Home > Choroby

HIV a AIDS

HIV a AIDSAcquired Immune Deficiency Syndrom. Mało kto słysząc te słowa skojarzy je z najbardziej groźną chorobą XX wieku jaką jest AIDS. Czym tak naprawdę jest AIDS? Choroba ta oznacza zespół nabytego upośledzenia odporności. Cały świat określa tą chorobę nazwą AIDS, poza Francją, w której często słyszymy jej odmienną nazwę o brzmieniu SIDA. Już z samej nazwy wynika, że objawy AIDS spowodowane są uszkodzeniami układu immunologicznego.

Odkrycie czynnika zakaźnego jakim jest wirus, dało możliwość rozwoju diagnostyki serologicznej. Dzięki takiej diagnostyce możliwe jest wykrycie we krwi zakażonego specyficznych przeciwciał. Wraz z wprowadzeniem tej diagnostyki w życie, zmieniła się nieco definicja AIDS. Dzisiaj AIDS tłumaczymy jako chorobę o określonej etiologii wirusowej, która objawia się właśnie upośledzeniem odporności komórek, które często objawia się różnego rodzaju zakażeniami organizmu grzybami, pierwotniakami, bakteriami.

Typowe zakażenia w AIDS

Do tych najczęściej występujących zakażeń w przebiegu AIDS zaliczamy:

  • zakażenia pasożytnicze i pierwotniakowe, które objawiają się zazwyczaj ostrymi biegunkami trwającymi miesiąc lub dłużej, zapaleniem płuc, zakażeniem śledziony i węzłów chłonnych
  • zakażenia wywołane grzybami, które powodują zakażenia przełyku i oskrzeli, centralnego układu nerwowego
  • inne zakażenia, które powodują limfocytarne zapalenie mózgu, zapalenia błon śluzowych, zakażenie płuc, siatkówki oka, przewlekłe zapalenia skóry i wiele innych

HIV

Wirusy HIV mają specyficzny tropizm do limfocytów. Krótko mówiąc wirus HIV atakuje limfocyty, które są komórkami naszego układu odpornościowego. Wirus ten może być przenoszony:

  • drogą płciową – stosunek seksualny
  • poprzez transfuzję zakażonej krwi
  • używanie igieł zanieczyszczonych krwią zakażonych – narkomania
  • poprzez łożysko lub krew od matki w czasie porodu

Okres inkubacji czyli wylęgania choroby od momentu zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów wynosi od pół roku do trzech lat. Natomiast po około 8 tygodniach pojawiają się przeciwciała.

Etapy rozwoju AIDS

Wyróżniamy kilka etapów rozwoju AIDS. Są to :

  • okres bezobjawowy
  • okres wstępnych objawów
  • okres pełnoobjawowy

Na samym początku zakażenia się wirusem HIV żadne objawy nie są zauważalne ani odczuwalne. Jest to tak zwana pierwotna infekcja HIV. Gdy organizm zakażonej osoby zaczyna walczyć z wirusem i wytwarza przeciwciała przeciwko niemu, możemy mówić o pierwszych objawach zakażenia. Objawami najczęściej występującymi są wtedy:

  • bóle głowy
  • bóle mięśni
  • nabrzmienie węzłów chłonnych
  • inne, podobne do grypy objawy

Po tym okresie następuje tak zwana cisza. Jednakże ilość limfocytów nadal spada, a nasz układ immunologiczny jest coraz słabszy. Kolejne, bardziej radykalne symptomy, które świadczą o wyniszczeniu naszego układu odpornościowego to:

  • niewyjaśnione uczucie ogromnego zmęczenia
  • znaczny spadek wagi
  • obfite poty- zwłaszcza w nocy
  • powracająca wysoka temperatura ciała
  • suchy kaszel
  • powiększenie wszystkich węzłów chłonnych
  • białe krostki na języku
  • uporczywa trwająca kilka tygodni biegunka

Drogi szerzenia się AIDS

Zgodnie z badaniami wirus HIV znajduje się w:

  • krwi
  • spermie
  • łzach
  • ślinie
  • moczu
  • mleku matki
  • płynie mózgowo-rdzeniowym

Jednakże, badania donoszą, że przenoszenie zakażenia odbywa się głównie od osoby zakażonej na osobę zdrową przez krew i spermę. Aby zakazić się podczas pocałunku, potrzebowalibyśmy pół litra śliny. Tak więc w tej kwestii ryzyko zakażenia jest znikome.

