze żelatynę. Gdy zacznie już tężeć, należy w niej zanurzać krewetki, które należy następnie odłożyć.

Resztę galarety, należy przelać do masy z awokado, i dokładnie wymieszać. Następnie należy tak powstałą masę, przenieść do salaterek. Na koniec na wierzch kładziemy krewetki.

Raki gotowane

Potrzebujemy: 20 raków, pęczek koperku, 4 łyżki masła, sól.

Na początku, czyścimy raki i wrzucamy je do dużej ilości osolonej wody. Następnie dodajemy pęczek koperku i całość i trzymać na ogniu jeszcze przez 12 minut. Tak przygotowane raki,. Podajemy polane roztopionym masłem.

Mule gotowane w winie

Potrzebujemy: 1,5 kg muli, 500 ml wytrawnego, białego wina, 2 cebule, 3 ząbki czosnku, 2 łyżki masła, 1 liść laurowy, 5 ziarenek ziela angielskiego, sól, pieprz, cukier, oraz pęczek natki pietruszki.

Na samym początku siekamy cebulę i ząbki czosnku, po czym szklimy je na rozgrzanym tłuszczu. Następnie zalewamy je 2 litrami wody i winem. Do smaku dodajemy łyżkę soli, 1/2 łyżeczki cukru, i ćwierć łyżeczki pieprzu.

Całość doprowadzamy do wrzenia, po czym dodajemy mule. Gotować do momentu otworzenia się muli. Te które się nie otworzyły, wyłowić i wyrzucić.

Małże w sosie pomidorowym

Potrzebujemy: 1 kg małży, 1 łyżka soku cytrynowego, 80 ml oliwy z oliwek, 3 ząbki czosnku, 850 gramów pomidorów, sól i pieprz do smaku.

Na samym wstępie, małże zalewamy wodą z dodatkiem soku z cytryny i je gotujemy przez około 8 minut.

Małże, które się nie otworzyły, należy wyłowić i wyrzucić. W trakcie, należy posiekać czosnek, i dusić go na rozgrzanej oliwie. Po upływie około 5 minut, należy dodać pomidory i dusić razem, przez następne 20 minut. Następnie, należy całość doprawić do smaku solą i pieprzem. Na samym końcu dodać małże. Chwilę razem wszystko trzymać na ogniu, tak aby małże się zagrzały.

Warto przypomnieć, że zazwyczaj kupujemy owoce morza w postaci mrożonej, które wymagają jedynie podsmażenia lub podgotowania. Nadają się również do grillowania. Dlatego kupujmy owoce morza i smakujmy prawdziwych rarytasów.

Podczas produkcji herbaty czarnej, liście są najpierw rozkładane na stojakach i suszone sprężonym powietrzem, które usuwa około jednej trzeciej ich wilgoci oraz czyni je miękkimi i giętkimi. Następnie są one zwijane, by złamać ich ściany komórkowe, uwalniając soki niezbędne do fermentacji. Po raz kolejny są one rozkładane i przechowywane w warunkach wysokiej wilgotności dla zachowania odpowiedniej fermentacji, która sprawia, że liście przyjmują ciemno miedziany kolor i zyskują charakterystyczny dla czarnej herbaty posmak. Wreszcie, liście są suszone, co prowadzi do uzyskania czarno-brązowej herbaty, której zanurzenie w gorącej wodzie pozwala uzyskać czerwonawo-brązowy napar o smaku bardziej wyrazistym niż w przypadku herbaty zielonej lub herbaty typu oolong.

Korzyści zdrowotne

Zielona herbata jest szczególnie bogata w korzystne dla zdrowia flawonoidy (które stanowią 30% suchej masy liścia), w tym katechiny i ich pochodne. Najliczniej występującą katechiną jest galusan-3-epigalokatechiny (EGCG), który odgrywa kluczową rolę w działaniu przeciwnowotworowym i przeciwutleniającym zielonej herbaty. Katechiny są tak samo pożyteczne jak bardziej znane przeciwutleniacze, takie jak witamina E i C, są również silnym środkiem prozdrowotnym.

Większość badań pokazujących korzyści zdrowotne wynikające z picia zielonej herbaty opracowano na podstawie ilości zielonej herbaty zwykle spożywanych w krajach azjatyckich, czyli około 3 filiżanek dziennie (co oznacza dawkę 240-320 mg polifenoli). Tylko jedna filiżanka zielonej herbaty dostarcza 20-35 mg EGCG, który charakteryzuje się największą aktywnością przeciwutleniającą ze wszystkich katechin zielonej herbaty.

Fani zielonej herbaty mają większą odporność na wiele chorób, poczynając od prostych infekcji bakteryjnych lub wirusowych, kończąc na przewlekłych schorzeniach zwyrodnieniowych, w tym chorobach układu krążenia, nowotworach, udarach mózgu, chorobach przyzębia i osteoporozie.

Ochrona przed chorobą wieńcową

W japonistyce, spożycie zielonej herbaty może być niezależną podstawą do prognozowania ryzyka choroby tętnic wieńcowych. W jednym z badań osoby pijące 5 lub więcej filiżanek zielonej herbaty dziennie okazały się o 16% mniej narażone na chorobę wieńcową. Związek ten był tak znaczący, że naukowcy doszli do następującego wniosku: “Im więcej zielonej herbaty przyjmują pacjenci, tym mniej prawdopodobne jest, że zachorują oni na chorobę wieńcową.”

Większa ilość wolnych rodników w tętnicach jest kluczowym elementem w wielu postaciach chorób układu krążenia. Najnowsze badania wykazują, że katechiny zawarte w zielonej herbacie hamują aktywność enzymów uczestniczących w produkcji wolnych rodników w śródbłonku wyściółki naczyń krwionośnych. Śródbłonek tętnicy ma grubość jednej komórki i służy jako interfejs pomiędzy krwią a ścianą tętnicy, gdzie zbierają się płytki krwi. Chroniąc śródbłonek przed wolnymi rodnikami, katechiny z zielonej herbaty pomagają zapobiegać rozwojowi chorób układu krążenia.

Zapobieganie miażdżycy

Zielona herbata skutecznie obniża ryzyko miażdżycy, redukując poziom cholesterolu LDL, trójglicerydów, nadtlenków lipidów (wolnych rodników, które uszkadzają cholesterol LDL oraz innych lipidów i tłuszczów) i fibrynogenu (białka we krwi uczestniczącego w tworzeniu się skrzepów krwi), przy jednoczesnej poprawie stosunku cholesterolu LDL (złego) do HDL (dobrego).

Rozrzedza krew i pomaga zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi

Katechiny zawarte w zielonej herbacie wzmagają krzepliwość krwi i zapobiegają tworzeniu się skrzepów, niedopuszczając do powstawania pro-zapalnych związków pochodzących z kwasów tłuszczowych omega-6, które znajdują się w mięsie i wielonienasyconych olejach roślinnych, takich jak kukurydza, szafran i olej sojowy. Te pro-zapalne związki, a konkretnie kwas arachidonowy, z którego otrzymuje się zapalne cytokiny tromboksanu A2 i prostaglandyny D2, przyczyniają się do zlepiania się ze sobą płytek krwi.

Chroni serce chorych na ostrą niewydolność układu krążenia

Podstawowa katechina z zielonej herbaty, EGCG (galusan-3-epigallokatechiny) jest tak potężna, że może pomóc zapobiegać śmierci komórek mięśnia sercowego przy niedokrwieniu / reperfuzji. Niedokrwienie jest terminem medycznym określającym ograniczenie dopływu krwi i tym samym tlenu oraz substancji odżywczych. Po przywróceniu krążenia występuje uszkodzenie oksydacyjne, co jest określane mianem uszkodzenia reperfuzyjnego.

EGCG zapobiega uszkodzeniu mięśnia sercowego poprzez blokowanie związków aktywujących stany zapalne (w tym NF-kappa-B i STAT-1), które odgrywają kluczową rolę w powstawaniu stresu oksydacyjnego, który zabija komórki serca w trakcie uszkodzenia reperfuzyjnego. Naukowcy uważają, że EGCG może być stosowany w celu zmniejszenia dolegliwości u pacjentów z ostrą chorobą wieńcową.

Obniża ciśnienie krwi i zapobiega nadciśnieniu tętniczemu

Badania opublikowane w lipcu 2004 r. w wydaniu Archives of Internal Medicine odkryły, że wśród osób spożywających herbatę regularnie, przez co najmniej rok, ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego było 46% niższe wśród tych, którzy pili ½ do 2 ½ filiżanki dziennie oraz 65% mniejsze wśród osób spożywających więcej niż 2 ½ filiżanki dziennie.

W innym badaniu, jeden z szczurów hodowlanych miał nie tylko wysokie ciśnienie krwi, ale również był podatny na zawały. Po podaniu zielonej herbaty miał on istotnie niższe skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi w porównaniu do grupy kontrolnej, która otrzymywała czystą wodę. Zwierzęta w tym badaniu, które zostało opublikowane w styczniu 2004 roku w wydaniu Journal of Nutrition, spożywały odpowiednik ludzkiego 1 litra (trochę ponad 4 szklanki) zielonej herbaty dziennie.

Pomaga zapobiegać rozwojowi miażdżycy i raka

Zarówno przy miażdżycy jak i nowotworach, wzrost komórek i proliferacji jest kluczowy dla procesu chorobowego. W miażdżycy, płytki kumulują się w ściankach tętnic, które są coraz grubsze i mniej elastyczne, utrudniając przepływ krwi. W chorobie nowotworowej, standardowe hamulce w komórkach nie działają, a one same mnożą się w niekontrolowany sposób. Zielona herbata może pomóc powstrzymywać nienaturalną proliferację komórek.

Katechiny, oprócz innych głównych składników aktywnych w liściach zielonej herbaty, zamykają główną stację przekaźnikową, przez którą wysyłane są wiadomości sprzyjające wzrostowi i rozwojowi zarówno miażdżycy jak i nowotworów. Te stacje przekaźnikowe, zwane receptorami kinazy tyrozynowej, są niezbędne do przesyłania wiadomości pochodzących od czynników wzrostu płytek, insulinopodobnych czynników wzrostu, naskórkowych czynników wzrostu, czynników wzrostu fibroblastów i czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego. Rezultatem jest zapobieganie lub wstrzymanie procesów chorobowych, które zależą od nadmiernego wzrostu komórek.

Rak prostaty

EGCG wykorzystywany jest do określonej profilaktyki raka prostaty. Badania opublikowane w grudniu 2004 roku w wydaniu International Journal of Cancer dowodzą, że EGCG znacznie ogranicza, w sposób zależny od dawki, produkcję specyficznego antygenu prostaty (PSA), który jest markerem ryzyka raka prostaty. EGCG nie tylko obniża poziom PSA, ale również ogranicza wszelkie działania PSA, które zostały zbadane, a mogą powodować raka prostaty.

Rak jajnika

Konsumpcja zielonej herbaty zwiększa szanse kobiet na wygraną z rakiem jajnika. W badaniu opublikowanym w listopadzie 2004 roku w magazynie International Journal of Cancer, kobiety z rakiem jajnika, które piły co najmniej 1 filiżankę zielonej herbaty dziennie, miały o 56% obniżone ryzyko zgonu na przestrzeni 3 lat badań, w porównaniu do kobiet nie pijących zielonej herbaty wogóle. Badania laboratoryjne ludzkich komórek raka jajnika opublikowane w 2004 we wrześniowym wydaniu Onkologii Ginekologicznej wyjaśniają, dlaczego tak się dzieje: EGCG nie tylko hamuje wzrost komórek raka jajnika, ale również indukuje apoptozę (samobójczą śmierć komórek) poprzez wpływ na wiele genów i białek.