Do zakażeń dochodzi najczęściej, gdy wirus zawarty w krwi lub spermie osoby chorej lub też nosiciela HIV dostanie się do krwi osoby zdrowej. Najczęściej dochodzi do tego poprzez:

  • otarty naskórek
  • nadżerki
  • uszkodzenia skóry
  • pęknięte błony śluzowe

HIV a homoseksualiści

W czasie stosunków analnych wzrasta ryzyko zakażenia się wirusem. Błona śluzowa odbytnicy jest bardzo delikatna, i podczas stosunków analnych często ulega urazom. Błona śluzowa homoseksualistów często jest w stanie zapalnym. Występują żylaki odbytu oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych, a to niestety potęguje ryzyko zakażenia. Zawarty w spermie, czy też w krwi wirus z łatwością przenika do krwiobiegu.

Warto tu nadmienić, że pisząc o stosunkach homoseksualnych, mamy na myśli stosunki doodbytnicze mężczyzn.

W kwestii lesbijek ryzyko zakażenia się wirusem potęguje w sytuacjach uszkodzenia powłok skórnych, krwawienia, lub odbywania stosunku podczas menstruacji jednej z lesbijek.

Zakażenia ściśle związane z kontaktem z krwią

Wydano odpowiednie przepisy, które zabraniają stosowania w lecznictwie krwi lub preparatów krwiopodobnych pochodzących od osób nie badanych w kierunku HIV. Te właśnie działania dały oczekiwane rezultaty. Kiedyś na liście grup wysokiego ryzyka figurowali stali biorcy krwi. Dotyczyło to głównie przetaczania krwi bądź pobierania preparatów krwiopochodnych.

W obecnych czasach kontakt z krwią ma związek z używaniem tych samych igieł wśród narkomanów, zranieniem narzędziami chirurgicznymi, czy też źle wysterylizowanymi narzędziami medycznymi. Przypadków tych jest jednak niewiele. Warto jednak pamiętać, że w kontaktach ze wszystkimi chorymi należy zachować daleko idącą ostrożność. Dotyczy to każdego pacjenta, bez wyjątku. Każdy bowiem może być nosicielem wirusa, zarówno pacjent jak też pielęgniarka czy lekarz.

Stosunki heteroseksualne

Wbrew panującym stereotypom, że jedynie homoseksualiści i narkomani ponoszą znaczne ryzyko zakażenia się wirusem, bądźmy świadomi tego, że wirus może dopaść każdego, niezależnie od preferencji seksualnych. Przez każdy stosunek seksualny z nosicielem wirusa, bądź też chorym, bez użycia prezerwatywy możemy się zakazić. W początkowym okresie rozwoju AIDS większy odsetek zakażonych stanowili właśnie homoseksualiści – 75%. Niestety sytuacja ta uległa zmianie. W miarę szerzenia się kręgu zakażonych, coraz większa liczbę stanowią osoby heteroseksualne. Ma to związek z biseksualizmem, zdradą, przygodami na jedną noc, oraz eksperymentowaniem seksualnym. Zakażeniu się wirusem w trakcie stosunków heteroseksualnych sprzyja występowanie kiły, rzeżączki, nadżerek pochwy lub uszkodzeń w czasie stosunku.

Stosunki oralne

Wbrew opinii, że jedynie stosunki oralne chronią nas przed zakażeniem, warto podkreślić że nie zawsze tak jest. Seks oralny może być zagrożeniem zarówno dla kobiety, jak również mężczyzny. Wystarczy, że wystąpi uszkodzenie śluzówki jamy ustnej, by ryzyko zakażenia wzrosło zdecydowanie.

Czym nie można się zarazić?

Nie ulega wątpliwości, że nie zarazimy się przez zwykłe podanie zdrowej dłoni, używanie wspólnego czystego sedesu, używanie wspólnych naczyń stołowych, czy też w wyniku naturalnego kontaktu z chorym – autobus, szkoła.