Dane z wielu innych badań sugerują, że picie zarówno zielonej jak i czarnej herbaty może stanowić ochronę przed różnymi nowotworami, a polifenole zawarte w herbacie są uważane za najlepsze środki ochronne. W tych badaniach, Susanna Larsson i Alicja Wolk z National Institute of Environmental Medicine w Sztokholmie, postanowiły dokładniej przyjrzeć się relacji między spożyciem herbaty i rakiem jajnika.

Guzy mózgu u dzieci

Zdolność zielonej herbaty do powstrzymywania telomerazy może przekładać się na pomoc dla dzieci z najczęstszymi odmianami nowotworów złośliwych mózgu, pierwotnymi guzami neuroektodermalnymi. Aktywność telomerazy w komórkach nowotworowych pozwala ograniczyć tempo, z jakim komórki mnożą się przez samozniszczeniem. W badaniu opublikowanym w styczniu 2004 r. w wydaniu magazynu Neuro-onkologia, badacze odkryli, że aktywność telomerazy jest co najmniej pięć razy wyższa u dzieci ze wspomnianymi guzami mózgu niż w przypadku normalnych komórek mózgu, a EGCG silnie hamuje aktywność telomerazy w sposób zależny od podanej dawki.

Rak jelita grubego

Zielona herbata może również zmniejszyć ryzyko wystąpienia raka jelita grubego spowodowane przez dietę wysokotłuszczową. W badaniu na zwierzętach opublikowanym w czasopiśmie Nutrition and Cancer w 2003 roku stwierdzono, że gdy spożycie zielonej herbaty połączone było z dietą bogatą w tłuszcze omega 6 (w postaci oleju kukurydzianego), ilość prozapalnych związków wytwarzanych w jelicie grubym (5 -lipooksygenazy, leukotrienów A4 hydrolazy i leukotrienów B4) była znacznie niższa, podobnie jak liczba świadczących o rozwoju nowotworu komórek okrężnicy (aberrant crypt foci). Konsumpcja herbaty zielonej może nawet zmniejszyć ilość tłuszczu w jamie brzusznej odkładającego się u zwierząt, które otrzymały ją do picia.

Nowotwory dróg żółciowych i woreczka żółciowego

Zielona herbata zmniejsza ryzyko kamicy żółciowej i nowotworów przewodu pokarmowego, co sugerują badania kliniczno-kontrolne prowadzone przez Ann Hsing z National Cancer Institute w Bethesda w stanie Maryland, opublikowane w International Journal of Cancer, w czerwcu 2006 roku.

Zespół Hsing zebrał sporo danych demograficznych, medycznych i dietetycznych badając 627 osób z rakiem dróg żółciowych, 1037 osób z rakiem kamieni żółciowych, a 959 testów wykonano na losowo wybranych osobach w Szanghaju w Chinach.

Rak płuc

Choć na pewno nie polecamy palenia, jeśli ty lub ktoś, kogo znasz pali albo musisz przebywać wśród palących i jest narażony na bierne palenie, picie zielonej herbaty może w pewnym stopniu chronić przed rakiem płuc. Badanie pilotażowe przeprowadzone ostatnio potwierdziło działanie zielonej herbaty chroniące przed rakiem płuc znane już wcześniej po wykonaniu badań na zwierzętach. Badanie, opublikowane w listopadzie 2004 roku w magazynie Molecular Nutrition and Food Research, miało za zadanie ocenę wpływu zielonej herbaty (5 filiżanek dziennie) na 3 nałogowych palaczy (> 10 papierosów dziennie) i 3 osoby, które nigdy nie paliły. Kiedy badani pili zieloną herbatę, uszkodzenia DNA spowodowane paleniem tytoniu zmniejszały się, wzrost komórek był hamowany, a skłonności do apoptozy (samobójstwa komórki) w nieprawidłowych komórkach wzrastały.

Rak pęcherza moczowego

Badania prowadzone przez wielu naukowców z UCLA dały wgląd, w jaki sposób wyciąg z zielonej herbaty może działać hamująco na rozwój komórek raka pęcherza moczowego. Ekstrakt z zielonej herbaty, jak wykazano, poprzez mechanizm, który wpływa na ruch komórek, obiera kurs na komórki rakowe pozostawiając te zdrowe w spokoju.

Aby nowotwór mógł się rozrastać i rozprzestrzeniać, komórki raka muszą być w stanie poruszać się, a ich ruch zależy od procesu zwanego przebudową aktyny, która z kolei jest zależna od wielu ścieżek sygnałowych, w tym ścieżki Rho.

Poprzez pobudzanie sygnalizacji Rho, zielona herbata powoduje, że komórki raka starzeją się szybciej i przylegają do siebie ściślej, w procesie zwanym adhezją komórkową. Zarówno ich szybsze starzenie się jak i adhezja, hamują mobilność komórek nowotworowych – tak twierdzi główny autor badania, opublikowanego w lutym 2005 roku w magazynie Clinical Cancer Research, w którym odnotowano wpływ zielonej herbaty na sygnalizację Rho.

Chroni przed chorobą nerek

W badaniu na zwierzętach opublikowanym w 2005 roku, w styczniowym numerze Pharmacological Research, wykazano jeszcze jeden korzystny wpływ konsumpcji zielonych herbat: zapobieganie dysfunkcjom nerek u osób, które muszą brać silne leki immunosupresyjne, np. po transplantacji.

Jeden z takich leków, cyklosporyna A, chociaż jest bardzo skutecznym środkiem immunosupresyjnym, to znacznie zwiększa wytwarzanie wolnych rodników – wysoce toksycznych dla nerek. W tym badaniu, szczury, którym podawano zieloną herbatę wraz z cyklosporyną A zamiast wody pitnej, wytwarzały znacznie mniej szkodliwych wolnych rodników niż szczury, którym podawano czystą wodę. Ponadto, szereg innych wskaźników dotyczących czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi, kwas moczowy i wydalanie z moczem glukozy) było na znacznie lepszym poziomie u szczurów spożywających zieloną herbatę.

Buduje kości

Naukowcy z Uniwersytetu w Tokio wykazali, że picie zielonej herbaty może znacznie zwiększyć gęstość mineralną kości.

Ich badania, przedstawione na Międzynarodowym Kongresie Światowej Fundacji Osteoporozy w Toronto, w Kanadzie 5 czerwca 2006, obejmowały 655 kobiet w wieku 60 lat lub starszych. Uczestnicy badania wypełniali kwestionariusz dotyczący ilości spożywanej przez nich zielonej herbaty, mleka, serów, jogurtów, ryb, warzyw, soi, mięsa i kawy, palenia tytoniu, spożywania alkoholu, aktywności fizycznej oraz stosowania leków przeciw osteoporozie takich jak Fosamax.

Zapobiega osteoporozie i chorobom przyzębia

Nadmierna utrata masy kostnej jest cechą charakterystyczną nie tylko osteoporozy, ale również choroby przyzębia. Zielona herbata wspomaga zdrowe kości i zęby, zarówno poprzez ochronę osteoblastów (komórek odpowiedzialnych za budowę kości) przed zniszczeniem przez wolne rodniki oraz poprzez hamowanie powstawania osteoklastów (komórek, które rozkładają kości).

Inna korzyść płynąca z konsumpcji zielonych herbat, dla osób z chorobami przyzębia: zielona herbata ogranicza szkodliwe działanie bakterii najbardziej odpowiedzialnych za choroby dziąseł, czyli Porphyromonas gingivalis. P. gingivalis powoduje uszkodzenie dziąseł wytwarzając toksyczne substancje, takie jak kwas fenylooctowy oraz pobudzając aktywność i produkcję enzymów zwanych metaloproteinazami (MMP), które niszczą zarówno mineralne jak i organiczne składniki tworzące macierz kości. Gallusan-3-epigalokatechiny (EGCG) zatrzymuje produkowane przez P. gingivalis kwas fenylooctowy i MMP.

Chroni wątrobę przed alkoholem i innymi szkodliwymi substancjami

Metabolizm alkoholu prowadzi do produkcji szkodliwych wolnych rodników, które mogą uniemożliwić wątrobie dostęp do przeciwutleniaczy, co z kolei prowadzi do uszkodzenia wątroby. W badaniu opublikowanym w 2004 roku, w styczniowym numerze Alcohol, w którym szczury poddawano przewlekłemu wpływowi alkoholu przez 4 tygodnie, zielona herbata zapobiegała uszkodzeniom wątroby.

Inne badania na zwierzętach wskazują, że galusan-3-epigalokatechiny (EGCG) chroni wątrobę przed wolnymi rodnikami wytwarzanymi przez organizmy mysz narażonych są na czterochlorek węgla, toksyczny związek chemiczny będący rozpuszczalnikiem. Bez ochrony zapewnianej przez EGCG, ekspozycja tetrachlorku węgla prowadziła do wytwarzania dużych ilości wolnych rodników, które niszczyły znaczną część komórek wątroby. Dzięki EGCG, produkcja wolnych rodników i uszkodzenia wątroby były tak radykalnie zmniejszone, że badacze otwarcie zasugerowali stosowanie zielonej herbaty podczas leczenia chorób wątroby.

W przeciwieństwie do niektórych ziół, działanie ochronne zielonej herbaty zdaje się nie wpływać na dwa enzymy wątrobowe najczęściej odpowiedzialne za detoksykację i eliminację leków, czyli cytochromu P-450 2D6 oraz 3A4. Sugeruje to, że zielona herbata może być bezpiecznie spożywana podczas przyjmowania leków, przede wszystkim zależnych od dróg metabolizmu określanych skrótami CYP2D6 oraz CYP3A4. Mamy nadzieję, że przyszłe badania naukowe potwierdzą występowanie tych potencjalnych korzyści.

Z drugiej strony, w jednym z badań stwierdzono, że japońska zielona herbata nie zwiększają aktywności enzymu CYP1A1. Badacze wysunęli hipotezę, że wzrost aktywności tego enzymu wątrobowego może być jednym ze sposobów, w jakie zielona herbata chroni przed nowotworami wywołanymi przez różne elementy rakotwórcze zawarte w diecie.

Wspomaga spalanie tłuszczu

Zielona herbata nie tylko wspomaga spalanie tłuszczu, ale przyczynia się do utraty tkanki tłuszczowej, który gromadzi się w tkankach wzdłuż jamy brzusznej i okolicach jelit (trzewi) oraz przy narządach wewnętrznych. W przeciwieństwie do tłuszczu odkładającego się na biodrach i udach (w wyniku którego kształt ciała przypomina tzw “gruszkę”), tkanka tłuszczowa trzewna (która prowadzi do kształtów przypominających jabłko) jest mocno związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zespołu metabolicznego i cukrzycy typu 2.

Zielona herbata zawiera trzy główne składniki, które przyspieszają spalanie tłuszczu: katechiny, kofeinę i teaninę. Badania sugerują, że związki zawarte w zielonej herbacie powodują zanik tkanki tłuszczowej poprzez hamowanie działania enzymów w żołądku i trzustce, które odpowiedzialne są za trawienie trójglicerydów i syntezę kwasów tłuszczowych w formie, w jakiej mogą być przechowywane w organizmie.