Na co zwracać szczególną uwagę?

  • Nie używajmy cudzych szczoteczek do zębów, maszynek do golenia, grzebieni, szczotek, oraz innych przedmiotów, które mogą być skażone krwią
  • Nie szukajmy przypadkowych kontaktów seksualnych, a jeśli już je posiadamy pamiętajmy o szczególnej ochronie – zakładajmy prezerwatywy
  • Bądźmy wierni i tego samego żądajmy od swego partnera
  • Nie ulegajmy narkotykom
  • Bądźmy czujni podczas pobierania krwi – strzykawki i igły muszą być nowe

Dieta w AIDS

Jedzenie nie wyleczy nas z AIDS, jednakże odpowiednia dieta może wspomóc nasz organizm. Kiedy mamy dobrze dopasowaną dietę, wtedy nasz organizm lepiej sobie radzi ze skutkami przyjmowania leków. Nie ulega wątpliwości, ze HIV wyczerpuje wszystkie nasze narządy. Odpowiednia dieta dostarcza niezbędnych surowców, które są pomocne do zwalczania wirusa. Odpowiednio dobrana dieta może opóźnić postęp choroby. Dlatego warto być pod stałą kontrolą dietetyka, który dobierze dla nas właściwą dietę.

Dieta dla nosicieli oraz chorych powinna być bogata w produkty zawierające wiele przeciwutleniaczy oraz chude produkty białkowe. Chory powinien wystrzegać się pustych kalorii, które znajdzie w alkoholu oraz taniej gotowej żywności.

Chory na AIDS oraz nosiciel wirusa HIV powinien spożywać:

  • produkty bogate w błonnik, które pozwalają na przyswajanie cennych składników odżywczych
  • chude mięso, drób, ryby, które zawierają białko niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego
  • jogurty z żywymi kulturami bakterii, których spożywanie reguluje naszą przemianę materii oraz zmniejsza występowanie biegunek.
  • Orzechy brazylijskie, które są cennym źródłem selenu, który z kolei posiada silne właściwości przeciwutleniacza
  • warzywa i owoce, które zawierają najwięcej przeciwutleniaczy, witamin oraz mikroelementów
  • zieloną herbatkę, która działa antywirusowo

Chory oraz nosiciel powinni unikać:

  • alkoholu, który osłabia nasz układ immunologiczny, oraz pozbawia witamin z grupy B
  • tłustych potraw – wysoki poziom cholesterolu obniża odporność organizmu
  • pełnoziarnistego pieczywa
  • cukru rafinowanego, który w połączeniu z jogurtem, błonnikiem oraz priobiotykiem powoduje rozwój grzybów w naszym organizmie.

Na koniec chcielibyśmy polecić przepis na doskonałe pikantne orzechy, których każdy chory powinien spróbować.

Doskonałe orzechy

składniki:

  • 1 białko
  • 2 szklanki mieszanki orzechów: brazylijskich, włoskich oraz migdałów
  • 0,5 szklanki pestek dyni
  • 1 łyżka brązowego cukru
  • 2 łyżeczki imbiru mielonego
  • 0,5 łyżeczki gałki muszkatołowej mielonej
  • 0, 5 szklanki suszonych żurawin

Sposób wykonania:

Rozgrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni. W dużej misce ubijamy białko. Następnie dodajemy naszą orzechową mieszankę. Razem wszystko delikatnie mieszamy w jedną stronę. Dodajemy gałkę, imbir oraz cukier i ponownie mieszamy.

Na sam koniec wrzucamy żurawinę. Wszystko przekładamy do blachy. Pieczemy około 20 minut na złoty kolor.

Smacznego.

Chcielibyśmy nadmienić, iż artykuł ten jest napisany jedynie w celach informacyjnych. Zanim podejmą Państwo jakiekolwiek kroki, zawsze należy kontaktować się z lekarzem.

Opracowała
Anna Głowacka

Skomentuj

Komentarze (1)

  1. iza pisze:

    ciekawy artykuł moim zdaniem