Zwiększa wydolność organizmu

Ekstrakt z zielonej herbaty podawany szczurom w laboratorium na przestrzeni 10-tygodniowych badań spowodował wzrost ilości czasu, w jakim zwierzęta mogły uprawiać sport – w tym przypadku pływanie, aż o 24%.

Zielona herbata i zawarte w niej katechiny wydają się stymulować wytwarzanie kwasów tłuszczowych w wątrobie i komórkach mięśniowych. W komórkach mięśni, zdolność do spalania większej ilości tłuszczu przekłada się na zmniejszenie tempa, w jakim zużywany jest glikogen – postać, w której węglowodany są przechowywane, by mogły szybko trafiać do mięśni – co pozwala na wydłużenie czasu ćwiczeń. Wpływ zielonej herbaty na zdolność komórek mięśniowych do wykorzystywania i spalania kwasów tłuszczowych, przyspieszenie czasu potrzebnego na rozkład tłuszczy, to kolejne powody, dla których zielona herbata może pomóc w walce z nadmierną masą ciała.

Chroni przed chorobą Alzheimera i chorobą Parkinsona

Uszkodzenie komórek mózgu w chorobie Parkinsona, Alzheimera i innych chorobach następuje na skutek połączenia wielu szkodliwych czynników, w tym nadmiernego zapalenia i zwiększonego poziomu żelaza, które prowadzi do zwiększenia produkcji wolnych rodników, odcina mózg od dostaw przeciwutleniaczy i produkcji niektórych białek, takich jak beta-amyloidu, co z kolei prowadzi do apoptozy (samobójstwa komórki).

Katechiny zawarte w zielonej herbacie, do niedawna kojarzone wyłącznie z działaniem podobnym do innych przeciwutleniaczy, są obecnie znane ze swojej zdolności do wywoływania szerokiego spektrum neuroprotekcyjnych mechanizmów komórkowych. Należą do nich chelatacja żelaza, oczyszczanie z wolnych rodników, aktywacja genów i pobudzanie komórkowych szlaków sygnałowych oraz regulacja mitochondriów (mitochondria to fabryki produkujące energię w komórkach; gdy nie działają one prawidłowo, generują wiele wolnych rodników i mało energii). Końcowym efektem jest znaczne zmniejszenie uszkodzenia komórek mózgu.

Nagromadzanie się żelaza i wolnych rodników w określonych obszarach mózgu uważane jest za główną przyczynę szeregu chorób neurodegeneracyjnych, w tym chorób Parkinsona i Alzheimera.

Zielona herbata pozwala ludziom starszym utrzymać sprawność umysłową: badania pokazują wiele jej zastosowań

Zielona herbata pomaga spowolnić związane z wiekiem ograniczenie sprawności mózgu, zaburzenia poznawcze, demencję i chorobę Alzheimera, co udowodniły badania opublikowane w lutym 2006 roku, w magazynie American Journal of Clinical Nutrition.

Naukowcy z Uniwersytetu Tohoku w Japonii przebadali 1003 osób powyżej 70 roku życia, porównując ich spożycie zielonej herbaty i sprawności myślenia, za pomocą kompleksowego, standardowego testu do pomiaru funkcji poznawczych.

Picie więcej niż 2 szklanek zielonej herbaty dziennie obniża stopień zaburzeń poznawczych u osób w podeszłym wieku nawet o 64%, zarówno u kobiet jak i mężczyzn! Warto pamiętać, że filiżanka zielonej herbaty pita w Japonii jest znacznie mniejsza niż jej amerykańska odpowiedniczka, zawiera tylko około 85 mililitrów płynu.

Zielona herbata pomaga w walce z grypą

Filiżanka zielonej herbaty może pomóc zapobiec grypie lub skrócić czas jej trwania. W badaniach laboratoryjnych opublikowanych w listopadzie 2005 w magazynie Antiviral Research wykazano, że EGCG znacznie hamuje replikację wirusa grypy. Udowodniono to na wszystkich testowanych podtypach tego wirusa. EGCG wydaje się również tłumić syntezę wirusowego RNA poprzez zmianę właściwości membrany wirusa.

Pieprz zwiększa skuteczność EGCG

Podczas badań na zwierzętach odkryto, że spożywanie czarnego pieprzu w połączeniu z piciem zielonej herbaty może znacznie zwiększyć stopień wchłaniania EGCG. W tych badaniach, przeprowadzonych na szczurach i myszach, zieloną herbatę podawano wraz z piperyną (bioaktywnym składnikiem czarnego pieprzu).

Okazało się, że zwierzęta otrzymujące tą mieszankę wchłaniały aż o 130% więcej EGCG niż te, które spożywały wyłącznie sam EGCG.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.whfoods.com/genpage.php?tname=foodspice&dbid=146

Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Oto kilka najczęściej spożywanych przez nas warzyw:

Kapusta jest uznawana za warzywo lecznicze. Stosujemy ją w:

• zaburzeniach trawienia
• zapaleniu skóry
• chorobach śledziony i wątroby
• wrzodach
• stłuczeniach i oparzeniach

Sok z kiszonej kapusty posiada bogactwo witaminy C, poprawia trawienie oraz apetyt. Świeży sok z kapusty jest polecany jako środek leczniczy we wrzodach żołądka i dwunastnicy

Cebula ma silne właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwmiażdżycowe. Ponadto doskonale odkaża jamę ustną i przewód pokarmowy. Zapobiega zaparciom. Jest cennym afrodyzjakiem dla panów po czterdziestce, bowiem zawiera sporo cynku, który z kolei zapobiega prostacie, czyli przerostowi gruczołu krokowego.

Czosnek ma silne działanie bakteriobójcze. Przez wielu uważany jest za naturalny antybiotyk. Pomocny przy takich dolegliwościach jak: zapalenie górnych dróg oddechowych, katar, grypa. Osoby, które borykają się z nadciśnieniem powinny spożywać czosnek regularnie, bowiem obniża on ciśnienie krwi, podobnie jak grejpfrut. Chcąc zachować młodość jedźmy czosnek, gdyż pozwala on zachować na długo młodość i witalność.

Rzodkiew - jej bulwa zawiera mnóstwo substancji bakteriobójczych, składników mineralnych oraz witamin. Rzodkiew zwiększa wydzielanie soku trawiennego, pomaga w perystaltyce jelit oraz wydala nadmiar cholesterolu.

Godny polecenia jest sok z rzodkwi z dodatkiem miodu, który pomaga zwalczyć ksztusiec, wzdęcia oraz nerwobóle.

Pomidor zawiera dużo karotenu oraz witaminy C. Pomidory zawierają kwas jabłkowy i cytrynowy oraz w niewielkiej ilości kwas szczawiowy.

Marchew zawiera wiele karotenu, kwasu foliowego, oraz wiele łatwo przyswajalnego cukru. Marchew posiada mnóstwo soli potasowych. Jest warzywem szczególnie polecanym dzieciom.

Pietruszka i seler są warzywami, które zawierają bogactwo substancji mineralnych, szczególnie natka pietruszki. Warzywa te zawierają wiele potasu, wapnia, sodu, fosforu, żelaza i magnezu. Są bogate w witaminy z grupy B oraz karoten.

Procesy życiowe a warzywa

W organizmie człowieka znajduje się całe laboratorium chemiczne, w postaci cennych pierwiastków. Wszystkie pierwiastki czerpiemy z pożywienia, wiele właśnie z warzyw. Przyjrzyjmy się tym najważniejszym, które znajdujemy w naszych warzywach.

Pierwiastki i ich zawartość w warzywach:

• węgiel – orzechy, migdały, oliwki
• wodór – seler, marchew, szpinak, sałata, pomidor
• wapń – marchew, brukiew, szpinak, pomidor, czosnek,
• fosfor – szczaw, szparagi, brukselka, kapusta włoska, sałata, por,
• potas – marchew, seler, natka pietruszki, kalafior, burak, dynia, brukiew
• siarka – brukselka, chrzan, kalafior, szczypiorek, czosnek,
• sód – marchew, seler, szpinak, pomidor, brukiew, burak, ogórek
• chlor – kapusta, rzepa, seler, czosnek, chrzań, pomidor
• fluor – liście rzepy, pomidor, liście brukwi, szpinak, natka selera
• magnez – seler,marchew, czosnek, por, szpinak, pomidor
• żelazo – por, marchew, sałata, rzodkiew, szparagi, chrzan, pomidor, ogórek
• krzem – pasternak, sałata, główka szparagu, ogórek
• jod – glony, mech irlandzki
• mangan – marchew, seler, natka pietruszki, szczypiorek, ogórek

Soki z naszych warzyw

Któż z nas nie lubi wypić świeżego soku z warzyw? Warto zadbać o to, by wypijać soki sporządzone samodzielnie ze świeżych owoców. Takie bowiem są najcenniejsze, bez dodatków konserwantów i cukru. Soki powinny być wyciśnięte bezpośrednio przed wypiciem. Tylko takie soki mają najwięcej witamin, enzymów i soli mineralnych. Ile pić soku dziennie? Najlepiej dwie szklanki soku dziennie, niezależnie, czy to sok owocowy, czy warzywny. Pamiętajmy, że świeże i odpowiednio wyciśnięte soki są najlepszym pokarmem jaki możemy dostarczyć naszemu organizmowi. Dlatego pijmy soki warzywne i cieszmy się witalnością i zdrowiem.

Warzywa w naszej kuchni

Warzywa są nieocenione w naszym jadłospisie. Zawierają wiele dobroczynnego wpływu na nasze zdrowie, dlatego warto urozmaicać sobie nimi codzienne menu. Surowe, pieczone, gotowane czy suszone są po prostu wyśmienite. Nie zapominajmy o bogactwie błonnika, zawartego właśnie w warzywach. Błonnik jest nam bardo potrzebny, o czym już pisaliśmy w naszych artykułach.

Oto kilka ciekawych przepisów na przepyszne sałatki warzywne:

Smaczna sałatka z zieleniną i innymi warzywkami

Składniki:

• 4 pokrojone liście sałaty lodowej
• 4 drobno pokrojone cebulki
• 4 pokrojone rzodkiewki
• 4 pokrojone łodygi selera
• 4 pokrojone szparagi
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• pół filiżanki zielonego groszku
• ogórek pokrojony ze skórką
• 1 pomidor rozkrojony na cząstki
• liście sałaty

Sposób wykonania:

Wszystkie składniki, oprócz pomidorów wymieszać. Uformować je na liściach sałaty, najlepiej lodowej. Po czym dookoła ułożyć cząstki pomidorów. Aby nadać sałatce wyrafinowania, doskonałym dodatkiem bezie ser ementaler.

Warzywna sałatka z jabłkiem

Składniki:

• 1 starte jabłko
• niewielka ilość pokrojonej sałaty
• 1 surowy drobno pokrojony szparag
• niewielka ilość selera naciowego
• 1 łyżka groszku surowego
• 4 krążki pokrojonej papryki
• połowa awokado, które musi być rozgniecione i utarte na gładką masę
• niewielka ilość drobno posiekanego szczypiorku
• 1 starta marchew
• sól
• miód

Sposób wykonania:

W salaterce układamy sałatę, na którą dajemy seler, szparagi, groszek i dwa pokrojone krążki papryki. Wszystko to przykrywamy warstwą startego jabłka, które uprzednio mieszamy z odrobina miodu. Do masy awokado dodajemy posiekany szczypiorek, mieszamy z łyżką miodu. Solimy to do smaku. Kładziemy jako kolejna warstwę do salaterki. W środku umieszczamy pozostałe dwa krążki papryki. W krążkach tych umieszczamy odpowiednią ilość startej marchwi. Marchew przybieramy rozetą z rzodkiewki, oliwką, pietruszką.

Jak widać większość warzyw, w tym różne odmiany sałaty można łączyć z owocami, komponując przepyszne sałatki. Zgodnie z zasadami, nie powinno się łączyć warzyw z owocami, ale są pewne wyjątki. Niektóre owoce, jak np. jabłka, grejpfruty, pomarańcze i cytryny nadają się do łączenia z sałatą. Z tych właśnie kombinacji można stworzyć zdrową, a zarazem smaczna sałatkę.

Kluchy śląskie z warzywami

Składniki:

• kilkanaście ugotowanych i odcedzonych klusek białych
• połówka cukinii
• połówka papryki czerwonej
• 2 parówki
• serek camembert
• pieprz
• sproszkowana papryka

Sposób wykonania:

Parówki z papryką w proszku podsmażamy na oliwie. Zdejmujemy z patelni i na tej samej oliwie smażymy cukinię i paprykę. Wszystko doprawiamy pieprzem i solą. Kolejną czynnością będzie podsmażenie ugotowanych klusek wraz z sproszkowaną papryką. Rumienimy na złoty kolor. Na to wszystko kładziemy ementaler oraz pogrzane warzywa z parówką. Smakuje wyśmienicie

Smacznego!

Taka oczyszczona frakcja kaszki, o ustalonej wielkości ziaren, stanowi finalny produkt handlowy nazwany kaszą manną. Jest ona powszechnie stosowana, w diecie małych dzieci i u osób z nadwrażliwym układem pokarmowym, ze względu na lekkostrawność. Kaszy manny, nie powinny jednak jeść osoby, które mają zaleconą dietę bezglutenową. Kasza ta, zawiera w swoim składzie pszenicę, która zawiera gluten.

W handlu można spotkać dwa rodzaje kaszy manny – zwykłą i preparowaną (błyskawiczną). Ta druga, podlega w procesie produkcji wstępnej obróbce termicznej, która prowadzi do skleikowania ziaren skrobi, co z kolei powoduje szybsze gotowanie się takiej kaszy.

Dobrze spreparowana kasza manna powinna mieć bały kolor z lekkim żółtym odcieniem. W swoim składzie zawiera wiele błonnika, minerałów i witamin, ale też i dużą ilość skrobi.

Właściwości kaszy manny

Kasza manna zawiera wiele cennych składników odżywczych i minerałów, w tym witaminę PP, bogactwo witamin z grupy B, witaminę E, kwas foliowy, cynk, żelazo, mangan, krzem, potas. Mało kto wie, że kasza manna jest doskonałym źródłem cennego dla naszego organizmu jodu.

Chociaż kasza manna jest dosyć kaloryczna, to poleca się ją osobom pragnącym zrzucić zbędne kilogramy. Dzieje się tak, z tego względu, że kasza ta zawiera dużą ilość błonnika, który pomaga regulować prace jelit, i jednocześnie utrudnia, przyswajanie przez nasz organizm tłuszczu.

Kasza manna zawiera tez dużą ilość skrobi, która nie tylko sprawia, że dłużej czujemy się syci i najedzeni, ale także doskonale odżywia nasz mózg. Ze względu na wysoka zawartość potasu, polecana jest osobom z nadciśnieniem i chorującym na schorzenia układu krwionośnego. Ponadto, kasza manna ma właściwości obniżające poziom cholesterolu we krwi. Ze względu, na dużą ilość błonnika, który znajduje się w tym rodzaju kaszy, powinny ją jeść osoby, mające kłopoty z uporczywymi zaparciami. Z kolei, ze względu na dużą ilość żelaza, kasza manna polecana jest w diecie kobiet ciężarnych.

Choć wstyd przyznać, kasza manna nie często gości na naszych stołach. Jest to wielki nasz błąd, gdyż jest ona nie tylko zdrowa, ale i smaczna. Możemy ją podawać pod rożną postacią, zarówno na śniadanie, jako dodatek do obiadu, deser, lub na kolację. Kaszą manną możemy również zagęszczać sosy.

Przepisy z kaszą manną

Ciasto z marmoladą
Potrzebujemy: 70 g cukru, 3 jajka, 280 g kaszy manny, 170 g mąki, 112 g marmolady, 60 g migdałów, 115 ml oliwy, 2 łyżeczki proszku do pieczenia, 130 ml soku z pomarańczy, 58 g żurawiny.

Na samym początku, ubijamy białka na sztywna pianę. W drugiej misce mieszamy kaszę mannę, mąkę, proszek do pieczenia i migdały. Osobno ucieramy żółtka, na puszystą masę. Oliwę łączymy z sokiem z pomarańczy i marmoladą. Następnie tak powstała masę, mieszamy z żółtkami.

Następnie dodajemy składniki suche, i wszystko mieszamy z ubitymi białkami. Na samym końcu, dodajemy żurawinę i wszystko razem mieszamy. Rozgrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni. Przygotowujemy formę keksową do ciasta, smarując ja oliwą. Masę przelewamy do foremki, i pieczemy ciasto przez ok. 30 minut. Jeżeli ciasto, zbyt wcześnie się zarumieni, przykrywamy je folią.

Gołąbki po cygańsku

Potrzebujemy: ok 1 kg kapusty, 4 cebule, 2 szklanki kaszy manny, 5 jajek, 80 dkg mięsa mielonego, bułka tarta, 2,5 szklanki ryżu, sól i pieprz do smaku, olej do smażenia.

Na samym początku, kroimy i drobno siekamy kapustę. Następnie ją solimy. Odlewamy wodę, którą puści kapusta. Gotujemy ryż. W następnej kolejności, obieramy i drobno kroimy cebulę, którą należy następnie podsmażyć na oleju. Kapustę, ryż, kaszę i jajka, oraz cebulę mieszamy razem. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku. Z tak powstałej masy formować kotlety. Jeżeli, masa wyjdzie nam zbyt rzadka, dla jej zagęszczenia można dodać odrobinę bułki tartej.

Każdy kotlet obtaczamy w bułce tartej i obsmażamy na złocisty kolor, z każdej strony. Tak przygotowane kotlety, układamy w naczyniu żaroodpornym, dodajemy dwie szklanki wody i przykrywamy folią aluminiową. Następnie pieczemy kotlety w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 stopni, przez godzinę. Można podawać je z sosem pomidorowym i ze wspaniałą surówką Colesław.

Halawa

Potrzebujemy: 70 g kaszy manny, łyżka masła – choć tak naprawdę jest zbędne, bo kaszę można uprażyć i bez niego, ale jak ktoś woli, to może użyć masła, 2 łyżki cukru lub miodu, 1,5 szklanki wody – lub mleka, łyżka soku z cytryny, pół banana, 5 g rodzynek, szczypta kardamonu i cynamonu, 2 goździki – nie zapomnijmy jednak je wyjąć.

Na samym początku, prażymy kaszę, z dodatkiem masła, lub bez, aż nabierze złocistej barwy. Dodajemy szczyptę kardamonu i cynamonu. W osobnym garnku gotujemy wodę z cukrem i goździkami. Gdy woda zacznie się gotować wsypujemy kaszę. Następnie należy wszystko wymieszać i dodać pokrojonego banana. Gotować, aż do moment odchodzenia kaszy od garnka.

Kasza manna na mleku

Potrzebujemy pół litra mleka, od 2 do 3 łyżek kaszy manny, cukier i sól do smaku.

Odlewamy 3/4 szklanki mleka, następnie wsypujemy do niego kaszę mannę. Całość mieszamy. Resztę mleka gotujemy. Do gotującego się mleka, wlewamy namoczoną kaszkę. Mieszamy, do momentu zgęstnienia. Doprawiamy solą i cukrem, do smaku.

Deserowa kaszka manna z malinami

Potrzebujemy: 2 szklanki mleka 2% tłuszczu, lub więcej, 5 łyżek kaszy manny, 1 łyżkę cukru, 1 łyżeczkę cynamonu, 10 sztuk malin.

Przygotowanie: wlewamy mleko do garnka, dodajemy cukier i cynamon. Ilość cukru i cynamonu, możemy jednak zwiększać lub zmniejszać, ustalając konkretną ilość według swojego smaku i gustu. Kiedy mleko zaczyna się podnosić i gotować, należy zdjąć garnek z ognia i dodawać kaszę mannę, stopniowo, po jednej łyżce, mieszając energicznie, tak aby nie powstały grudki.

Tak przygotowany deser gotujemy jeszcze parę chwil, cały czas mieszając, aż zacznie bulgotać. Następnie, zestawiamy kaszkę z ognia, i wlewamy do małych naczyń deserowych, pucharków, miseczek. Zostawiamy do ostygnięcia, a następnie wstawiamy do lodówki na godzinę.

Ważne jest, aby naczynia w które włożyliśmy kaszkę, miały taki kształt, że będzie ją można później łatwo wyjąć schłodzoną z naczynia na talerzyk. Tak schłodzona kaszkę delikatnie wyjmujemy na talerzyki, starając się nie zniszczyć delikatnej konstrukcji. Tak przygotowaną kaszkę polewamy sokiem malinowym i dekorujemy malinami. Możemy też użyć innych owoców, na przykład truskawek. Mogą to być również owoce mrożone.

Ciasto z kaszą manną

Potrzebujemy: 1 litr mleka, szklankę cukru, kostkę margaryny, 4 szklanki kaszy manny, 3 łyżeczki cukru waniliowego, 3 średnie banany, 200 gram truskawek – mogą być mrożone, 350 gram herbatników, 1 gorzka czekolada, wiórki kokosowe do ozdoby.

Przygotowanie: jest to bardzo proste i szybkie ciasto, bez pieczenia. Należy przygotować dwa rodzaje mas, truskawkowa i bananową.

Masa truskawkowa:
pół litra mleka, oraz pół kostki margaryny i pół szklanki cukru i 1,5 łyżeczki cukru waniliowego, zagotować razem.

Następnie należy po trochu wsypywać dwie szklanki kaszy manny, cały czas mieszając. Gdy całość zgęstnieje, dodać truskawki i wymieszać.

Masa bananowa:
pół litra mleka, pół kostki margaryny, pół szklanki cukru i 1,5 łyżeczki cukru waniliowego, zagotować, a następnie powoli dodawać dwie szklanki kaszy manny, cały czas mieszając. Gdy zgęstnieje, dodać rozdrobnione widelcem banany, i całość wymieszać.

Tak przygotowane, dwa rodzaje mas, nakładamy na herbatniki. Czyli, w kolejności: herbatniki – masa truskawkowa – herbatniki – masa bananowa – herbatniki – polewa. Polewę uzyskuje się rozpuszczając na parze tabliczkę gorzkiej czekolady. Polewą należy posmarować herbatniki, i dla ozdoby posypać je dodatkowo wiórkami kokosowymi. Następnie należy poczekać, aż ciasto ostygnie, i całość włożyć na 2 godziny do lodówki.

Smacznego!